ଏକ ରାତିରେ, ଭୃଗୁ ମୁନି ଫୁଲର ଶୟନାରେ ନିଦ୍ରା ଗହଣ କରିଥିଲେ, ସେଠାରେ ସେବକମାନେ ତାଙ୍କୁ ସେବା କରୁଥିଲେ। ରାତି ଶେଷ ହେବା ପରେ, ଭୃଗୁ ଏକ ଅତି ସୁନ୍ଦର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିଲେ। ସ୍ୱପ୍ନରେ ସେ ଦେଖିଲେ, ନିଜେ ହାତୀ, ଘୋଡା, ପାହାଡ଼, ରାଜପ୍ରାସାଦ, ଗାଈ, ଫଳଭରା ଗଛ ଉପରେ ଚଢ଼ୁଛନ୍ତି। ସେ ଦେଖିଲେ, ଚନ୍ଦନ ଗନ୍ଧର ନୌକାରେ ବସିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର ସରିର ମଳ, ମୁତ୍ର, ଚର୍ବି ଓ ପୁୟରେ ଆବୃତ ହୋଇଛି। ସେ ଦେଖିଲେ, ଏକ ନଦୀପଟରେ ବଡ଼ ବଡ଼ ପଦ୍ମପତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି। ସ୍ୱପ୍ନରେ ଭୃଗୁ ଦେଖିଲେ, ନିଜେ ପାନ ଖାଉଛନ୍ତି ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଉଛନ୍ତି। ସେ ଦେଖିଲେ, ପକ୍କା ଫଳ, ଦୁଧ, ଚିନି ମିଶା ଗରମ ଖାଦ୍ୟ ଉପଭୋଗ କରୁଛନ୍ତି। ଏକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସ୍ୱପ୍ନରେ ସେ ଦେଖିଲେ, ଜଳା, ବିଛା, ମାଛ ଓ ସାପ ସହିତ ଅଛନ୍ତି। ପରେ, ସେ ଦେଖିଲେ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଏକ ଚକ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି। ଏକ ଅଲଙ୍କୃତ କନ୍ୟା ଓ ହସୁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦେଖିଲେ। ଫଳ ଓ ଫୁଲର ଗଛ, ଦେବତାଙ୍କର ପ୍ରତିମା ଓ ଏକ ରାଜା ଦେଖିଲେ। ସେ ଦେଖିଲେ, ହଳଦୀବର୍ଣ୍ଣ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିବା ନାରୀମାନେ ମଣି ଓ ମୁକୁତରେ ଅଲଙ୍କୃତ। ଏକ ଶଙ୍ଖ, କ୍ରିଷ୍ଟାଳ, ଧଳା ମାଳା, ମୁକୁତା ଓ ଚନ୍ଦନ ଦେଖିଲେ। ହାତୀ, ବଳଦ, ସାପ ଓ ଧଳା ଚମରା ଦେଖିଲେ। ନଉ ପ୍ରକାର ରତ୍ନରେ ଅଲଙ୍କୃତ ରଥ ଓ ଚମେଳି ଫୁଲର ମାଳା ଦେଖିଲେ। ପଦ୍ମର ଶାରି, ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜଳପାତ୍ର, ଦହି, ଚିଉରି, ଘିଅ ଓ ମଧୁ ଦେଖିଲେ। କୁଅଁ, ହଂସ ଓ ନାରୀମାନେ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ବ୍ରତ କରୁଛନ୍ତି। ପ୍ରସ୍ତାର ମଣ୍ଡପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବସି ହର ଓ ହରିଙ୍କୁ ଉପାସନା କରୁଛନ୍ତି। ଅମୃତ ବର୍ଷା, ପତ୍ର ବର୍ଷା ଓ ଫଳର ଅବିରତ ବର୍ଷା ଦେଖିଲେ। ତାଜା ମାଂସ, ଜୀବନ୍ତ ମାଛ, ନୀଳକଣ୍ଠ ମୟୂର ଓ ଧଳା ଚେହେରା ଚାଟିକା ଦେଖିଲେ। ପରେ, ପରିବା, ତିଆ, କାଉ, ଶଙ୍ଖ, ମନା ଓ ଚାଟକା ପକ୍ଷୀ ଦେଖିଲେ। ଗାଈର ହଳଦୀ ରଙ୍ଗ, ହଳଦୀ ଓ ଧଳା ଧାନ ଦେଖିଲେ। ମନ୍ଦିର ଗୋଷ୍ଠୀ ଓ ପୂଜିତ ଶିବଲିଙ୍ଗ ଦେଖିଲେ। ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଜଉ ଓ ଗହୁଁ ଚିଉରି ଦେଖିଲେ। ତିନି ଦିବ୍ୟ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି, ମଣି ଓ ମୁକୁତରେ ଅଲଙ୍କୃତ ଅଛନ୍ତି। ଏକ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା ବେଶ୍ୟା ଦେଖିଲେ, ରକ୍ତ ଓ ମଦ୍ୟ ପିଇଲେ। ହଳଦୀର ରଙ୍ଗର ପକ୍ଷୀ ଓ ମନୁଷ୍ୟ ଦେଖିଲେ। ହଠାତ୍ ତାଙ୍କୁ ଶୃଙ୍ଖଳରେ ବନ୍ଧି ଏକ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଆହତ ହେବା ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିଲେ, ଏହି ସବୁ ତାଙ୍କର ନିଜ ଅନୁଭୂତି ଭିତରେ ଘଟିଲା। ଏହି ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖି ଭୃଗୁ ଅତି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ, ସେ ଉଠି ନିଜ ପ୍ରଭାତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ନାରାୟଣ କହିଲେ—ଭୃଗୁ ଏକ ଦୂତକୁ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ପଠାଇଲେ। ଦୂତ ଶୀଘ୍ର ରାଜସଭାରେ ପହଞ୍ଚି କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ରାମଙ୍କର ଦୂତ କହିଲେ—ଭୃଗୁ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଭାଇମାନେ ସହିତ ତୁମେ ଏଠାରେ ଯିବା ଉଚିତ। ମହାରାଜ, ତୁମେ ତୁମ ଆପ୍ତ ଓ ନିଜ ଜନମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ। ଏପରି କହି ଦୂତ ରାମଙ୍କର ସମ୍ମୁଖରେ ଯାଇଲେ। ଜୀବନ ନାୟକ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଯାଉଥିବାରେ, ମନୋରମା ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ରାଜା, ମନୋରମାକୁ ଦେଖି ହସିଥିବା ମୁହଁ ଓ ଚିତ୍ତରେ ଅନନ୍ଦ ଭରି ଦେଖିଲେ। କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟାର୍ଜୁନ କହିଲେ—ସେ ନର୍ମଦା ନଦୀପଟରେ ତାଙ୍କର ଭାଇମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି। ଶଙ୍କରଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର, ହରିଙ୍କର ମନ୍ତ୍ର ଓ କବଚ ପାଇ ଏହି ଭୃଗୁ ଏ ଭୂମିକୁ ଏକାଳେ ରାଜାମାନେ ଶୂନ୍ୟ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି। ଏହା ଦେଖି ମୋର ଜୀବନ ଶକ୍ତି କମିଯାଉଛି, ମୋର ମନ ଅନେକ ଦିନ ଧରି ଅସ୍ଥିର ହେଉଛି।