ପବିତ୍ର ମଣିମାଳା ଓ ହୀରା ଦ୍ୱାରା ଅଳଙ୍କୃତ, ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇଥିବା ହଳଦିଆ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କୁଳର ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ସ୍ୱରୂପ ଏକ ଯୁବକ ଦେଖାଗଲେ। ସେ ଚନ୍ଦନ ତିଳକରେ ଶୋଭା ପାଉଥିଲେ, ଜାସ୍ମିନ ମାଳା ଓ ମୟୂର ପିଞ୍ଜା ମୁକୁଟ୍ରେ ଅଳଙ୍କୃତ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର କ୍ରୀଡାମୟ ସୌନ୍ଦର୍ୟ କୋଟି କାମଦେବଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିଲା, ଦେଖିବାକୁ ବଡ଼ ଆକର୍ଷଣୀୟ। ଯେତେବେଳେ ମାଆ ତାଙ୍କ ସ୍ୱରୂପ ଦେଖିଲେ, ତାଙ୍କର ସ୍ୱନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ସହ ମିଳିଥିବା ଏହି ସୁନ୍ଦର ପୁଅ ଦେଖି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଖୁସି ହେଲେ। ପରେ, ମାଆ ଶିଶୁକୁ ଜଗାଇ, ନିର୍ବସ୍ତ୍ର ଅବସ୍ଥାରେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖାଇଲେ। ଦୁର୍ଗା ତା’ପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଂକୁ ବିଭିନ୍ନ ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣି ଦାନ କଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦେବତା ଓ ପৰ্বତମାନେଂକୁ ଭୋଜନ କରାଇଲେ। ଶୁଭ ସଙ୍ଗୀତ ଓ ଡ଼ାକ ଶବ୍ଦରେ ମହୋତ୍ସବ ହେଲା। ନିଜ ବ୍ରତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଦୁର୍ଗା ହସିହସି ଉପହାର ଦେଲେ। ସେ ବେଳେ କପୂର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ସୁସ୍ୱାଦୁ ତାମ୍ବୁଳ ମଧ୍ୟ ଦେଲେ। ଏହା ପରେ, ଦେବୀ ତାଙ୍କ ପତି ସହ ଏକ ଦୁଧର ଫେଣ ସମାନ ଧଳା ଓ ମଣିମାଳା ଦ୍ୱାରା ଅଳଙ୍କୃତ ଶୁଭ୍ର ଶୟ୍ୟାରେ ଗୋପନ ଭାବେ ବିଶ୍ରାମ କରିଥିଲେ। କୈଳାସର ଏକ ସୁନ୍ଦର ଅଂଶରେ, ଚନ୍ଦନ ଗଛର ଅଳି ମଧୁର ଗୁଞ୍ଜନ ଓ କୋଇଲାର ଡାକରେ ମନୋହର ପରିବେଶ ଥିଲା। ଏହି ସମୟରେ, ବୀଜ ଉତ୍ସର୍ଗ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ବିଷ୍ଣୁ ନିଜ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଏକ ଜଟାଧାରୀ, ତେଲ ହୀନ, ମେଳାପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିବା, ଭିକ୍ଷୁକ ଭାବରେ, ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ଷୀଣ ଶରୀର ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ତିଳକ ସହ ଏକ ବୃଦ୍ଧ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭାବରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ସେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଡାକିଲେ, ଭିକ୍ଷା ମାଗୁଥିଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ, "ମୁଁ ସପ୍ତାହ ବ୍ରତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛି, ଏବେ ଉପବାସ ଭଙ୍ଗ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛି, ମୋତେ ଖୁବ ଭୋକ ଲାଗିଛି। ମହାଦେବ, ଆପଣ କଣ କରୁଛନ୍ତି, ଓ ପିତା, ଦୟାର ସାଗର! ମାଁ, ଉଠ, ଆଜି ମୋତେ ଭୋଜନ ଦିଅ, ଓ ଶିବ, ମୋତେ ପାଣି ଦିଅ। ମାଁ, ମାଁ, ଜଗତ୍ଜନନୀ, ଆସ, ମୁଁ ବାହାରେ ନାହିଁ।" ଏହି କ୍ରନ୍ଦନର ସ୍ୱର ଶୁଣି, ଶିବ ଉଠୁଥିବା ବେଳେ, ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ପାର୍ବତୀ ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ଏକ ସୂକ୍ଷ୍ମ ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ନିଜକୁ ଢାକି ଉଠିଲେ। ସେ ଏକ ବୃଦ୍ଧ, ଦରିଦ୍ର, ଦୁଃଖିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ଏକ ତପସ୍ବୀ, ତୀବ୍ର ତ୍ରିଷ୍ଣା ଓ ଶୁଷ୍କ ଠୋଠ, ଜିଭା ଓ କଣ୍ଠ ସହ ଅଶାନ୍ତ ଥିଲେ। ସେଠାରେ ଶିବ ମଧୁର କଣ୍ଠରେ ପଚାରିଲେ, "ଆପଣ କଣ ଚାହୁଁଛନ୍ତି? ମୁଁ ଏହିକ୍ଷଣେ ଜାଣିବାକୁ ଚାହେଁ।" ପାର୍ବତୀ କହିଲେ, "ଆଜି ମୋ ଜନ୍ମ ସାର୍ଥକ ହେଲା—ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୋ ଘରକୁ ଅତିଥି ଭାବେ ଆସିଛନ୍ତି। ଯିଏ ଅତିଥିକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଉଛି, ସେ ତିନି ଲୋକଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିଥାଏ। ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନମାନେ ଅତିଥିଙ୍କ ପାଦ ତଳେ ବସିଥାନ୍ତି। ସେ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରିଥିବା, ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ ଦିକ୍ଷିତ ହୋଇଥିବା, ସମସ୍ତ ମହାଦାନ କରିଥିବା, ଏବଂ ଯେଉଁ ନାନା ପୁଣ୍ୟ ବେଦରେ କୁହାଯାଇଛି, ସେ ସମସ୍ତ କରିଥାଏ। କିନ୍ତୁ ଯଦି ଅତିଥି ଅସମ୍ମାନିତ ହୋଇ ଘରୁ ବାହାରିଯାଏ—ଯେଉଁ ପାପ ଅଛି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ—ସେ ସମସ୍ତ ଘଟିଯାଏ।" ତା’ପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ, "ଭୋକ ଓ ପିପାସାରେ ପୀଡିତ, ମାଆଙ୍କ ଆଞ୍ଜଳି ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଶୁଣିଛି— ରୋଗ, ଅନ୍ନ ନଥିବା, ଉପବାସ କରୁଥିବା ବେଳେ ଅତିଥିକୁ ଭୋଜନ ଦେଇବା ଉଚିତ।" ପାର୍ବତୀ କହିଲେ, "ଆଜି ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେବି; ଏହା ଦ୍ୱାରା ମୋ ଜନ୍ମ ସାର୍ଥକ ହେବ।