ଏକ ସମୟର କଥା, ସତୀ ଗଭୀର ଭକ୍ତି ସହିତ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ତିନିଏ ଅଗ୍ନିରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ବସ୍ତ୍ର ଓ ଉଚିତ ମାଣିକ୍ୟ ଅଳଙ୍କାର ପିନ୍ଧି, ଶୁଭ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ପୂର୍ବକ ଏହି ବ୍ରତ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସତୀ ନିଜ ଇଚ୍ଛିତ ଦେବତା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଏକ ଶୁଭ କଳଶରେ ଆବାହନ କଲେ। ଏହି ବ୍ରତରେ ଯେଉଁ କ୍ରିୟା ଓ ଦାନ ଦେବାକୁ ଥାଏ, ସେସବୁ ପ୍ରକାରର ଉପଚାର ଓ ଦୁର୍ଲଭ ଦ୍ରବ୍ୟ ସମସ୍ତ ତିନି ଲୋକରେ ଦୁର୍ଲଭ ହେବା ସତ୍ୱେ, ସତୀ ବେଦମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦାନ କଲେ। ଅତିଥି ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ସେମାନେ ଖାଇବା ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ। ଏହି ପବିତ୍ର ଓ ଧର୍ମିକ ନାରୀ ଧର୍ମଶୀଳ ଲୋକଙ୍କୁ ଭୋଜନ ପ୍ରଦାନ କଲେ। ବ୍ରତ ସମାପ୍ତିର ଦିନ, ପୂଜାରି ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କିଛି କହିଲେ। ଏହି କଥା ଶୁଣି ସତୀ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସଭାରେ ବିଳାପ କଲେ। ତାଙ୍କୁ ଅଚେତନ ହେଉଥିବା ଦେଖି, ମହାର୍ଷିମାନେ ହସିଲେ। ସଭାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଲୋକମାନେ ଅନୁରୋଧ କଲେ ଯେ, ସିବାଙ୍କୁ ଉନ୍ମୁଚିତ କରାଯାଉ। ତାପରେ ଶ୍ରୀମହାଦେବ କହିଲେ, "ଏବେ ତୁମେ ଅଚେତନ ଅବସ୍ଥାରୁ ଫେରିଲ, ମୋର କଥା ଶୁଣ।" ଏପରି କହି, ଶିବ ଶୁଷ୍କ କଣ୍ଠ, ଶୁଷ୍କ ଓଠ ଓ ତାଳୁ ସହିତ କହିଲେ— "ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଉପକାରକ, ସତ୍ୟ ଓ ସମ୍ମିତ, ତାହାର ଶେଷରେ ଶୁଭ ଫଳ ମିଳେ। ହେ ଦେବୀ, ବେଦ ଯାହା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଛି, ମୁଁ ସେଥିରେ କହିବି— ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ସାର୍ ହେଉଛି ଦକ୍ଷିଣା ଦେବା। ଦେବତା, ପିତୃ, ନିତ୍ୟ କିମ୍ବା ନିମିତ୍ତିକ ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ, ଦାତା ତାହା ଦ୍ୱାରା କାଳର ଧାରାକୁ ଅବଶ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରେ।" "ଯଦି ଏହି ସମୟ ଚାଲିଯାଏ, ଦକ୍ଷିଣା ଦୁଇଗୁଣ କରି ଦେବା ଉଚିତ। ଏକ ମାସ ପରେ ପଞ୍ଚଶତ ଗୁଣା, ଛଅ ମାସ ପରେ ଚାରି ଗୁଣା ଅର୍ଥାତ୍ ଦୁଇ ହଜାର ଗୁଣା। ଯଦି ଏହି ନିୟମ ଭଙ୍ଗ ହୁଏ, ଦାତା ହଜାର ବର୍ଷ ନରକରେ ପଡ଼ନ୍ତି, ତାଙ୍କର ପୁଣ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ, ଓ ଯେଉଁଠାରେ ପୁଣ୍ୟ ନାହିଁ, ସେଠାରେ କାର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୁଏ।" ତେବେ ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, "ଯେତେବେଳେ ଧର୍ମ ନଷ୍ଟ ହୁଏ, ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନୀ ନାଷ୍ଟ ହୁଏ, କର୍ତ୍ତା ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୁଏ।" ଧର୍ମ କହିଲେ, "ମୁଁ ରହିଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ମହାଧର୍ମିକ, ସମସ୍ତ କୁଶଳ ରହିବ।" ଦେବତାମାନେ କହିଲେ, "ତୁମର ବ୍ରତ ସଫଳ ହେବାରୁ, ଆମେ ତୁମକୁ ମନସିକ ସଫଳତା ଦେଉଛୁ।" ଋଷିମାନେ କହିଲେ, "ଆମେ ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନୀ ଥିଲେ, ଅପଶକୁନ କେମିତି ଆସିପାରିବ?" ସନତ୍କୁମାର କହିଲେ, "ଏହି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ ମଧ୍ୟ, ନିଜର ତପସ୍ୟାର ଫଳ ନିଶ୍ଚିତ ମିଳେ।" "ଏହି ବିନା ଦକ୍ଷିଣା ଯଜ୍ଞରେ, ମୁଁ କହୁଛି ଯେ, ଫଳ କେବଳ ଯଜ୍ଞକୁ ମିଳେ।" ପାର୍ବତୀ କହିଲେ, "ଯେଉଁଠାରେ ସ୍ୱାମୀ ନିଜେ ଦକ୍ଷିଣା ହେବେ, ସେଠାରେ ପୁତ୍ର କିମ୍ବା ଧର୍ମର କଣ ଉପକାର?" "ମାଟିକୁ ମାନ ନଦେଇ, ଗଛକୁ ପୂଜିଲେ କି ଫଳ ମିଳିବ?" "ନିଜେ ଇଚ୍ଛାରେ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରିଲେ, ଶରୀରର କଣ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ?" "ଧର୍ମପତ୍ନୀ ପାଇଁ ସ୍ୱାମୀ ଏକଶଏ ପୁତ୍ର ସମାନ, ହେ ଦେବେଶ।" "ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ନେଇ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ପୁତ୍ର, ଦୁହିଁ ମାନେ ସ୍ୱାମୀ ଠାରୁ ହୁଏ।" ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ, "ଯଦି ଧର୍ମ ନଷ୍ଟ ହୁଏ, ଧର୍ମିକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ପୁତ୍ର କିମ୍ବା ସ୍ୱାମୀ କି କାମର?" ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, "ଯେ କାର୍ଯ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇଛି, ତାହା କରିବା ଉଚିତ; ଅସଫଳ ବ୍ରତକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।" ପାର୍ବତୀ କହିଲେ, "ଏହିପରି, ଯାହା ପାଇଁ ନାରୀ ଅଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ସେମାନେ ସ୍ୱାମୀ; ହେ ବେଦବିଦ୍, ମୋର କଥା ଶୁଣ।" "ଯିଏ ଦେଉଛି, ସେ ସଦା ମାଲିକ; ନିଜେ କେବେ ମାଲିକ ହେବାଯାଉ ନାହିଁ।" ଧର୍ମ କହିଲେ, "ସ୍ୱାମୀ-ସ୍ତ୍ରୀ ଏକ ଦେହ; ଦୁହିଁଜଣ ଦାନ କଲେ, ଦୁହିଁ ଏକ ସମାନ।" ପାର୍ବତୀ କହିଲେ, "ଯାହା ଶୁଣାଯାଇନାହିଁ କିମ୍ବା ବିରୋଧୀ, ଧର୍ମପ୍ରିୟ ଲୋକ ତାହା ଶୁଣନ୍ତି ନାହିଁ।" ଦେବତାମାନେ କହିଲେ, "ହେ ବେଦବିଦ୍, ବେଦର ଅନୁଷ୍ଠାନରେ କେଉଁ ଦେବତା ତୁମକୁ ଜିତିପାରିବେ?" "ଏକ ପୁଣ୍ୟ ବ୍ରତରେ ସ୍ୱାମୀ ଦକ୍ଷିଣା ଭାବେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ।" ଏଭଳି ଭାବେ, ସତୀଙ୍କର ଅଗାଧ ଭକ୍ତି, ବ୍ରତ ଓ ଦାନ, ଏବଂ ଦେବତା, ଋଷି, ବେଦ ଓ ଧର୍ମଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ତର-ପ୍ରତିଉତ୍ତର ମାଧ୍ୟମରେ ଧର୍ମର ଗାମ୍ଭୀର୍ଯ୍ୟ ଓ ଗୁରୁତ୍ୱ ଉଦ୍ଘାଟିତ ହେଲା।