ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଗାଥାରେ ଏକ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠିଲା—ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପାଇଁ କେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ? ଏହି କବଚର ଫଳ କ’ଣ? ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଦେଇ ନାରାୟଣ କହିଲେ, “ଗୋଲୋକର ନାଥ, ଗୋପ ଓ ଗୋପୀମାନଙ୍କର ମାସ୍ତର ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।” ଏହି କବଚଟିର ନାମ ‘ତ୍ରିଭୁବନ ଜୟ’ ଓ ଏହା ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଅଟୁଟ ଶକ୍ତିର ଧାରକ। ଏଠାରେ ଏକ ମନ୍ତ୍ର ଅଛି, ଯାହାକୁ ‘କଳ୍ପତରୁ’ କୁହାଯାଏ—ଏହି ମନ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ ଇଛିତ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ କଥା ଘଟିଥିଲା ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ନଦୀର ତଟରେ, ପାରିଜାତ ଗଛମାନଙ୍କ ଉଦ୍ୟାନ ମଧ୍ୟରେ। ଏଠାରେ ମହାଦେବ କହିଲେ, “ହେ ରାମ, ତୁମେ ମୋ ପାଇଁ ପୁଅଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ। ମୋର ଭଲପାଇବାରୁ ଏହି କବଚ ଗ୍ରହଣ କର। ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ବିଶ୍ୱର ସବୁଠାରୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଉପାୟ କହିବି।” ମହାଦେବ ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ, “ଗୋଲୋକରେ ରାଧିକାଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଏହି ଗୁପ୍ତତମ ତତ୍ତ୍ୱ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ। ଏହି ତତ୍ତ୍ୱ ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରମାଳାର ସାର, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁପ୍ତ। ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରି ଓ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଆଦିଶକ୍ତି ଦେବୀ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ଅଧିପତ୍ୟ ପାଇଥିଲେ। ମୁଁ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ବିଶ୍ୱ ନାଶକ ଓ ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱର ଜ୍ଞାନୀ ହୋଇଥିଲି। ବ୍ରହ୍ମା ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଗ୍ରହଣ କରି, ସବୁଠୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ। କୁର୍ମ ରାଜା ଏହି କବଚ ଧାରଣ କରି, ସହଜରେ ଶେଷ ନାଗକୁ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ବରୁଣ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି ସିଦ୍ଧି ପାଇଥିଲେ, କୁବେର ଧନର ଅଧିପତି ହେଲେ। ରବିଦେବ ଏହି କବଚ ଧାରଣ କରି, ଜଗତରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇ ଉଜ୍ୱଳ ହେଲେ। ଅଗସ୍ତ୍ୟ ମୁନି ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ସାତ ସାଗର ପାନ କରିଥିଲେ। ବସୁନ୍ଧରା ଦେବୀ ଏହି କବଚ ଧାରଣ କରି, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଧାରଣ କରି ଅବିଚଳ ରହିଛନ୍ତି। ଧର୍ମଦେବ ଏହି କବଚ ଧାରଣ କରି, ସମସ୍ତ ଲୋକର ସାକ୍ଷୀ ଓ ଧର୍ମର ମୁଖ୍ୟ ଧାରକ ହୋଇ ଅବିଚଳ ରହିଛନ୍ତି। ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଦେବୀ ଏହି କବଚ ଧାରଣ କରି, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଅନ୍ନ ଦେଇଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅବସ୍ଥାରେ ଅବିଚଳ ରହିଛନ୍ତି। ବେଦ ଓ ଧର୍ମ ପ୍ରଚାରକ ଏହି କବଚ ଧାରଣ କରି ଅବିଚଳ ଅଛନ୍ତି, ଭୃଗୁ ଓ ସନତ୍କୁମାର ମଧ୍ୟ ଏହି କବଚ ଧାରଣ କରି ଜ୍ଞାନର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛନ୍ତି। ଏହି ଅତି ଗୁପ୍ତ ଓ ପବିତ୍ର କବଚ କେବଳ କୃଷ୍ଣଭକ୍ତ ଓ ଶୁଭ୍ର ମନ ଥିବା ମହାନ ଆତ୍ମାକୁ ଦେବା ଉଚିତ। ଏହି ‘ତ୍ରିଭୁବନ ଜୟ’ କବଚ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିଲା। ତ୍ରିଭୁବନରେ ଜୟ ପାଇବା ପାଇଁ ଏହାର ବ୍ୟବହାର ଖୋଲାସା କରାଯାଇଛି। ଏହି କବଚ ରଖ୍ୟା ପ୍ରାର୍ଥନାରେ, ପ୍ରଣବ ମନ୍ତ୍ର ‘ଓଁ’ ମୋ ମୁଣ୍ଡକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କରୁ, ‘ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର’—ଏହି ମନ୍ତ୍ର ମୋ ଦୃଷ୍ଟିକୁ, ‘କୃଷ୍ଣ ସ୍ୱାହା’ ମୋ ମୋକ୍ଷ ଦେଉଥିବା ଶବ୍ଦ ରୂପେ ରକ୍ଷା କରୁ। ‘ଓଁ ଗୋବିନ୍ଦାୟ ସ୍ୱାହା’ ମୋ ନାକକୁ, ‘ଓଁ ନମୋ ଗୋପାଙ୍ଗନେଶାୟ’ ମୋ କାନକୁ, ‘ଓଁ ଗୋବିନ୍ଦାୟ ସ୍ୱାହା’ ମୋ ଦାନ୍ତମାନଙ୍କୁ, ‘ଓଁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣାୟ ସ୍ୱାହା’ ମୋ ଜିଭକୁ, ‘ରାଧିକେଶାୟ ସ୍ୱାହା’ ମୋ କଣ୍ଠକୁ, ‘ଓଁ ଗୋପୀନାଥାୟ ସ୍ୱାହା’ ମୋ ଦେହର କାନ୍ଧକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ମୁକୁନ୍ଦ, ଯିଁଠାରେ ମୁଁ ସଦା ନମସ୍କାର କରେ, ସେ ମୋ ଉଦରକୁ ଚିରକାଳ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ‘ଓଁ ବିଷ୍ଣୁଭ୍ୟଃ ନମଃ’ ମୋ ଦୁଇ ହାତକୁ, ‘ଓଁ ନାରାୟଣାୟ ନମଃ’ ମୋ ନଖମାନଙ୍କ ରନ୍ଧ୍ରକୁ, ‘ଓଁ ସର୍ବେଶ୍ୱରାୟ ସ୍ୱାହା’ ମୋ ଅସ୍ଥିମାନଙ୍କୁ, ‘ଓଁ ଗୋପୀପ୍ରିୟାୟ ସ୍ୱାହା’ ମୋ ପାଦକୁ, ‘ଓଁ କେଶବାୟ ସ୍ୱାହା’ ମୋ କେଶକୁ, ‘ଓଁ ମାଧବାୟ ସ୍ୱାହା’ ମୋ ଲୋମକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ଯିଁଠାରେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଅଛି, ସେ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ମୋତେ ସଦା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ରହ୍ମ ରୂପୀ ଯିଁଠି, ସେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ମୋତେ ସଦା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଏଭଳି ଏହି କବଚ ଚିରଅମର ଶକ୍ତି ଓ ରକ୍ଷା ଦେଇ, ଭକ୍ତଙ୍କୁ ତ୍ରିଭୁବନ ଉପରେ ଜୟ ଦେଉଛି।