ଏହି ଦିନଟି ଅତି ପବିତ୍ର ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ଥିଲା। ମୋ ସାମ୍ନାରେ ଉତ୍ତମ ଖାଦ୍ୟ ରଖାଯାଇଥିଲା, ଦେଖି ମୋର ମନ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟିରେ ଭରିଗଲା। ଏହି ସମୟରେ ସେ ଅନନ୍ଦରେ, ଶିଶୁକୁ ତାଙ୍କର ଅନ୍ତଃକରଣର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆନନ୍ଦ ଭରି, ତାଙ୍କର ଅଂଶୁକୁ ଦେଲେ। ଏହି ଭାବରେ, ବେଦ ଅନୁସାରେ ଶିଶୁର ଗାଲିକୁ ଚୁମି ଦେଲେ, ଏବଂ ଆନନ୍ଦରେ ଶିଶୁକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ। ତାପରେ, ନାରାୟଣ କହିଲେ—ସମସ୍ତେ ଦ୍ୱିଜଙ୍ଗୁ ଅନେକ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ଦାନ କରିଲେ। ତାଙ୍କ ସହ ବାର୍ଦ୍ଧ ଓ ଭିକାରିମାନେ ମଧ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ ଉପହାର ପାଇଲେ। ହିମାଳୟ ଦ୍ୱିଜଙ୍ଗୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ରତ୍ନ ଦେଲେ, ଏକ ଦଶ ଲକ୍ଷ ଗାଈ ଓ ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ସୁନା ଦେଲେ। ତାପରେ ଅନ୍ୟ ଉପହାର, ପୋଶାକ ଓ ଗହଣା ମଧ୍ୟ ଦେଲେ। ବିଷ୍ଣୁ ଦ୍ୱିଜଙ୍ଗୁ କୌସ୍ତୁଭ ମଣି ଦେଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ଉପହାର ଆନନ୍ଦରେ ଦେଲେ। ଧର୍ମ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଶକ୍ର, ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ହଜାର ହଜାର ରୁବି ଓ ଅନେକ ରତ୍ନ ଦେଲେ। ହଜାର ହଜାର ହରିତ ମଣି ଆନନ୍ଦରେ ଦିଆଗଲା, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଅମୂଲ୍ୟ ଧଳା ରତ୍ନ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦରେ ଦିଆଗଲା। ଏକ ଲକ୍ଷ ସୁନା ଓ ଅଗ୍ନିଶୁଦ୍ଧ ପୋଶାକ ଦିଆଗଲା। ଏକ ଅମୂଲ୍ୟ ହାର, ତିନି ଲୋକରେ ଦୁର୍ଲଭ, ଦିଆଗଲା; ଏହା ରୁବି ଦ୍ୱାରା ଭୂଷିତ ଓ ହୀରାରେ ଚମକୁଥିଲା। ଏହି ହାର ତିନି ଲୋକର ସାର, ଉତ୍ତମ ରତ୍ନର ଏକ ମହା ସଂଗ୍ରହ ଥିଲା। ଏକ ଲକ୍ଷ ସୁନା ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଧନ ଦିଆଗଲା। ଦ୍ୱିଜଙ୍ଗୁ ଉପହାର ଦେଇ, ସମସ୍ତେ ଶିଶୁକୁ ଦୃଷ୍ଟି କରି ଦେଖିଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ବାର୍ଦ୍ଧମାନେ ଏତେ ଭାର ସହି ପାରିଲେ ନାହିଁ। ସମସ୍ତେ କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇ, ପୂର୍ବରେ ଦେଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କର କଥା ଉଲ୍ଲେଖ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ଏଠାରେ ବିଷ୍ଣୁ ଆନନ୍ଦରେ ଡ଼ମ୍ ଦେଲେ, ଓ ନାରଦ, ବେଦ ଓ ପୁରାଣ ପାଠ କରିଲେ। ସେ ମହା ଋଷିମାନେ ଆଣି, ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦରେ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ; ଦେବ ଦେବୀମାନେ ସହ ଏକାଠି ହୋଇ, ଶିଶୁକୁ ମଙ୍ଗଳ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ। ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦରେ ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ: "ବାହୁଲ୍ୟରେ ମୋ ପରି ହେଉ; ସମସ୍ତ ସାଧନାର ନାଥ ହେଉ।" ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: "ସମସ୍ତଙ୍କର ପୂଜ୍ୟ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ, ତୁମର ହେଉ।" ଧର୍ମ କହିଲେ: "ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, କରୁଣାରେ ଅନୁଗତ, ହରିରେ ଭକ୍ତ, ଏବଂ ହରି ସମାନ ହେଉ।" ମହାଦେବ କହିଲେ: "ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ, ଗୁଣ, ଶାନ୍ତି, ନିଜ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଓ ପ୍ରାଣରେ ପ୍ରିୟ ହେଉ।" ଲକ୍ଷ୍ମୀ କହିଲେ: "ତୁମର ଜୀବନସାଥୀ ମୋ ପରି ଭକ୍ତ, ଶାନ୍ତ, ଶୋଭାୟମାନ ଓ ମନୋହର ହେଉ।" ସରସ୍ୱତୀ କହିଲେ: "ତୁମେ ଅଧିକ ସ୍ମୃତି ଓ ବିବେକ ଶକ୍ତିର ଅଧିକାରୀ ହେଉ।" ସାବିତ୍ରୀ କହିଲେ: "ମୋ ମନ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ହେଉ, ବେଦ ପାଠକୁ ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ ହେଉ।" ହିମାଳୟ କହିଲେ: "ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ପରି ଧର୍ମିକ ଓ କୃଷ୍ଣରେ ଭକ୍ତ ହେଉ।" ମେନକା କହିଲେ: "ସଉଭାଗ୍ୟରେ ଧନାଧ୍ୟ, ଧର୍ମରେ ଧର୍ମ ସମାନ ହେଉ।" ବସୁନ୍ଧରା କହିଲେ: "ବାଧାରୁ ମୁକ୍ତ ହେଉ, ବାଧା ଦୂର କର, ଏବଂ ମଙ୍ଗଳ ଆଶ୍ରୟ ପାଉ।" ପାର୍ବତୀ କହିଲେ: "ମୃତ୍ୟୁ ଜୟୀ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଜ୍ଞାନୀ ହେଉ।" ସମସ୍ତ ଋଷି, ତପସ୍ୱୀ ଓ ସିଦ୍ଧମାନେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳମୟ କଥା ତୁମକୁ କହିଦେଲି, ପ୍ରାଣ ମଧ୍ୟ ମଙ୍ଗଳରେ ମଙ୍ଗଳ। ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ରହିଥିବା କଥା ଯେ କିଏ ଶୁଣେ, ସେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥାଏ। ସନ୍ତାନହୀନ ଜଣେ ପୁତ୍ର ପାଉଥାଏ; ଦରିଦ୍ର ଧନ ପାଉଥାଏ। ଜଣେ ପତ୍ନୀ ଚାହିଲେ, ପତ୍ନୀ ପାଉଥାଏ; ଅନ୍ୟେ ଯାଞ୍ଚ କଲେ, ସନ୍ତାନ ପାଉଥାଏ। ହାରାଇଥିବା ପୁତ୍ର, ଧନ, ଏବଂ ପ୍ରିୟ ଜଣ ଫେରି ଆସେ। ଗଣେଶଙ୍କ ଉପାଖ୍ୟାନ ଶୁଣି ମାନବ ଯେତେ ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରେ, ସେହି ଆଶୀର୍ବାଦ ତାଙ୍କୁ ମିଳେ।