ମହାଦେବ ନମ୍ରତାରେ କହିଲେ: ମୁଁ ସମସ୍ତର ଉତ୍ପତ୍ତିକାରଣ, ଅସ୍ପର୍ଶ୍ୟ ଏବଂ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଆତ୍ମାକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି। ସେ ଏମିତି ଦେବତା, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଦେବତାଠାରୁ ଅଧିକ ସ୍ଥୂଳ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତାଠାରୁ ଅଧିକ ସୂକ୍ଷ୍ମ, ଏବଂ ସର୍ବୋପରି। ସେ ରୂପ ଓ ଅରୂପ, ଗୁଣ ଓ ଅଗୁଣ, ସେଇ ଭଗବାନ। ତାଙ୍କର ରୂପ ଅତି ସୁନ୍ଦର, ତୁଳନାହୀନ ଏବଂ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ। ସେ କର୍ମର ଆକାର ଏବଂ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ସାକ୍ଷୀ। ତାଙ୍କର ଅଂଶ ଓ ରୂପଭିନ୍ନତା ଦ୍ୱାରା, ସେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପାଳକ ଓ ନାଶକ। ସେ ପ୍ରକୃତିର ଗୁଣ ଅଟୁଟ ରହିଛନ୍ତି, ଏବଂ ତାଙ୍କର ମାୟା ଦ୍ୱାରା ସେ ପୁରୁଷ। ତାଙ୍କର ମାୟା ଦ୍ୱାରା, ସେ ସ୍ତ୍ରୀ, ପୁରୁଷ ଓ ନପୁଂସକ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ସେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତିଦାୟକ, ସମସ୍ତ କାରଣର କାରଣ। ତାଙ୍କର ଚମକ ମଧ୍ୟରେ ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସମସ୍ତ ପ୍ରଜା ମଧ୍ୟରେ ସେ ଅଗ୍ନି। ରୁଦ୍ର, ବୈଷ୍ଣବ ଏବଂ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଶଙ୍କର। ପ୍ରଜାପତିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ବ୍ରହ୍ମା, ସିଦ୍ଧମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ କପିଳ। ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ବିଷ୍ଣୁ, ଦେବୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ପ୍ରକୃତି, ଜନନୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଶତରୂପା। ମୁଁ ଏହି ଅନେକ ରୂପର ଭଗବାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି। ଋତୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ବସନ୍ତ, ମାସମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ। ନଦୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ସାଗର, ପାହାଡ଼ମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ହିମାଳୟ। ପତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ତୁଳସୀ, କାଠମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଚନ୍ଦନ। ଫୁଲମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ପରିଜାତ, ଧାନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଚାଉଳ। ରାଜା ହାତୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଏଇରାବତ, ପକ୍ଷୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଗରୁଡ଼। ତାଙ୍କର ଚମକ ମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ସୁଉନ୍, ଧାନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଯବ। ଯକ୍ଷମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ କୁବେର, ଗ୍ରହମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ବୃହସ୍ପତି। ବେଦମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଶାସ୍ତ୍ର, ପଣ୍ଡିତମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ସରସ୍ୱତୀ। ମନ୍ତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ବିଷ୍ଣୁମନ୍ତ୍ର, ତୀର୍ଥମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଗଙ୍ଗା। ସେ ଶକ୍ତିମାନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶକ୍ତି, ତ୍ୱରିତ ଚଳିବା ମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମନ। ଶିକ୍ଷକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଜ୍ଞାନଦାତା, ଆତ୍ମୀୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ମାଆର ଆକାର, ମିତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଜନ୍ମଦାତା। ସେ ଶିଳ୍ପୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବିଶ୍ୱକର୍ମା, ସୌନ୍ଦର୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ କାମଦେବ। ପ୍ରିୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ପୁତ୍ରର ରୂପ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ରାଜାର ଆକାର। ଧର୍ମମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଧର୍ମ, ବେଦମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ସାମବେଦ। ପାଣିର ଶିତଳତାର ଏସେନ୍ସ, ପୃଥିବୀର ଗନ୍ଧର ଆକାର ସେ। ଯଜ୍ଞମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ରାଜସୂୟ, ଛନ୍ଦମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଗାୟତ୍ରୀ। ଗାଈମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଦୁଧର ଆକାର, ପବିତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ପବିତ୍ରତା। ଗ୍ରାସମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ କୁଶା ଘାସ, ଶତ୍ରୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ରୋଗ। ସେ ଚମକର ଆକାର, ଜ୍ଞାନର ଆକାର, ଏବଂ ସମସ୍ତ ରୂପରେ ମହାନ। ସମସ୍ତ ଧାରଣ କରୁଥିବା ମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ବାୟୁ, ନିତ୍ୟ ରୂପମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଆତ୍ମା। ଯାହାକୁ ବେଦ ଦ୍ୱାରା ବର୍ଣ୍ନନା କରିହେବ ନାହିଁ, ଯାହାକୁ କୌଣସି ବିଦ୍ୱାନ୍ ବର୍ଣ୍ନନା କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ବେଦ ଯାହାକୁ ବର୍ଣ୍ନନା କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ସରସ୍ୱତୀ ମଧ୍ୟ ନିର୍ବାକ ହୋଇଯାନ୍ତି। ସେ ପବିତ୍ର ଚମକର ରୂପ, ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ ଦୟାର ଅବତାର। ସେ ଦୁଇ ହାତର ଯୁବକ, ମୁହଁରେ ବାଂଶୀ ରଖି, ହସୁଥିବା ମୁଖରେ ଆନନ୍ଦ ଭର୍ତ୍ତି। ରାଧାଙ୍କର ପାନ ଗ୍ରହଣ କରି ଖାଇଛନ୍ତି, ଦେଖିବାକୁ ଅତି ମନୋହର। ମଣିମାଳା ଭୁଷିତ, ଧଳା ଚାମର ଦ୍ୱାରା ସେବିତ। ଏଇ ସମସ୍ତ ରୂପରେ, ସେ ଭଗବାନ ବୃନ୍ଦାବନର ସୁନ୍ଦର ଅନ୍ତରାଳରେ ରାସ ଲୀଳାର ଆନନ୍ଦରେ ବ୍ୟସ୍ତ।