ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମୃଦୁଙ୍ଗ, ମୁରଜା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସଙ୍ଗୀତ ଉପକରଣର ମଧୁର ଧ୍ୱନି ଚାରିପାଖରେ ପ୍ରସାରିତ ହେଲା। ଏହି ସମୟରେ, ରାମ ରାଜାମାନଙ୍କ ସଭାରେ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଏକ ମହାନ ରାଜାଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ। ପରଶୁରାମ କହିଲେ, "ତୁମେ ଜ୍ଞାନୀ ଦତ୍ତାତ୍ରେୟଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ, ଯିଏ ନିଜେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଅଂଶ। ତୁମେ ନିଜେ ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀ, ବେଦ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ମୁଁହରୁ ବେଦ ଶୁଣିଛ। ଏମିତି ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ, ଗ୍ରୀଧା ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କିପରି କ୍ଷତି କଲୁ? ରାଜନ୍, ଏହି ଦୁଇଜଣଙ୍କ ହତ୍ୟା ପରେ ତୁମ ପରିଣାମ କ’ଣ ହେବ? ନାମ ଓ କୀର୍ତ୍ତି ଶେଷରେ କେବଳ କାହାଣୀ ହେଇ ରହିଯାଏ, ସେ କୁହାଯାଏ ଭଲ କିମ୍ବା ଖରାପ ଭାବେ। କପିଲା କେଉଁଠି ଗଲେ? ତୁମେ କେଉଁଠି? ଏହି ବିବାଦ କେଉଁଠି? ସେ ଋଷି କେଉଁଠୁ ଆସିଥିଲେ? ମୁଁ ଦେଖିଲି, ତୁମେ ସମ୍ମାନିତ ହେଉଛ, ମୋ ପିତା ଯିଏ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଥିଲେ, ସେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉଥିଲେ। ପଢିଥିବା ଶାସ୍ତ୍ର ପ୍ରତିଦିନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଦାନ ହେଉଥିଲା। ଦାତା ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, କୀର୍ତ୍ତିମାନ୍, ଶିଳ୍ପୀ ଓ ଜ୍ଞାନୀ। ପୃଥିବୀରେ ଗାୟକମାନେ କହନ୍ତି, ଏହି ସବୁ ପ୍ରଥା ପ୍ରାଚୀନ। ରାଜନ୍, ଜୀବନ୍ତମାନେ ପାଇଁ ଅସହ୍ୟ କଠୋର କଥା ତଳୱାର ଠାରୁ ଅଧିକ ଧାରାଳ। ମୁଁ ପୁନର୍ବାର କହିବି ନାହିଁ, ଯାହା ଏହି ଘଟଣା ତାହା ଯଥାର୍ଥ କହୁଛି। ଏହି ସଭାରେ ସୂର୍ୟବଂଶ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶର ଉତ୍ସବନ୍ଧୁମାନେ ଅଛନ୍ତି। ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ଶୁଣନ୍ତୁ—ଯିଏ ସତ୍ୟ କିମ୍ବା ମିଥ୍ୟା କହିପାରିବେ। ଏଭଳି କହି, ରେଣୁକାନନ୍ଦନ ପରଶୁରାମ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ନିରବ ହେଲେ। ତାପରେ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ଅର୍ଜୁନ କହିଲେ, "ମୁଁ ତାଙ୍କ ମୁଁହରୁ ଧର୍ମ ଶୁଣିଛି, ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗୁରୁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗୁରୁ। କାର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା ଅଶୁଦ୍ଧ ଚିନ୍ତାରେ ମଧ୍ୟ, ଜଣେ ବ୍ରହ୍ମକୁ ଚିନ୍ତନ କରନ୍ତି। ଭିତରେ ବା ବାହାରେ, ଚିନ୍ତନ ମାଧ୍ୟମରେ ସଦା କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ସୁନା, ମାଟି, ଘର, ଅରଣ୍ୟ, କାଦଳି, ବା ଚନ୍ଦନ ସବୁଠି, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜୀବରେ ସମଭାବରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଚିନ୍ତନ କରେ, ସେଇ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ତପସ୍ୟା କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ସମାନ, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ପାଇଁ ରାଜ୍ୟଶ୍ରୀ, ବୈଶ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ବ୍ୟବସାୟ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବିବାଦ ଇଚ୍ଛା ବଡ଼ ନିନ୍ଦନୀୟ। ରାଗୀ ଲୋକ ରାଗ ପ୍ରେରିତ କର୍ମ କରେ। ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଆସକ୍ତିବଶତଃ ତୁମଠାରୁ କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ଗାୟ ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରିଛି। ମୁଁ ପଚାରେ, ଏହି କଳ୍ପଗାୟ କେଉଁଠି ଓ କାହା ପାଇଁ ଅଛି, ତୁମେ ନ ଥିଲେ? ତିରିଶି ଅକ୍ଷୌହିଣୀ, ତିନି କୋଟି ରାଜସେନା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯିଏ ବେଦ ଓ ତାହାର ଅଙ୍ଗ ଜାଣେ, ସେ ମଧ୍ୟ ନିଜେ ନିଜକୁ ନଶ୍ୱ କରିବାକୁ ଆସିଥାଏ। ଯେଉଁମାନେ ହିଂସା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପାଇଁ ବେଦରେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନାହିଁ। ତୁମ ପିତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଳଶାଳୀ ଓ ପ୍ରତାପଶାଳୀ ରାଜାମାନେ ବଧ ହୋଇଥିଲେ। ସେ ତିନିଥର ସାତ୍ଥରି, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପୃଥିବୀକୁ ରାଜାଶୂନ୍ୟ କରିଥିଲେ। କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ ଧର୍ମ, ଯୁଦ୍ଧରେ ମୃତ୍ୟୁ ଦୋଷ ନୁହେଁ। ତପସ୍ୱୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଶବ୍ଦ ଓ ତପସ୍ୟାରେ ଶକ୍ତି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ ଏହି ଶକ୍ତି ଅଛି। କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ତି, ଜନସାଧାରଣ ପାଇଁ ନିଜ ଜୀବିକାରେ ଶକ୍ତି। ବୈଷ୍ଣବମାନେ ପାଇଁ ଭଗବାନ୍ ହରି ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ଓ ସେବା ଶକ୍ତି, ହରି ନିଜେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି। ବେଶ୍ୟାମାନେ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ରୂପରେ, ନାରୀମାନେ ପାଇଁ ଯୁବତ୍ୱ ଶକ୍ତି। ଧର୍ମନିଷ୍ଠମାନେ ପାଇଁ ସତ୍ୟ ଶକ୍ତି, ଅସତ୍ୟବାଦୀମାନେ ପାଇଁ ମିଥ୍ୟା ହିଁ ଶକ୍ତି। ପଣ୍ଡିତମାନେ ପାଇଁ ଜ୍ଞାନ ଶକ୍ତି, ବୀରମାନେ ପାଇଁ ଧୈର୍ୟ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି। ଏଭଳି ଧର୍ମ, କର୍ମ, ଶକ୍ତି ଓ ପରିଣାମର ଗୁଭୀର ଅର୍ଥ ଏହି ସଭାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା।