ଦେବତାମାନେ ମାଧବଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ମାଧବ, ଏବେ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କର ଶାପରେ ସବୁ କିଛି ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଛି।" ଏହିପରି କଥା କହି ସେମାନେ ସେଠି ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ସ୍ଥିର ହୋଇ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହିଲେ। ଏହି ସମୟରେ କେହି କହିଲେ, "ସେଇ ମୂଳ କାରଣ ନିକଟକୁ ଯାଅ; ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।" ଏହି କଥା ଶୁଣି ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ଓ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ, ସେଠାକୁ ଯିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେଠାରେ ଦେବତାମାନେ ଦେଖିଲେ ମଳାବତୀ ନାମକ ସେଇ ଦେବୀଙ୍କୁ, ଯିଏ ଧର୍ମନିଷ୍ଠା ଓ ସତୀତ୍ୱରେ ଅଟୁଟ ଥିଲେ। ସେ ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇଥିବା ବସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ସିନ୍ଦୂରର ଟିକା ଲାଗିଥିଲା। ସେଉଁଠି ସେ ତାଙ୍କର ଦୀର୍ଘ ସୃଜିତ ତପୋବଳର ଉଜ୍ୱଳତାରେ ଅତି ଚମକୁଥିଲେ, ଯାହା ସ୍ୱାମୀସେବା ଓ ପତିନିଷ୍ଠାର ଫଳ। ସେ ଏକ ଶବର ଛାତି ଉପରେ ବସି ଯୋଗାସନ କରୁଥିଲେ। ସେ ତାଙ୍କର ତରଜନୀ ଓ ଅଙ୍ଗୁଠିର ଚୂଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଏକ ପବିତ୍ର ସ୍ଫଟିକ ମାଳା ଧରିଥିଲେ। ସେ ଚମ୍ପା ଫୁଲର ରଙ୍ଗରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ବିମ୍ବଫଳ ସଦୃଶ ଠୋଠ, ରତ୍ନାଳଙ୍କାର ଭୂଷିତ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଚଉଡ଼ା ନିତମ୍ଭ ଓ ଭାରୀ ଓଜନ, ଉରୁ ଓ ସ୍ତନ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା। ଏପରି ଦେଖି ଦେବତାମାନେ ଚମତ୍କୃତ ହେଲେ। ଏହାପରେ ସୌତି କହିଲେ, ଦେବତାମାନେ ମଳାବତୀଙ୍କ ନିବାସକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠି ସର୍ବୋତ୍ତମ ମଙ୍ଗଳ ମିଳେ। ଦେବତାମାନେ ଆସିଥିବା ଦେଖି, ଧର୍ମନିଷ୍ଠା ମଳାବତୀ ନମ୍ରତାରେ ନମସ୍କାର କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବାଳକ ସେଠି ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ସେ ଦଣ୍ଡ ଓ ଛତା ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ଧଳା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ମାଥାରେ ଉଜ୍ୱଳ ତିଳକ ଥିଲା। ସମଗ୍ର ଦେହ ଚନ୍ଦନ ଲେପିତ, ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱର ଚମକରେ ଦୀପ୍ତିମାନ। ସେ ସଭାର ମଧ୍ୟରେ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ବସିଥିଲେ। ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ, "କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଅବସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି? ଏଠାରେ ଶମ୍ଭୁ ସ୍ୱୟଂ ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ସଂହାରକ। ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି କିପରି ଅଛନ୍ତି? ହେ ମଳାବତୀ, ତୁମ ଆଂକୋଳରେ ଏଇ ଶବ ଅତି ଶୁଷ୍କ ଅଛି, ହେ ନିର୍ମଳା।" ଏପରି କହି ସେ ମୁନି ସଭାରେ ନିରବ ହେଲେ। ତାପରେ ମଳାବତୀ କହିଲେ, "ଯିଏ ଦେବତାମାନେ ଓ ହରିଙ୍କୁ ଫୁଲ ଓ ଜଳ ଦାନ କରେ, ସେ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ହରି ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ହେ ପ୍ରଭୁ, ଦୁଃଖିତ ଜନଙ୍କର ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣନ୍ତୁ। ମୁଁ ଉପବର୍ହଣଙ୍କର ପତ୍ନୀ, ଚିତ୍ରରଥଙ୍କର କନ୍ୟା। ଦିବ୍ୟ ଏକ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି, ମନୋହର ସ୍ଥାନରେ ରହିଛି। ହେ ପ୍ରିୟ, ସତୀସ୍ତ୍ରୀମାନେ ତାଙ୍କର ପତିଙ୍କ ପ୍ରତି ଯେପରି ଭକ୍ତି ଓ ଭାବ ରଖନ୍ତି, ସେହି ଭଳି ସମସ୍ତ ନାରୀଙ୍କ ପତିପ୍ରତି ଭାବ ଅତି ଗଭୀର। ହଠାତ୍ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶାପରେ ମୋର ସ୍ୱାମୀ ପ୍ରାଣ ଛାଡ଼ିଦେଲେ। ସମସ୍ତେ ଏଠି ନିଜ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବ୍ୟସ୍ତ। ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସୁଖ, ଦୁଃଖ, ଭୟ, ଶୋକ, ବିପଦ ସବୁ କର୍ମର ଫଳ। ହେ ଦେବତାମାନେ, ଆପଣମାନେ କର୍ମଫଳ ଦାତା। ଦେବତାଠାରୁ ବଡ଼ ବନ୍ଧୁ କେହି ନାହାନ୍ତି, ଦେବତାଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କେହି ନାହାନ୍ତି। ମୁଁ ଆପଣମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୋ ପତିକୁ ଫେରାଇବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛି। ଯଦି ଦେବତାମାନେ ମୋ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ମୋ ପ୍ରିୟଙ୍କୁ ଦେଇଦେବେ, ତେବେ ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭୟଙ୍କର ଓ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଶାପ ଦେଇଦେବି।" ଏପରି କହି ଧର୍ମନିଷ୍ଠା ମଳାବତୀ, ଦୁଃଖରେ ଅତିବ୍ୟାକୁଳ ହୋଇ, ଦେବସଭାରେ ବସିଲେ। ଏବେ ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ, "ଏହା ସାରା ହେବାକୁ ସମୟ ଲାଗେ, ଚାଷୀଙ୍କ ଧାନ ପକିବା ପରି। ଗୃହସ୍ଥ ଚାଷୀ ଦ୍ୱାରା କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ଜମିରେ ବିଆପ୍ରତି କରେ। ସମୟ ଆସିଲେ, ଧାନ ପ୍ରାୟ ପକେ; ସମୟ ଆସିଲେ, ଗୃହସ୍ଥ ତାହା ଲାଭ କରେ।