ଏକ ସମୟର କଥା, ଉଚ୍ଚ ସିଂହାସନରେ ବିରାଜିତ ଥିବା ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଶଙ୍କର ଦେବେ ପୂଜା କରୁଥିଲେ। ସେଠାରେ ଶୁନଶିରା ଦାନର ଦେଖାଶୁଣା କରୁଥିଲେ, କୁବେର ଥିଲେ ଧନ-ଧାନ୍ୟର ରକ୍ଷକ। ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ହଜାର-ହଜାର ଦହି ଓ ଦୁଧର ନଦୀ ବହୁଥିଲା। ଅନେକ ମାତ୍ରାର ମଧୁ-ମଦ ଓ ତେଲର ଘଡ଼ା ରହିଥିଲା। ନାରଦ, ଏଠି ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଅମୃତର ଘଡ଼ା ଓ ଯବ ଓ ଗହୁଁର ଚାକି, ଘୀ ସହିତ ମିଶାଇ ରଖାଯାଇଥିଲା। ଏଠି ଶୁଭ ଘଡ଼ା ଲକ୍ଷେ ଲକ୍ଷେ ଥିଲା। ଦଶ କୋଟି ଧାନ ଓ ଚିଡ଼ାର ଢେର ରହିଥିଲା। ସୁନା, ରୂପା, ପ୍ରବାଳ ଓ ମଣିମୁକ୍ତା ଦ୍ୱାରା ଏଠି ଭରିଯାଇଥିଲା। ମିଠା ଖିର, ପିଠା ଓ ମନୋହର ଭାତ ଓ ତାର ସବୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିଲା। ଏହି ସମସ୍ତ ଭୋଗକୁ ଶିବ, ନାରାୟଣ ଓ ଦେବ ଋଷିମାନେ ସମେତ ସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କୁ କପୂର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧି ମିଶିତ ପାନ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଏହି ସମୟରେ ବିଷ୍ଣୁ ଦୁଧ ସାଗର ଉପରେ ଶୟନ କରୁଥିଲେ, ମଣିମୟ ସିଂହାସନରେ ବସିଥିଲେ। ଋଷି, ସିଦ୍ଧ ଓ ଦେବମଣ୍ଡଳୀ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ। ସେଠାରେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ମଧୁର ସଙ୍ଗୀତ ଗାଇ ଶ୍ରବଣ କରାଉଥିଲେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଉତ୍ସାହରେ ଯେଉଁ କୌଳୀନ୍ୟ କାମନା କରାଯାଏ, ତାହା ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ। ମହାଦେବ କହିଲେ, "ତପସ୍ୟାର ସାର୍ଵଭୌମ ଫଳ ହେଉଛି ତାହାର ଫଳ ଦେବା। ବ୍ରତ, ଜପ, ଯଜ୍ଞ ଓ ପୂଜା ମଧ୍ୟରେ ଏହି ତପସ୍ୟା ସବୁଠୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ। ବ୍ରହ୍ମା, ପାର୍ବତୀ ଏହି ପବିତ୍ର ବ୍ରତ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛନ୍ତି।" ଏହି ସମୟରେ ଦେବତାମାନେ ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ସୁଖର ବିଘ୍ନ ଆସିବାରୁ କ୍ଳାନ୍ତ ଓ ଅଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଯାଇଥିଲେ। ବ୍ରତରେ ଏକ ଶୁଭ ନାରୀ ତାଙ୍କ ପତିଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଓ ଏକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପୁତ୍ର ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି। ଏକଥା ହେଉଛି, ଗର୍ବରେ ପଡ଼ି, ସେ ନିଜ ପିତାଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ ନିଜ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ଘଟଣା ବ୍ରହ୍ମା ଜାଣିଛନ୍ତି, ତେଣୁ ଅଧିକ କିଛି କହିବା ଦରକାର ନାହିଁ। ଶିବ କହିଲେ, "ସମସ୍ତ ଜଗନ୍ନାଥ, ସ୍ତ୍ରୀର ସ୍ୱଭାବ ଅବସ୍ଥିର ଓ ଅନିୟନ୍ତ୍ରିତ। ଯେଉଁମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଓ କ୍ରୋଧ ଜୟ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସ୍ତ୍ରୀର ରୂପ ଦ୍ୱାରା ମୋହିତ ହୋଇଯାନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର କାମଦେବଙ୍କର, ଯାହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଜୟ ଓ ବିଜୟର କାରଣ। ଏହି କାମ ମୋକ୍ଷର ଦ୍ୱାର ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ହରିଭକ୍ତିକୁ ବାଧା ଦେଇଥାଏ। ଏହି କାମ ନିର୍ମୋହତାର ନାଶର ବିଜ ଓ ଆସକ୍ତିକୁ ବଢ଼ାଇଥାଏ। ଏହି ଅନାସ୍ଥାର କ୍ଷେତ୍ର ଓ ଠକେଇର ମୂର୍ତ୍ତି। ଏହା ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁର୍ଲଭ ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ଅତି କଠିନ। ବ୍ରହ୍ମା, ମୁଁ ସବୁ କହିଦେଲି, ଏବେ ଆପଣ କି କରିବା ଉଚିତ ତାହା କହନ୍ତୁ।" ଏହିପରେ ନାରାୟଣ କହିଲେ, "ସଭା ମଧ୍ୟରେ ପଦ୍ମନାଭଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ସେ ନିରବ ହେଲେ।" ଶଙ୍କରଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ବିଶ୍ୱନାଥ ମଧୁର ହସ ହସିଲେ। ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ, "ତୁମର ପତ୍ନୀ ତାଙ୍କ ପତିଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ନିମିତ୍ତେ ବ୍ରତ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛନ୍ତି। ଏହି ବ୍ରତ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସାଧ୍ୟ, କିନ୍ତୁ ପୂଜା କରିବା ଅତି କଠିନ, ଏହା ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାର ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଆତ୍ମା ସାକ୍ଷୀ ସ୍ୱରୂପ, ଜ୍ୟୋତିର ଆକାର ଓ ନିତ୍ୟ। ସେ ଭକ୍ତଙ୍କ ଜୀବନ, ଭକ୍ତଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ଓ ଭକ୍ତଙ୍କୁ କୃପା କରିଥିବା। ପ୍ରଭୁ ଭକ୍ତି ପ୍ରତି ନିର୍ଭର ଅଟୁଟ, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସିଦ୍ଧ, କିନ୍ତୁ ଭକ୍ତି ଛାଡ଼ି ଫଳ ମିଳେନି। ସେ ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦାରୁଣ, ଗ୍ରହମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦମନ କରିପାରନ୍ତିନି; ତୁମେ ନଥିଲେ ତିନି କୋଟି ଜନ୍ମ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ସାଧ୍ୟ ନୁହେଁ। ଭାରତରେ ଜନ୍ମ ମିଳିଲେ ମାନବ ହରିଭକ୍ତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ତୁମର ଅନୁଗ୍ରହରେ ସେ ସୂର୍ୟମନ୍ତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।