ଏହି ଦିନଟିରେ, ମହାମୁନି ନାରଦଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି, ବ୍ରହ୍ମାବୈବର୍ତ୍ତ ପୁରାଣର ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା ଘଟିଥିଲା। ଅନେକ ମହାର୍ଷି ଏବଂ ତାଙ୍କର ଶିଷ୍ୟମାନେ ଏଠାରେ ଆସିଥିଲେ। ଦିଗପାଳ, ଦେବତା, ଯକ୍ଷ, ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନରମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ହିମାଳୟ, ପର୍ବତରାଜା, ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଓ ସ୍ତ୍ରୀ ସହ ଏଠାରେ ଆସିଲେ। ଏହି ଅବସରରେ, ଆବଶ୍ୟକ ହୋଇଥିବା ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ସାମଗ୍ରୀ ଏକତ୍ରିତ ହେଲା। ବିଶ୍ୱରେ ଦୁର୍ଲଭ ଅନେକ ଦ୍ରବ୍ୟ ଏଠାରେ ସଂଗ୍ରହ ହେଲା। ଏକ ଲକ୍ଷ ଗାଁ ଓ ଦଶ ଲକ୍ଷ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲା। ପୁଅର ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ ଦ୍ୱାରା, ଚାରି ଲକ୍ଷ ମୁକୁତା ଓ ହଜାର କୌସ୍ତୁଭ ମଣି, ଅନେକ ଅସୀମ ମୂଳର ରତ୍ନ ଏଠାରେ ଆସିଲା। ଏଠାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମନୁ, ସିଦ୍ଧ, ନାଗ ଓ ବିଦ୍ୟାଧରମାନେ ମଧ୍ୟ ଆସିଥିଲେ। କୈଳାସକୁ ଯିବା ରାଜପଥ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ଲିପି ହୋଇଥିଲା। ସେଠି କୁଶ ଘାସ, ଧାନ, ଫଳ, ପତ୍ର, ଚିଉର ଓ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ସଜାଯାଇଥିଲା। ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶଙ୍କର ଉଚ୍ଚ ସିଂହାସନରେ ବସାଇ ପୂଜା କରିଥିଲେ। ଉପହାର ବିତରଣର ଦେଖଭାଳ କରୁଥିଲେ ଶୁନସିରା, ଧନର ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ କୁବେର। ଏଠାରେ ହଜାର-ହଜାର ଦହି ଓ ଦୁଧର ନଦୀ ବହୁଥିଲା। ହଜାର-ହଜାର ମଧୁ-ମଦ ଓ ଶତ-ଶତ ତେଲର ଘଡ଼ା ଥିଲା। ନାରଦ, ଏଠାରେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଘଡ଼ା ଅମୃତ ଥିଲା, ଚଣା ଓ ଗହମର ଚିଉର ଘିରେ ମିଶାଯାଇଥିଲା। ହଜାର-ହଜାର ଶୁଭ ଘଡ଼ାର ଅନେକ ଦଳ ଥିଲା। ଦଶ କ୍ରୋଡ଼ ଚାଉଳ ଓ ଚିଉର ଦଳ ଥିଲା। ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ରୌପ୍ୟ, ପ୍ରବାଳ ଓ ରତ୍ନ ଦ୍ୱାରା ସଜିଥିଲା। ମିଠା ଚାଉଳ ଖିର, ପିଠା ଓ ରସର ଭାତ ବ୍ୟଞ୍ଜନ ଥିଲା। ଶିବ, ନାରାୟଣ ଓ ଦେବ ଋଷିମାନେ ଏହି ଭୋଜନ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ସେମାନେ କଫୁର ଓ ଅନ୍ୟ ଶୁଭ ଗନ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ସୁସ୍ୱାଦୁ ପାନ ଦେଲେ। ବିଷ୍ଣୁ, ଦୁଧର ସମୁଦ୍ର ଉପରେ ଶୟନ କରି, ରତ୍ନମୟ ସିଂହାସନରେ ବସିଥିଲେ। ଋଷି, ସିଦ୍ଧ ଓ ଦେବମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ। ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ମନୋହର ସଙ୍ଗୀତ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଥିଲେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଉତ୍ତେଜନାରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଆପଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛିତ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ। ଶ୍ରୀ ମହାଦେବ କହିଲେ: ତପସ୍ୟାର ମୂଳ ତତ୍ତ୍ୱ ହେଉଛି, ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ଦେବା। ବ୍ରତ, ପାଠ, ଯଜ୍ଞ, ପୂଜା ମଧ୍ୟରେ ଏହି ବ୍ରତ ସବୁଠୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମାନାଯାଏ। ବ୍ରହ୍ମା, ପାର୍ବତୀ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧର୍ମମୟ ବ୍ରତ କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ସଉଖ୍ୟର ବିଘ୍ନ ହେଲା, ଦେବତାମାନେ ଶକ୍ତି ହୀନ ଓ ଅଶୁଦ୍ଧ ହେଇଗଲେ। ବ୍ରତରେ, ଏକ ଶୁଭା ନାରୀ ଏକ ଉତ୍ତମ ପୁଅ ଓ ସ୍ବାମୀର ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟ ଚାହାଁନ୍ତି। ଏକଥା ଅଟୁଟ ଗର୍ବରେ, ସେ ଏକଥା ବାପାଙ୍କ ବ୍ରତରେ ନିଜ ଶରୀର ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ। ତୁମେ ସବୁ ଜାଣିଛ; ତୁମେ ସର୍ବଜ୍ଞ—ମୁଁ ଏହି ସବୁ କହିବା ଆବଶ୍ୟକ ନୁହେଁ। ମହାପ୍ରଭୁ, ନାରୀର ସ୍ଭାଭାବ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅନିୟନ୍ତ୍ରିତ ଓ ଚଞ୍ଚଳ। ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଓ କ୍ରୋଧକୁ ଜିତିଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ନାରୀର ରୂପ ଦ୍ୱାରା ମୋହିତ ହେଇଯାନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର କାମର ଅସ୍ତ୍ର, ଏହା ଅତି ଗଭୀର ଓ ଜୟର ମୂଳ କାରଣ। ଏହା ମୁକ୍ତିର ଦ୍ୱାର, କିନ୍ତୁ ହରିର ଭକ୍ତିକୁ ବାଧା ଦେଇଥାଏ। ଏହା ବିରକ୍ତିର ବିନାଶ ମୂଳ, ସଦା ଆସକ୍ତିକୁ ବଢ଼ାଏ। ଏହା ଅସ୍ତିତ୍ୱର ମୂଳ, ଏହା ଚତୁର୍ଯ୍ୟ ରୂପ ଅପରିଚୟ। ଏହା ସବୁଠୁ ଅଗ୍ରହ୍ୟ, ସବୁଠୁ ଅପ୍ରସନ୍ନ। ବ୍ରହ୍ମା, ମୁଁ ସବୁ କହିଦେଲି; ଏବେ ଆପଣ କଣ କରିବା ଉଚିତ ତାହା କହନ୍ତୁ।