ଏକ ସମୟର କଥା, ଏକ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କର ଉଦାର ଶରୀର ରୂପ, ତାଙ୍କର ଭାରି ନିତମ୍ଭ, ଗାଢ଼ ଜଘନ୍, ଏବଂ ଉତ୍ତୁଙ୍ଗ ସ୍ତନ ଦେଖି ଦେବତାମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଗଲେ। ସେମାନେ ପରେ ମାଲାବତୀଙ୍କ ନିବାସକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ସଉତି କହିଲେ – ଏହି ନିବାସ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୁଭ ସମ୍ପ୍ରଦାନ କରେ। ଦେବତାମାନେ ଆସିବାପରେ, ନିଷ୍ଠାପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ରତରେ ଅଟୁଟ ମାଲାବତୀ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବାଳକ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ସେ ଏକ ଦଣ୍ଡ ଏବଂ ଛତା ଧରିଥିଲେ, ଧଳା ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ମାନ୍ଦାର ତିଳକ ଲାଗିଥିଲା। ସେ ଗୋଟିଏ ଚନ୍ଦନ ଲାଗିଥିବା ଦେହରେ, ବ୍ରହ୍ମ ଚ୍ୟାତ୍ର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହେଉଥିଲେ। ସେ ଏ assembly ତଳ ମଧ୍ୟରେ ବସିଗଲେ, ଯେପରି ତାରାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚନ୍ଦ୍ରମା ରହିଥାଏ। ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ବାଳକ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: "କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ସ୍ୱୟଂ, ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ ଜଗତର ନିର୍ମାତା, ବସିଛନ୍ତି? ଏଠି ଶମ୍ଭୁ ସ୍ୱୟଂ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଧ୍ୱଂସ କରନ୍ତି। ସୂର୍ଯ୍ୟ କିପରି, ଚନ୍ଦ୍ର କିପରି, ଅଗ୍ନି କିପରି ଏଠି ଅଛନ୍ତି? ମାଲାବତୀ, ତୁମ ଆଞ୍ଚଳରେ ଏକ ଶବ ଅଛି, ଏହା ବହୁତ ଶୁଷ୍କ ଅଟୁଟ ଅଛି, ହେ ପାପହୀନ।" ଏଭଳି କହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ନି:ଶବ୍ଦ ହୋଇ ଅସେମ୍ବ୍ଲି ହଲ୍ରେ ବସିଗଲେ। ମାଲାବତୀ କହିଲେ: "ଫୁଲ ଏବଂ ଜଳ ଦେଇ ପୂଜା କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଦେବତାମାନେ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି, ହରି ମଧ୍ୟ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି। ମୋ ଦୁଃଖରେ ବିପ୍ଳବିତ ହୋଇଥିବା ମୋ ଅନୁରୋଧକୁ ଗଭୀର ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ମୁଁ ଉପବର୍ହଣଙ୍କ ଜନାନୀ ଏବଂ ଚିତ୍ରରଥଙ୍କ ଜନ୍ମଜାତ କନ୍ୟା। ଦିବ୍ୟ ଏକ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି, ଆନନ୍ଦ ଏବଂ ଆକର୍ଷଣୀୟ ସ୍ଥାନରେ, ମୋ ପତି ପ୍ରତି ମୋର ପ୍ରେମ ଅନେକ ବଢ଼ିଥିଲା, ଯେପରି ନାରୀମାନଙ୍କ ପତିପ୍ରତି ପ୍ରେମ ଅତିଶୟ। ହଠାତ୍, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶାପରେ ମୋ ପତି ଜୀବନ ଛାଡ଼ିଦେଲେ। ସମସ୍ତ ନିଜ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଅଛନ୍ତି। ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଦୁଃଖ, ସୁଖ, ଭୟ, ଶୋକ, ବିପଦ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ। ହେ ଦେବତାମାନେ, ତୁମେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳଦାତା। ଦେବତାମାନେ ଠାରୁ ବଡ଼ ମିତ୍ର କିଏ ନାହିଁ, ଦେବତାମାନେ ଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କିଏ ନାହିଁ। ମୁଁ ଦେବତାମାନେ ଠାରୁ ମୋ ପତି ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛି। ଯଦି ଦେବତାମାନେ ମୋ ପ୍ରିୟ ପତିକୁ ମୋ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଦେଇଥାନ୍ତି, ତେବେ ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଶାପ ଦେଇବି।" ଏଭଳି କହି ମାଲାବତୀ, ଶୋକରେ ଅନ୍ଧା ହୋଇ, ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଏ assembly ରେ ବସିଗଲେ। ତାପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ: "ତୁମେ ଚାହିଲେ ବି, ଧାନ ଏକ ଚାଷୀ ପାଇଁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ ପକେ, ତେଣୁ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ ଫଳ ମିଳେ ନାହିଁ। ଗୃହସ୍ଥ ଚାଷୀ ଦ୍ୱାରା କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ମାଟିରେ ଧାନ ଚାଷ କରେ। ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ସମୟରେ ଏହା ପକେ, ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ସମୟରେ ଗୃହସ୍ଥ ଏହା ପାଇଥାଏ। ଏହି ଜଗତରେ, ଗୃହସ୍ଥ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମାୟାର ଶକ୍ତିରେ ଆଠ ପ୍ରକାର ମାନ୍ୟ ରୋପନ କରେ। ଶୁଭ କର୍ମ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ନିତ୍ୟ ତପସ୍ୟା କରେ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମୁଖରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାଟିରେ, ଏବଂ ଅଉ ବି ଅନୁଚିତ ଭୂମିରେ। କିଏ ଶକ୍ତି, କିଏ ରୂପ, କିଏ ଆଇଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ, କିଏ ଧନ, ଏହା କିପରି ପୁତ୍ର ହୁଏ? ଯେଉଁଠି ବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରକୃତିକୁ ଭକ୍ତିରେ ସେବା କରେ, ପ୍ରତି ଜନ୍ମରେ, ସେ ଅଟୁଟ ଶ୍ରୀ, ପୁତ୍ର, ପୌତ୍ର, ଭୂମି, ଧନ, ଏବଂ ସନ୍ତାନ ଲାଭ କରେ। ଶୁଭ, ଶିବଙ୍କ ରୂପ, ଶୁଭ ଦେଇଥିବା, ଏବଂ ଶୁଭର କାରଣ। ଯେଉଁଠି ବ୍ୟକ୍ତି ଏହି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ସେବା କରେ, ପ୍ରତି ଜନ୍ମରେ, ସେ ଜ୍ଞାନ, ବୁଦ୍ଧି, କବିତା କୌଶଳ, ପୁତ୍ର, ପୌତ୍ର, ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶ୍ରୀ ଲାଭ କରେ। ଯେଉଁଠି ବ୍ୟକ୍ତି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ସନ୍ତାନ ଏବଂ ଶ୍ରୀ ଲାଭ କରେ।" ଏଭଳି ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ଘଟିଥିବା ଏହି ଘଟଣା ଦେବମାନେ ଏବଂ ମାଲାବତୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ଆଲୋଚନା ଆଣିଲା, ଯେଉଁଠି ଭକ୍ତି, କର୍ମ, ତପସ୍ୟା ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ଦ୍ୱାରା ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତିର ଗୁରୁତ୍ୱ ବ୍ୟକ୍ତ ହୋଇଥିଲା।