ତଂ ସଂଭାଷ୍ଯ ଯଯୁର୍ଦ୍ଵାରଂ ଦ୍ଵାଦଶାଖ୍ଯଂ ସୁରା ମୁଦା
ସେଥିରେ କଥା ହେବା ପରେ, ଦେବତାମାନେ ଖୁସି ହୋଇ ଦ୍ୱାଦଶଟି ଶାଖା ଥିବା ଦ୍ୱାରକୁ ଗଲେ।
ସର୍ଵେଷାଂ ଦୁର୍ଲଭଂ ଚିତ୍ରମଦୃଶ୍ଯମଶ୍ରୁତଂ ମୁନେ
ହେ ମୁନି, ଏହା ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁର୍ଲଭ ଏବଂ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ପୂର୍ବେ କେହି ଦେଖିନଥିବା ଏବଂ ଶୁଣିନଥିବା ଦୃଶ୍ୟ ଥିଲା।
ଦ୍ଵାରେ ନିଯୁକ୍ତା ଦଦୃଶୁର୍ଦେଵା ଗୋପାଂଗନା ଵରାଃ
ଦ୍ୱାରରେ ଦେବତାମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୋପୀମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଦେଖିଲେ।
ପୀତଵସ୍ତ୍ରପରୀଧାନାଃ କବରୀଭାରଭୂଷିତାଃ
ସେମାନେ ପୀତବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିଲେ ଏବଂ ଦୀର୍ଘ କେଶରେ ସଜିତ ଥିଲେ।
ରତ୍ନକଂକଣକେଯୂରରତ୍ନନୂପୁରଭୂଷିତାଃ
ସେମାନେ ରତ୍ନର କଙ୍କଣ, କେୟୁର ଓ ନୂପୁରରେ ସଜିତ ଥିଲେ।
ଚନ୍ଦନାଗୁରୁ କସ୍ତୂରୀକୁଂକୁମଦ୍ରଵଚର୍ଚିତାଃ
ସେମାନଙ୍କ ଦେହ ଚନ୍ଦନ, ଅଗରୁ, କସ୍ତୂରୀ ଓ କୁଙ୍କୁମ ରସରେ ଲେପିତ ଥିଲା।
ଗୋପୀନାଂ ଶତକୋଟୀନାଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠାଃ ପ୍ରେଷ୍ଠା ହରେରପି
ଗୋପୀମାନଙ୍କ ଶତକୋଟି ମଧ୍ୟରୁ ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟତମ ଥିଲେ।
ସଂଭାଷ୍ଯ ତା ମୁଦା ଯୁକ୍ତା ଯଯୁର୍ଦ୍ଵାରାତରଂ ମୁନେ 4.5.
ସେମାନଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦରେ କଥା ହେବା ପରେ, ହେ ମୁନି, ସେମାନେ ଦ୍ୱାର ଦେଇ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ।
ଗୋପାଂଗନାନାଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠାଶ୍ଚ ଦଦୃଶୁଃ ସୁମନୋହରାଃ
ସେମାନେ ଗୋପୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଅତି ଆକର୍ଷଣୀୟ ମହିଳାମାନେ ଦେଖିଲେ।
ସର୍ଵାଃ ସୌଭାଗ୍ଯଯୁକ୍ତାଶ୍ଚ ରାଧିକାଯାଃ ପ୍ରିଯାଶ୍ଚ ତାଃ
ସମସ୍ତ ଗୋପୀମାନେ ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ରାଧିକାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ସହଚରୀ ଥିଲେ।
ଏଵଂ ଦ୍ଵାରତ୍ରଯଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ଵପ୍ନା ଜ୍ଞାନାଦ୍ଭୁତାଶ୍ରୁତମ୍
ଏଭଳି ତିନିଟି ଦ୍ୱାର ଦେଖି, ଯାହା ସ୍ୱପ୍ନ ଓ ଜ୍ଞାନରେ ମଧ୍ୟ ଅଶ୍ରୁତ ଏବଂ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ତାସ୍ତାଃ ସଂଭାଷ୍ଯ ଦେଵାସ୍ତେ ଵିସ୍ମିତା ଯଯୁରୀଶ୍ଵରାଃ
ସେମାନଙ୍କ ସହ କଥା ହେବା ପରେ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିତ ଦେବତାମାନେ ବିଦାୟ ନେଲେ, ହେ ଈଶ୍ୱର।
ସର୍ଵାସାଂ ଚ ପ୍ରଧାନଂ ଚ ଗୋପ୍ଯଂ ଗୋପାଂଗନାଗଣୈଃ
ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରୁ ମୁଖ୍ୟ ଗୋପୀ, ଗୋପୀମାନଙ୍କ ଦଳରେ ଘିରିଥିଲେ।
ତେଷାମନିର୍ଵଚନୀଯୈର୍ନାନାଗୁଣସମନ୍ଵିତୈଃ
ସେମାନେ ଅନେକ ଅବରଣୀୟ ଗୁଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ।
ରତ୍ନକଂକଣକେଯୂରତ୍ନନୂପୁରଭୂଷିତୈଃ
ମଣିରେ ତିଆରି ବାହୁଡ଼ି, ବାହୁବଳା ଓ ପାଉଁରେ ମଣି ନୂପୁର ପିନ୍ଧି ଶୋଭା ପାଇଥିଲେ ।
ରତ୍ନକୁଂଡଲଯୁଗ୍ମେନ ଗଂଡସ୍ଥଲଵିରାଜିତୈଃ
ମଣିରେ ତିଆରି ଦୁଇଟି କଣବାଳି ଗାଳରେ ଚମକି ରହିଥିଲା ।
ଶରତ୍ପାର୍ଵଣପଦ୍ମାନାଂ ପ୍ରଭାଂ ମୁଷ୍ଣନ୍ମୁଖେଂଦୁଭିଃ
ଉନ୍ନତ ଶରତ୍ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଦଳର ପଦ୍ମ ଭଳି ମୁହଁର ଚାହାଣି ସବୁ ଆଲୋକକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିଲା ।
ପକ୍ଵବିଂବାଧରୋଷ୍ଠୈଶ୍ଚ ସ୍ମେରାନନସରୋରୁହୈଃ 4.5.
ପକ୍କ ବିମ୍ବା ଫଳର ଭଳି ଲାଲ ଓଠ ଓ ହସୁଥିବା ପଦ୍ମ ଭଳି ମୁହଁ ରହିଥିଲା ।
ଚାରୁଚଂପକଵର୍ଣାଭିର୍ମଧ୍ଯସ୍ଥଲକୃଶୈର୍ମୁନେ
ଚମ୍ପକ ଫୁଲର ଭଳି ରଙ୍ଗ ଓ ମଧ୍ୟରେ ସୁକୁଣି କମର ଥିଲା, ମୁନି ।
ଖଗେଂଦ୍ରଚାରୁଚଂଚୂନାଂ ଶୋଭାମୁଷ୍ଣାଭିରେଵ ଚ
ପକ୍ଷୀରାଜ ଭଳି ସୁନ୍ଦର ଚିହ୍ନା ଓ ତାହାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶୋଭା ରହିଥିଲା ।
ପୀନଶ୍ରୋଣିଭରାର୍ତୈଶ୍ଚ ମୁକୁଂଦପଦମାନସୈଃ
ମୁକୁନ୍ଦ ଓ ପଦ୍ମ ଫୁଲର ଭଳି ଫୁଲିଥିବା ଏବଂ ଭାରି ଶ୍ରୋଣି ରହିଥିଲା ।
ଲସଦ୍ରମଣିରତ୍ନୈଶ୍ଚ ଵେଦିକାଯୁଗ୍ମଶୋଭିତମ୍
ପ୍ରେମର ମଣିରେ ତିଆରି ଦୁଇଟି ମଞ୍ଚ ଚମକି ରହିଥିଲା ।
ସିଂଦୂରାକାରମଣିଭିର୍ମଧ୍ଯସ୍ଥଲଵିରାଜିତୈଃ
କମରରେ ସିଂଦୂର ରଙ୍ଗର ମଣି ଲଗାଇ ଶୋଭା ପାଇଥିଲେ ।
ତତ୍ସଂସ୍ପର୍ଶୈର୍ଗଂଧଵାହୈଃ ସର୍ଵତ୍ର ସୁରଭୀକୃତମ୍
ସେମାନଙ୍କର ମଣିର ଛୁଆଁ ଓ ସୁଗନ୍ଧରେ ସମସ୍ତ ଦିଗ ମଧୁର ଗନ୍ଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଇଥିଲା ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଚରଣାଂଭୋଜଦର୍ଶନୈକମନୋରଥାଃ
ସେମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ଇଚ୍ଛା ଥିଲା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କର ପଦ୍ମପଦ ଦେଖିବା ।
ଭକ୍ତ୍ଯୁଦ୍ରେକାଦଶ୍ରୁପୂର୍ଣାଃ କିଂଚିନ୍ନମ୍ରାତ୍ମକଂଧରାଃ
ଭକ୍ତିରେ ଭରି ଆଖିରେ ଅଶ୍ରୁ ଭରିଥିଲା, ଗଳା କିଛି ନମ୍ର ଥିଲା ।
ମଂଦିରାଣାଂ ଚ ମଧ୍ଯସ୍ଥଂ ଚତୁଃଶାଲଂ ମନୋହରମ୍
ମନ୍ଦିରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚାରି ଦିଗର ମନୋହର ଦେଉଳ ରହିଥିଲା ।
ନାନାରତ୍ନମଣିସ୍ତଂଭୈର୍ଵଜ୍ରଯୁକ୍ତୈଶ୍ଚ ଭୂଷିତମ୍ 4.5.
ନାନା ପ୍ରକାର ମଣି ଓ ହୀରା ଲଗାଇ ତିଆରି ଥିବା ଥମ୍ଭ ଦେଉଳକୁ ଶୋଭା ଦେଇଥିଲା ।
ମୁକ୍ତାସମୂହୈର୍ମାଣିକ୍ଯୈଃ ଶ୍ଵେତଚାମରଦର୍ପଣୈଃ
ମୁକ୍ତା ଗୁଛ, ମାଣିକ, ଧଳା ଚାମର ଓ ଆଇନା ରହିଥିଲା ।
ପଟ୍ଟସୂତ୍ରଗ୍ରଂଥିଯୁକ୍ତଶ୍ରୀଖଂଡପଲ୍ଲଵାନ୍ଵିତୈଃ
ପଟ୍ଟ ତାଣି ଓ ସୂତ୍ରରେ ବାନ୍ଧି ଶ୍ରୀଖଣ୍ଡ ପତ୍ର ଲଗାଇ ଶୋଭା ପାଇଥିଲା ।