ଏକ ରାଜାଙ୍କର ମୁକୁଟ, ଛତା ଓ କବଚକୁ ଏକ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା କାଟିଦିଆଯାଇଥିଲା। ପ୍ରଜ୍ଞାପତି ଋଷି ଏବଂ ତାଙ୍କ ସହାୟୀମାନେ ସର୍ପାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସହଜରେ ସେମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ବଶ କରିଦେଲେ। ସୁମନ୍ତୁ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଋଷି ସହଜରେ ରାଜାଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ କରିଦେଲେ। ଏହା ପରେ ଋଷି ରାଜା ଓ ତାଙ୍କ ସେନାକୁ ଦେଖାଇ ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ମୁକ୍ତ କରିଦେଲେ। ରାଜା କ୍ରୋଧରେ ଉଠି ଶସ୍ତ୍ରକୁ ଉତ୍ତୋଳନ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ବ୍ରହ୍ମା ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ଆସିଲେ। ଋଷି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ନମସ୍କାର କଲେ, ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରସନ୍ନ ହେଇଲେ। ତାପରେ ଋଷି ତାଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଫେରିଗଲେ, କମଳୋଦ୍ଭବ ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କ ଲୋକକୁ ଫେରିଗଲେ। ନାରାୟଣ କହିଲେ—ସେ ପୁଣି ଜମଦଗ୍ନି ଋଷିଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ବଡ଼ ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟରେ ଆସିଲେ। ସେଠାରେ ଚାରି ଲକ୍ଷ ରଥ ଓ ଏକ ମିଳିଅନ୍ ରଥୀରା ଥିଲେ। ଏକ ହଜାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରତାପବାନ୍ ରାଜାମାନେ ଥିଲେ। ସେମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଚାରିଦିଗରୁ ଜମଦଗ୍ନି ଆଶ୍ରମକୁ ଘେରି ରଖିଲେ। ସେନା, ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ଓ ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦରେ ଗୁଞ୍ଜିତ ହେଲା। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏହି ରାଜା ଆଶ୍ରମ ଗୃହକୁ ପ୍ରବେଶ କରି ଶୁଭ କପିଳା ଗାୟକୁ ଧରି ନେଲେ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷି ଉଠି ଧନୁଷ ଓ ବାଣ ନେଲେ। ତିନି ଆଶ୍ରମର ଲୋକମାନେକୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଲେ। ମନ୍ତ୍ରପୂର୍ବକ ଋଷି ବାଣର ଜାଲ ବିନ୍ୟାସ କଲେ। ପୁଣି ଏକ ଅନ୍ୟ ବାଣ ଜାଲ ତିନି ତିଆରି କଲେ। ଋଷି ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସେନା ବାଣର ବୃଷ୍ଟିରେ ଆବୃତ ହେଲା। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷିଙ୍କୁ ଦେଖି ରାଜା ତାଙ୍କ ରଥରୁ ଉତ୍ତରି ଏଗଲେ। ନମସ୍କାର କରି ଋଷିଙ୍କ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ମିଳିବା ପରେ ତାଙ୍କ ଯାନକୁ ଉପରେ ଚଢ଼ିଲେ। ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନେ ସହ ମୁଖ୍ୟ ରାଜା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷିଙ୍କୁ ଅସ୍ତ୍ର ଫିଙ୍ଗିଲେ; କିନ୍ତୁ ଋଷି ଦିବ୍ୟାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସହଜରେ ସେମାନେ ଓ ରାଜାକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଲେ। ରାଜା ଏକ ଶୂଳ ଫିଙ୍ଗିଲେ, ଋଷି ତାହାକୁ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲେ। ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ବୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଖଣ୍ଡି ଦେଲେ। ଋଷିଙ୍କ ଅଂଜ୍ଵାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତେ ଅଂଜ୍ୱା (ହାଉଁ) କରିଲେ। ରାଜାକୁ ଶୁଯା ଦେଖି ଋଷି ତାଙ୍କୁ ମାରିଲେ ନାହିଁ; ଜାଗ୍ରତ କରି ତାଙ୍କୁ ଆଗକୁ ଆଣି ଆଶ୍ରମକୁ ଫେରିବା ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ନାରଦ, ରାଜା ଚେତନାକୁ ଫେରିଲେ। କପିଳା ଭୟଭୀତ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ର ଛାଡି ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ଫେରିଗଲା। ଏହା ପରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ଋଷିଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ର ଫିଙ୍ଗିଲେ। ଦିବ୍ୟାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷି ରାଜାଙ୍କ ଧନୁଷ ଓ ବାଣକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଲେ। ଏହା ପରେ ରାଜା ବହୁତ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଦେଖିଲେ—ତିନି ନମସ୍କାର କରି ଦିଆଯାଇଥିବା ଭୟଙ୍କର ଶୂଳ ଉଠାଇଲେ। ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଓ ନାରାୟଣଙ୍କ ଶକ୍ତି ମିଶିଥିଲା। ସେଠାରେ ଯୋଗୀ ଯଥାଯଥ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଏହି ଶକ୍ତିକୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ। ଏହି ଶୂଳକୁ ଫିଙ୍ଗିବାକୁ ଦେଖି ଦେବତାମାନେ ଦୁଃଖରେ ଚିତ୍କାର କଲେ। କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ଅର୍ଜୁନ ନିଜେ ଏହି ଶୂଳକୁ ଫିଙ୍ଗି ତାହାକୁ ଖଣ୍ଡିଦେଲେ। ଋଷି ଵିଦରୀୟାଙ୍କ ଶକ୍ତି ତ୍ୟାଗ କରି ହରିଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଗଲା। ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଋଷି ଅଚେତ ହୋଇ ନିଜ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କଲେ। ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ଋଷିଙ୍କୁ ମୃତ ଦେଖି କପିଳା ପୁନିପୁନି କାନ୍ଦିଲା। ସେ ଗୋଲୋକକୁ ଗଲା ଓ କୃଷ୍ଣ, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଘଟଣା କୁ ଏକାଏକି କହିଦେଲା।