ଏହିପରି ଅଦ୍ଭୁତ ସମୟରେ ଦେହଧାରୀ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଶରୀରରେ କୌଣସି ରୋଗ ଚାଲିପାରେ ନାହିଁ। ଏହିପରି ଅଶୁଭ ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ ରୋଗର ମୂଳ ବିଜ ଏଠାରେ ପ୍ରସାରିତ ହୁଏ ନାହିଁ। କିମ୍ବା ଯେଉଁମାନେ ଯୋଗ କିମ୍ବା ଦୀର୍ଘ ସାଧନା ଦ୍ୱାରା ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ରୋଗରେ ବ୍ୟାକୁଳ ହୁଏ ନାହିଁ। ଏହି ସମୟରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଶ୍ରୀମତୀ ମାଳାବତୀ ନିଜ ସ୍ଥିରତା ଓ ଦୃଢତା ସହିତ ରହିଲେ। ମାଳାବତୀ କହିଲେ, "ଆପଣ ଦେଖିବାକୁ ଯଦିଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଯୁବା, ତଥାପି ଆପଣଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ। ଆପଣ ମୋ ପ୍ରିୟତମଙ୍କୁ ପୁନର୍ଜୀବିତ କରିବା ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଛନ୍ତି। ଏହିପରେ, ବେଦବିଦ୍ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ମୋ ପ୍ରିୟତମଙ୍କୁ ପୁନର୍ଜୀବନ ଦେବେ।" ସଭାରେ, ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟତମ ଜୀବନ୍ତ ଥିଲେ ଏବଂ ଏହି ତୀବ୍ର ଉପସ୍ଥିତିରେ, ବ୍ରହ୍ମାଆଦି ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ସଭାରେ ଉପସ୍ଥିତ ସମସ୍ତେ ଥିଲେ। ମାଳାବତୀ କହିଲେ, "ଯଦି ଜଣେ ନାରୀ ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖନ୍ତି, ତେବେ କେହି ତାଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ଦେବତାମାନେ, ଅପରାହ୍ନ ଇନ୍ଦ୍ର, ବ୍ରହ୍ମା କିମ୍ବା ରୁଦ୍ର ମଧ୍ୟ କିଛି କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ସ୍ୱାମୀ ହେଉଛନ୍ତି କର୍ତ୍ତା, ଗ୍ରାହକ, ଶାସକ, ପୋଷକ ଏବଂ ରକ୍ଷକ। ଉତ୍କଳିନ୍ନ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଏକ କନ୍ୟା ଯଦି ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଅନୁଗତ ରହିଥାଏ, ସେଇ ଅତିଶୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଯେଉଁ ନାରୀ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ନିଚ, ସେ ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷଙ୍କ ସେବା କରିଥାଏ।" "ମୁଁ ଉପବର୍ହଣଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ଏବଂ ଚିତ୍ରରଥଙ୍କ କନ୍ୟା। ଆପଣ, ବେଦବିଦ୍ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ସମସ୍ତ ସମୟକୁ ମାପିପାରିବେ।" ମାଳାବତୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ବେଦବିଦ୍ମାନେ ସମ୍ମାନ କଲେ। ଏହା ପରେ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠା ମାଳାବତୀ ପ୍ରଥମେ ମୃତ୍ୟୁର କନ୍ୟାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ହସୁଥିବା, ଛଅଟି ବୁଢ଼ି, ଶାନ୍ତ, ଦୟାମୟୀ ଏବଂ ମହାପତିବ୍ରତା ଥିଲେ। ଏହି ପତିବ୍ରତା ନାରୀ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ କାଳଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ନାରାୟଣଙ୍କ ଅଂଶ। ସେଙ୍କର ଛଅଟି ମୁହଁ, ସୋଳଟି ବୁଢ଼ି, ଚବିଶଟି ଆଖି ଥିଲା। ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦେବତା, ସମସ୍ତର ସଂହାରକ ଭୟଙ୍କର ରୂପରେ ଦେଖାଦେଲେ। ତାଙ୍କର ମୁହଁ ହାଲୁକା ହସରେ ଭରିଥିଲା, ଦୟାମୟ ଦୃଷ୍ଟି, ହାତରେ ଜପମାଳା ଏବଂ ଅନୁଗ୍ରହ ପ୍ରଦାନ କରୁଥିବା ଭାବ। ପତିବ୍ରତା ମାଳାବତୀ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଜଟିଳ ରୋଗମାନଙ୍କ ଦଳକୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ଦେଖିଲେ ଏକ ବଡ଼ ପାଉଁ, କଳାବର୍ଣ୍ଣ, ଧର୍ମପରାୟଣ, ସୂର୍ଯ୍ୟପୁତ୍ର ଯମ। ସେ ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମର ନ୍ୟାୟକୁ ଜାଣନ୍ତି, ସେଇ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧର୍ମର ରୂପ। ଏହି ସବୁ ଦେଖି, ଭୟ ଛାଡ଼ି ମାଳାବତୀ ପ୍ରଥମେ ଯମଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ କିପରି ମୋ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ସମୟ ପୂର୍ବରୁ ନେଉଛନ୍ତି?" ଯମ କହିଲେ, "ହେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠା, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଦେଶ ବିନା ମୁଁ କାହାର ଜୀବନକୁ ବିଘ୍ନିତ କରେ ନାହିଁ।" "ମୁଁ କାଳ, ମୃତ୍ୟୁର କନ୍ୟା ଏବଂ ଏହି ଦୁର୍ଜୟ ରୋଗମାନେ। ମୃତ୍ୟୁର କନ୍ୟା, ଯିଏ ବିବେକଶୀଳ, ଗର୍ଭାଧାନ ମୁହୂର୍ତ୍ତରୁ ଏକ ଜୀବନ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ।" ମାଳାବତୀ ପୁଣି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ହେ ପ୍ରିୟ, ମୁଁ ଜୀବନ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଆପଣ କିପରି ମୋ ପ୍ରିୟତମଙ୍କୁ ନେଉଛନ୍ତି?" ମୃତ୍ୟୁର କନ୍ୟା କହିଲେ, "ଅନେକ ତପସ୍ୟା କଲେ ମଧ୍ୟ ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।" "ସମସ୍ତ ପତିବ୍ରତା ନାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ବିଶିଷ୍ଟ ଅଛନ୍ତି। ଏହି ସମୟରେ, ସମସ୍ତ ଦୁର୍ଗତି ଶାନ୍ତ ହୁଏ। କାଳଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ମୁଁ, ମୋ ପୁଆମାନେ ଏବଂ ରୋଗମାନେ କାମ କରୁଥାଏ। ଧର୍ମ ସଭାରେ ଏହି କାଳଙ୍କୁ ପଚାର।" ମାଳାବତୀ କହିଲେ, "ହେ ପ୍ରଭୁ, ନାରାୟଣଙ୍କ ଅଂଶ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ମୁଁ ଜୀବନ୍ତ ଥିବା ବେଳେ ଆପଣ କିପରି ମୋ ପ୍ରିୟତମଙ୍କୁ ନେଉଛନ୍ତି?" ତାହାପରେ, କାଳ, ଯିଏ ଧର୍ମର ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ମହାନ୍ ଆତ୍ମା, କହିଲେ, "ଆମେ ସଦା ଚଳିଚାଲୁଥିବା, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଦେଶ ପାଳନ କରୁଥିବା।