ସୁତପା ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ସହିତ ଘରକୁ ଫେରିଯାଇଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେବ, ତିନି ଜଗତର ନାଥ, ତାଙ୍କ ଦୁଇ ପୁଅ ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହେବାରୁ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେବ ମହାଋଷି ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ମୋ ପୁଅମାନଙ୍କର ଅପରାଧ ବିଷୟରେ କଥା କହୁଛି। ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ମହେଶ୍ୱର ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ସଦା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି। ବ୍ରାହ୍ମଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ, ନାରାୟଣ ନିଜେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି। ଗଙ୍ଗା ପରି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ କିଛି ନାହିଁ, ଏବଂ କୃଷ୍ଣ ପରି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦେବତା ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ। ସତ୍ୟ ପରି ଉଚ୍ଚ ଧର୍ମ ନାହିଁ, ପାର୍ବତୀ ପରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରୀ ନାହିଁ। ରୋଗ ପରି ଶତ୍ରୁ ନାହିଁ, ଗୁରୁ ପରି ସମ୍ମାନିତ କିଉଁ ନାହିଁ। ଏକାଦଶୀ ଉପବାସ ପରି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତପ ନାହିଁ, ଏହାପରି ଉପବାସ ଅନ୍ୟ କିଉଁ ନାହିଁ। ସମସ୍ତ ଆଶ୍ରମ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶିକ୍ଷକ ପରି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅନ୍ୟ କିଉଁ ନାହିଁ।” ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ବ୍ରଦ୍ୱାଜ ଦେବତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ପରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେବ କହିଲେ, “ତୁମର ଦୁଇ ପୁଅ ଯଜ୍ନର ଅନୁଗ୍ରାହୀ ହେବେ।” ଏହାପରେ, ଭରଦ୍ୱାଜ ଚିନ୍ତାଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇ ହରିଙ୍କ ସେବାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଗଙ୍ଗା ତୀରକୁ ଗଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦ୍ୱାରା, ସେମାନେ ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ ଏବଂ ଯଜ୍ନର ଅନୁଗ୍ରାହୀ ହେଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଚରଣର କୃପାରେ, ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ଜୟୀ ହୁଅନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ଏକେପାଟି ଉଠି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିଥାଏ, ସେଉଁଠି ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ସମୁଦ୍ରରେ ଅଛି। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଚରଣର ଜଳ ପିଇଲେ, ପୃଥିବୀ ଯାଏଁ ଅଟୁଟ ରହିଥାଏ, ତାଏଁ ଉପକୃତ ହୁଅନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ଭକ୍ତି ସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଚରଣର ପବିତ୍ର ଜଳ ପିଉଛି, ଯଦି ଗଭୀର ରୋଗରେ ପୀଡିତ ବ୍ୟକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଏହା ପିଉଛି, ଦ୍ୱିଜ ଅଛନ୍ତି, ତେବେ ତାଙ୍କ ଲାଭ ହୁଏ। ଜ୍ଞାନୀ କିମ୍ବା ଅଜ୍ଞାନୀ ଦ୍ୱିଜ, ସନ୍ଧ୍ୟା କ୍ରିୟାରେ ଶୁଦ୍ଧ ହେଇଥିଲେ, ସେମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କ୍ଷତ କିମ୍ବା ଶାପ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଗୋମାନେଠାରୁ ଶତ ଗୁଣା ଅଧିକ ସମ୍ମାନିତ ଏବଂ ହରିଙ୍କ ଭକ୍ତ ଭାବରେ ଗଣ୍ୟ। ଦ୍ୱିଜ ଯେଉଁଠି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଚରଣ ଜଳ କିମ୍ବା ତାଙ୍କ ଦିଆ ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରନ୍ତି, ଏକାଦଶୀରେ ଖାଦ୍ୟ ନ ଖାଇ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ନୈବେଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ଖାଦ୍ୟ, ମଳ, ଦୁଧ କିମ୍ବା ମୂତ୍ର ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଅର୍ପିତ ନୁହେଁ, ତାହା ଉପଯୋଗ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ବ୍ରହ୍ମା ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ସବୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି। ପିତୃ, ମାତୃପିତା, ଶିକ୍ଷକ ସହିତ ସମ୍ପର୍କ ବିଷୟରେ, ଶିକ୍ଷକ, ପିତା, ପୁଅ, ମିତ୍ର କେମିତି ହେବା ଉଚିତ, ଏହା ଚିନ୍ତା କରିବା ଦରକାର। ଦ୍ୱିଜମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯଦି ବୈଷ୍ଣବ ନୁହେଁ, ତେବେ ଏକ ଚଣ୍ଡାଳ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ହେଲେ ତାଙ୍କୁ ଅଧିକ ଗଣ୍ୟ କରାଯାଏ। ଦ୍ୱିଜ ଯଦି ସନ୍ଧ୍ୟା ବିସ୍ମୃତ କରନ୍ତି, ସଦା ଅଶୁଦ୍ଧ ରହନ୍ତି, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଅନୁକୂଳ ନୁହେଁ, ତେବେ ତାଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚ ଗଣ୍ୟ କରାଯାଏ ନାହିଁ। ଯେଉଁଠି ଗୁରୁଙ୍କ ମୁଖରୁ ବିଷ୍ଣୁ ମନ୍ତ୍ର କାନରେ ପଡିଥାଏ, ସେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଶତ ଶତ ପିତୃମାନେ ହରିଙ୍କ ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଚାରିଟି ଜାତି—ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର—ଅଛନ୍ତି, ବୈଷ୍ଣବମାନେ ସଦା ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ଚରଣକମଳରେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି। ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ରକୁ ନିୟୋଜିତ କରାଯାଏ। ଏହା ପରେ, ଶୌନକ ମୁଁ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ, ଉତ୍ସୁକତା ଏବଂ କ୍ଷୋଭ ଦ୍ୱାରା ଏହି କଥାଗୁଡିକ ଶୁଣିଛି। କିଏ ଜୀବମାନଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କିଏ ନିଷ୍କାମ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଥିଲେ? ପିତାଙ୍କ ଶାପର ପରେ ପୁଅଙ୍କ ସହିତ କଣ ଘଟିଲା? ସୂତ କହିଲେ: ଓ ଶୌନକ, ଅପାନ୍ତରତମାସ, ସନକ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ଥିଲେ।