ଶ୍ରୀଗଣେଶାଯ ନମଃ ଅଥ ବ୍ରହ୍ମଵୈଵର୍ତେ ବ୍ରହ୍ମଖଣ୍ଡମ୍ ସରସ୍ଵତୀଶ୍ରୀଗିରିଜାଦିକାଶ୍ଚ ଯଂ ନମନ୍ତି ଦେଵ୍ଯଃ ପ୍ରଣମାମି ତଂ ଵିଭୁମ
ଶ୍ରୀଗଣେଶଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତ୍ତ ପୁରାଣର ବ୍ରହ୍ମଖଣ୍ଡ ଆରମ୍ଭରେ— ଯେଉଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସରସ୍ୱତୀ, ଶ୍ରୀଗିରିଜା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବୀମାନେ ମଣ୍ଡିଅଛନ୍ତି, ସେଇ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ୍ତଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରଣାମ କରେ।
ସ୍ଥୂଲାସ୍ତନୂର୍ଵିଦଧତଂ ତ୍ରିଗୁଣଂ ଵିରାଜଂ ଵିଶ୍ଵାନି ଲୋମଵିଵରେଷୁ ମହାନ୍ତମାଦ୍ଯମ୍
ଯିଏ ବିଶାଳ ଦେହ ଧାରଣ କରି, ତିନିଟି ଗୁଣରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଓ ଯାହାଙ୍କର ଦେହର ରୋମକୁପରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ।
ଧ୍ଯାଯନ୍ତେ ଧ୍ଯାନନିଷ୍ଠାଃ ସୁରନରମନଵୋ ଯୋଗିନୋ ଯୋଗରୂଢାଃ ସନ୍ତଃ ସ୍ଵପ୍ନେଽପି ସନ୍ତଂ କତିକତିଜନିଭିର୍ଯଂ ନ ପଶ୍ଯନ୍ତି ତପ୍ତ୍ଵା
ଧ୍ୟାନରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିବା ଦେବତା, ଋଷି, ତପସ୍ବୀ ଓ ଯୋଗୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଦୀର୍ଘ ତପସ୍ୟା ପରେ ମଧ୍ୟ କେବଳ କିଛି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ଲୋକେ ସ୍ୱପ୍ନରେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିପାରନ୍ତି।
ଵନ୍ଦେ କୃଷ୍ଣଂ ଗୁଣାତୀତଂ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମାଚ୍ଯୁତଂ ଯତଃ
ମୁଁ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରେ, ଯିଏ ତିନି ଗୁଣରୁ ପରେ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ ଓ ଅବିନାଶୀ।
ପରଂ କୃଷ୍ଣକଥୋପେତଂ ପୁରାଣଂ ଶ୍ରୁତି ସଂମତମ୍
ଏହି ପୁରାଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କୃଷ୍ଣଙ୍କର କଥାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ବେଦମାନେ ଯାହାକୁ ସ୍ୱୀକୃତି ଦେଇଛନ୍ତି।
ସର୍ଵମଙ୍ଗଲବୀଜଂ ଚ ସର୍ଵଦା ମଙ୍ଗଲପ୍ରଦମ୍
ଏହି ପୁରାଣ ସମସ୍ତ ଶୁଭର ମୂଳ ଓ ସଦା ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥାଏ।
ହରିଭକ୍ତିପ୍ରଦଂ ଶଶ୍ଵତ୍ସୁଖଦଂ ମୋକ୍ଷଦଂ ଭଵାତ୍
ଏହା ହରିଙ୍କ ଭକ୍ତି ଦେଇଥାଏ, ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ ଓ ସଂସାରରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ପପ୍ରଚ୍ଛ ସୁଵିନୀତଂ ଚ ସୁପ୍ରୀତୋ ମୁନିସଂସଦି
ମୁନିମାନଙ୍କର ସଭାରେ, ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଖୁସି ହୋଇ, ନମ୍ର ଲୋକଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।
କିମସ୍ମାକଂ ପୁଣ୍ଯଦିନମଦ୍ଯ ତ୍ଵଦ୍ଦର୍ଶନେନ ଚ
ଆଜି ଆମ ପାଇଁ ଏହି ଦିନ କି ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୁଣ୍ୟମୟ ନୁହେଁ, କାରଣ ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିଛୁ।
ଵଯମେଵ କଲୌ ଭୀତା ଵିଶିଷ୍ଟଜ୍ଞାନଵର୍ଜିତାଃ 1.1.
ଏହି କଳିଯୁଗରେ ଆମେ ଭୟଭୀତ ଓ ଉତ୍ତମ ଜ୍ଞାନର ଅଭାବରେ ଅଛୁ।
ଭଵାନ୍ସାଧୁର୍ମହାଭାଗଃ ପୁରାଣେଷୁ ପୁରାଣଵିତ୍
ଆପଣ ଏକ ସଦ୍ଗୁଣୀ ଓ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ପୁରାଣମାନେ ରେ ଦକ୍ଷ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣେ ନିଶ୍ଚଲା ଭକ୍ତିର୍ଯତୋ ଭଵତି ଶାଶ୍ଵତୀ
ଆପଣ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଅଚଳ ଓ ଚିରକାଳୀନ ଭକ୍ତି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ଗରୀଯସୀ ଯା ସାକ୍ଷାଚ୍ଚ କର୍ମମୂଲନିକୃନ୍ତନୀ
ଏହି ଭକ୍ତି ସବୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ସିଧାସଳଖ ଭାବେ କର୍ମର ମୂଳକୁ କାଟିଦିଏ।
ଭଵଦାଵାଗ୍ନିଦଗ୍ଧାନାଂ ପୀଯୂଷ ଵୃଷ୍ଟିଵର୍ଷିଣୀ
ଯେଉଁମାନେ ସଂସାରର ଅଗ୍ନିରେ ପୁଡ଼ୁଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଅମୃତର ବର୍ଷା ହେଉଛି।
ଯତ୍ରାଦୌ ସର୍ଵବୀଜଂ ଚ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମନିରୂପଣମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ଆରମ୍ଭରେ ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟର ମୂଳ ଓ ପରମ ବ୍ରହ୍ମର ବର୍ଣ୍ଣନା ମିଳେ।
ସାକାରଂ ଵା ନିରାକାରଂ ପରମାତ୍ମସ୍ଵରୂପକମ୍
ସେଠାରେ ଦେହସହିତ କିମ୍ବା ଦେହବିହୀନ, ପରମାତ୍ମାଙ୍କର ସ୍ୱରୂପ ଉପସ୍ଥାପିତ।
ଧ୍ଯାଯନ୍ତେ ଵୈଷ୍ଣଵାଃ କିଂଵା ଶାନ୍ତାଶ୍ଚ ଯୋଗିନସ୍ତଥା
ଏହି ସ୍ୱରୂପକୁ ବୈଷ୍ଣବମାନେ ଓ ଶାନ୍ତ ଯୋଗୀମାନେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି।
ପ୍ରକୃତେଶ୍ଚ ଯ ଆକାରୋ ଯତ୍ର ଵତ୍ସନିରୂପିତଃ
ଏଠି ପ୍ରକୃତିର ରୂପ ମଧ୍ୟ ବିବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ।
ଗୋଲୋକଵର୍ଣନଂ ଯତ୍ର ଯତ୍ର ଵୈକୁଣ୍ଠଵର୍ଣନମ୍
ଯେଉଁଠି ଗୋଲୋକ ଓ ଯେଉଁଠି ବୈକୁଣ୍ଠର ବର୍ଣ୍ଣନା ହୋଇଛି,
ଅଂଶାନାଂ ଚ କଲାନାଂ ଚ ଯତ୍ର ସୌତେ ନିରୂପଣମ୍ 1.1.
ଏବଂ ଯେଉଁଠି ଅଂଶ ଓ କଳାମାନେ ସୂତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି,
ନିଗୂଢଂ ଜନ୍ମ ଯେଷାଂ ଵା ଦେଵାନାଂ ଦେଵଯୋଷିତାମ୍
ଯେଉଁଠି ଦେବତା ଓ ଦେବୀମାନଙ୍କର ଗୁପ୍ତ ଜନ୍ମ ବର୍ଣ୍ଣିତ,
କେ ଵାଂଽଶାଃ ପ୍ରକୃତେଶ୍ଚାପି କଲାଃ କା ଵା କଲାକଲାଃ
କିଏ କେଉଁଠି ଅଂଶ, ପ୍ରକୃତିର କେଉଁଠି କଳା, କେଉଁଠି କଳାର ଉପକଳା,
ଦୁର୍ଗା ସରସ୍ଵତୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସାଵିତ୍ରୀଣାଞ୍ଚ ଵର୍ଣନମ୍
ଦୁର୍ଗା, ସରସ୍ୱତୀ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ବର୍ଣ୍ଣନା,
ଜୀଵକର୍ମଵିପାକଶ୍ଚ ନରକାଣାଞ୍ଚ ଵର୍ଣନମ୍
ଜୀବମାନଙ୍କର କର୍ମର ଫଳ ଓ ନରକମାନଙ୍କ ବର୍ଣ୍ଣନା,
ଯେଷାଞ୍ଚ ଜୀଵିନାଂ ଯଦ୍ଯତ୍ସ୍ଥାନଂ ଯତ୍ର ଶୁଭାଶୁଭମ୍
ଏବଂ ସେଇ ଜୀବମାନେ ଯେଉଁଠି ଶୁଭ କିମ୍ବା ଅଶୁଭ ସ୍ଥାନ ପାଉଛନ୍ତି,
ଜୀଵିନାଂ କର୍ମଣୋ ଯସ୍ମାଦ୍ଯୋଯୋ ରୋଗୋ ଭଵେଦିହ
ଜୀବମାନଙ୍କର କେଉଁ କର୍ମରୁ କେଉଁ ରୋଗ ଏଠାରେ ହୁଏ,
ମନସା ତୁଲସୀ କାଲୀ ଗଙ୍ଗା ପୃଧ୍ଵୀ ଵସୁନ୍ଧରା
ମନରେ ତୁଳସୀ, କାଳୀ, ଗଙ୍ଗା, ପୃଥିବୀ ଓ ବସୁନ୍ଧରାଙ୍କ ବିଚାର,
ଶାଲିଗ୍ରାମଶିଲାନାଞ୍ଚ ଦାନାନାଞ୍ଚ ନିରୂପଣମ୍
ଶାଳିଗ୍ରାମ ଶିଳା ଓ ଦାନର ବ୍ୟାଖ୍ୟା,
ଗଣେଶ୍ଵରସ୍ଯ ଚରିତଂ ଯତ୍ର ତଜ୍ଜନ୍ମ କର୍ମ ଚ
ଯେଉଁଠି ଗଣେଶଙ୍କର ଚରିତ୍ର, ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣିତ,
ଯଦପୂର୍ଵମୁପାଖ୍ଯାନମଶ୍ରୁତଂ ପରମାଦ୍ଭୁତମ୍ 1.1.
ଏବଂ ଯେଉଁଠି ଅପୂର୍ବ, ଅଶୁନା, ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଗଳ୍ପ ଅଛି,