ମହାସଂଗ୍ରାମ ଓ ଭୟଙ୍କର ମହାମାରୀ ସମୟରେ, ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଦୁନିଆକୁ ଭୟଭୀତ କରନ୍ତି, ସେଠାରେ ଆପଣ ଦୁର୍ଗା ରୂପେ ପ୍ରକଟି ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ସଂହାର କରନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ସଦା ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା, ପୂଜା ଓ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି। ଶିକ୍ଷିତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆପଣ ଜ୍ଞାନ ରୂପେ ବିଦ୍ୟମାନ, ଓ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ସଦ୍ଗୁଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିବେକ ରୂପେ ବିରାଜିଛନ୍ତି। ରାଜାମାନେ ଯେଉଁ ଶୌର୍ୟ ଓ ପ୍ରତାପ ଦ୍ୱାରା ଶାସନ କରନ୍ତି, ସେଇ ଶୌର୍ୟ ଆପଣଙ୍କ ଅଂଶ; ଲୋକମାନେ ଯେଉଁ ବ୍ୟବସାୟ କରନ୍ତି, ସେଠାରେ ଆପଣ ବ୍ୟବହାର ରୂପେ ଅଛନ୍ତି। ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟି ଓ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି, କାରଣ ଶେଷକାଳରେ ଆପଣ ମହାମାରୀ ରୂପେ ଆସନ୍ତି। ଆପଣ ମୋର ଅପାର ମାୟା, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସମଗ୍ର ଜଗତ ମୋହିତ ହୁଏ। ଏହିପରି ଦୁର୍ଗା ଦେବୀଙ୍କ ଦୁଃଖ ନାଶିନୀ ଷ୍ଟୁତି ମୁଁ ନିଜେ ରଚିଛି। ଯେଉଁ ଜନନୀ ସନ୍ତାନହୀନ, କିମ୍ବା ଯାଁଙ୍କ ସନ୍ତାନ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଅପାର ଦୁର୍ଦ୍ଦୈବରେ ପଡ଼ିଛନ୍ତି, କିମ୍ବା କାରାଗାରରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟରେ ଅଟକିଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ଯେଉଁମାନେ ଶୟାନ୍ନ ରୋଗ, କୁଷ୍ଠ ରୋଗ, ଭୟଙ୍କର ବ୍ୟଥା କିମ୍ବା ଉଚ୍ଚ ଜ୍ୱରରେ ପୀଡ଼ିତ, କିମ୍ବା ସନ୍ତାନ, ପରିବାର, ସ୍ତ୍ରୀ ହାରାଇ ବିପନ୍ନ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ରାଜଦ୍ୱାର, ଶ୍ମଶାନ, ମହାବନ କିମ୍ବା ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ, ଘରେ ଅଗ୍ନିଦାହ, ବନ୍ୟାଗ୍ନି କିମ୍ବା ଚୋରମାନେ ଘେରିଥିବା ସମୟରେ ଯେଉଁମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦରିଦ୍ର କିମ୍ବା ମୂର୍ଖ, ସେମାନେ ଏହି ଷ୍ଟୁତିକୁ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଢ଼ିବେ ତେବେ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରିପାରିବେ। ଏହିପରି, ‘ଦୁର୍ଗା ଷ୍ଟୁତି’ ନାମକ ଛଷ୍ଠିଅଠି ଅଧ୍ୟାୟ, ବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତ୍ତ ପୁରାଣର ପ୍ରକୃତିଖଣ୍ଡରେ, ନାରଦ ଓ ନାରାୟଣଙ୍କ ସଂବାଦରେ ଶେଷ ହେଲା। ତାପରେ ନାରଦ ଜିଅଞ୍ଚନ୍ତି, “ହେ ନାରାୟଣ, ପ୍ରକୃତିଙ୍କର ଯେଉଁ କବଚ ‘ବିଶ୍ୱମୋହିନୀ’ ଭାବେ ପରିଚିତ, ତାହା ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ।” ତେବେ ନାରାୟଣ କହିଲେ, “ଏହି କବଚ କେବଳ ଦୟାବଶତଃ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଥିଲେ। ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ଓ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଏହି କଥା ବ୍ରହ୍ମା ଜାହ୍ନବୀ ତଟରେ ଉପଦେଶ କରିଥିଲେ। ଏହି କବଚ ଦ୍ୱାରା ଏକଦା ତ୍ରିପୁରାରୀ ତ୍ରିପୁରାକୁ ସଂହାର କରିଥିଲେ, ଏହି କ୍ଷୁଦ୍ର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭଦ୍ରକାଳୀ ରକ୍ତବୀଜକୁ ବିନାଶ କରିଥିଲେ। ଏହି ମନ୍ତ୍ରରେ ମହେନ୍ଦ୍ର ଲକ୍ଷ୍ମୀପତିଙ୍କ ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ, ମହାମୁନି ନନ୍ଦୀ ଏହା ଦ୍ୱାରା ପରମ ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରିଥିଲେ, ଦୁର୍ବାସା ମୁନି ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶିବଙ୍କ ସମାନ ହୋଇଥିଲେ। ଏହି ଛଅ ଅକ୍ଷରର ମନ୍ତ୍ର ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ସମ, ଏହାକୁ ମାତ୍ର ଗ୍ରହଣ କରିଲେ ବ୍ୟକ୍ତି ବିଷ୍ଣୁ ସମାନ ହୋଇଯାନ୍ତି। ‘ଓଁ ଦୁର୍ଗେ’—ଏହି ମନ୍ତ୍ର ମୋର କଣ୍ଠକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କରୁ। ‘ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଶ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ’—ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପୃଷ୍ଠ ଓ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରୁ। ‘ଓଁ ଶ୍ରୀଂ ହ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ’—ଏହି ମନ୍ତ୍ର ମୋର ସରିରକୁ ଜାଗ୍ରତି ଓ ନିଦ୍ରା ଦୁହିଁବେଳେ ରକ୍ଷା କରୁ। ଦକ୍ଷିଣକୁ ଭଦ୍ରକାଳୀ, ଦକ୍ଷିଣପଶ୍ଚିମକୁ ମହେଶ୍ୱରୀ, ଉତ୍ତରକୁ ବୈଷ୍ଣବୀ, ଉତ୍ତରପୂର୍ବକୁ ଶିବପ୍ରିୟା ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ। ଏହି ଅତି ଦୁର୍ଲଭ କବଚ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଲି। ଗୁରୁଙ୍କୁ ବସ୍ତ୍ର, ଆଭୂଷଣ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ଯଥାଯଥ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜି, ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା କିମ୍ବା ପୃଥିବୀ ପରିକ୍ରମା କରିବା ସମୟରେ, ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ଥର ପଢ଼ିଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଫଳ ମିଳେ। ଏହି କବଚ ସିଦ୍ଧି ହେଲେ, ଜଳ କିମ୍ବା ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ ମଧ୍ୟ ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ ନାହିଁ, ବ୍ୟକ୍ତି ବିଷ୍ଣୁ ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ। ଯିଏ ମୂଳ ପ୍ରକୃତି, ଯାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଗଣପତି, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ନିଜ ଅଂଶରେ ଗଣନାଥ ହୋଇଥିଲେ। ଦାନରେ ଦଧି ଭାତ ଓ ସୁନା ଦେବା ଉଚିତ, ପାଠକଙ୍କୁ ବସ୍ତ୍ର, ଆଭୂଷଣ ଓ ମଣିମାଳା ଦେଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ପୁସ୍ତକକୁ ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପୂଜିବା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ଲାଭ ହୁଏ।