ଏହି କଥାରେ, ପ୍ରକୃତି ଓ ସୁରଥଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୁର୍ଗା ଉପାଖ୍ୟାନରେ, ନାରଦ ଓ ନାରାୟଣଙ୍କ ସଂବାଦରେ ବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତ୍ତ ପୁରାଣର ପ୍ରକୃତି ଖଣ୍ଡରେ ଏକ ଅତି ପବିତ୍ର ଜ୍ଞାନ ଦିଆଯାଇଛି। ଏହି ଜ୍ଞାନ ଅନୁସାରେ, କୃଷ୍ଣ ହେଉଛନ୍ତି ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାୟକ; ସେଉଁଥିରେ କୃଷ୍ଣ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଏସେନ୍ସ ଭାବରେ ମନେ ପକାଯାଏ। ସେଙ୍କର ଭକ୍ତଙ୍କର ସ୍ପର୍ଶର ହାଲୁକା ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଓ ପବିତ୍ର ଜଳ ମଧ୍ୟ ପରିଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ। କୃଷ୍ଣଙ୍କର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ମାତ୍ରରେ ମଣିଷ ନାରାୟଣ ଭାବେ ପରିଣତ ହୁଏ। ଏହି ଜ୍ଞାନର ଉପଦେଶ ଦେବା ସମୟରେ, ଶତ ମାତୃ ପୂର୍ବଜ ଓ ହଜାର ପିତୃ ପୂର୍ବଜଙ୍କ ଉଦ୍ଧାର ହୁଏ। ଏହି ମୂଳ ଜ୍ଞାନ ରାଜାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଛି। କୃଷ୍ଣ କହିଲେ, ଯାହାକୁ ମୁଁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରିବି, ସେଉଁଥିରେ ମୁଁ ପବିତ୍ରତା ଦେଇଥାଏ; ଯାହାକୁ ମୁଁ ମୋହିତ କରିବି, ସେଉଁଥିରୁ ମୁଁ ସମୃଦ୍ଧି ଦୂରେଇ ଦେଇଥାଏ। ଏହି ଜ୍ଞାନ ତୁମକୁ ଦିଆଯାଇଛି, ଏବେ ଚାଲ, ଶିଶୁ, ତୁମ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଯାଅ। ରାଜା, ତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରି ଓ ଦେବୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ। ଏଇପରି ଅନୁଷ୍ଠାନ ଓ ଜ୍ଞାନ ଉପଦେଶ ଅଞ୍ଚଳରେ 'ଜ୍ଞାନ ଉପଦେଶ' ନାମକ ପଞ୍ଚଷଟି ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ ହେଲା। ପରେ, ନାରଦ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପ୍ରକୃତିଙ୍କର ଷ୍ଟୋତ୍ର ଓ କବଚ ମନ୍ତ୍ର କହିଦିଅ।" ତାପରେ ନାରାୟଣ କହିଲେ, "ମଧୁ ମାସରେ ଭକ୍ତିସହିତ ରାସ ମଣ୍ଡଳରେ ପୂଜା କରାଯିବା ସମୟରେ, ବ୍ରହ୍ମା ମରଣ ଆପତ୍ତିରେ ପଡିଥିଲେ, ଏବଂ ପୂର୍ବେ ତ୍ରିପୁର ଯୁଦ୍ଧରେ ଅତି ଭୟାନକ ସଂଘର୍ଷ ହେଉଥିଲା, ଅପରିମିତ ଆପତ୍ତିରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତା ରହିଥିଲେ, ସେ ପ୍ରକୃତି, ସମସ୍ତ ସମୟରେ ପ୍ରଶଂସିତ ଓ ପୂଜିତ, ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଶୁଭ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦାତ୍ରୀ, ସାର ଓ ସଂସାର ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରିବାର କାରଣ।" ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଏହିପରି ଷ୍ଟୋତ୍ର କହିଲେ: "ତୁମେ ପ୍ରଥମ, ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭ, ତୁମ ଇଚ୍ଛା ଦ୍ୱାରା ତିନି ଗୁଣର ଅବତାର। କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ତୁମେ ଗୁଣ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସତ୍ୟରେ ତୁମେ ନିର୍ଗୁଣ। ତୁମେ ଜ୍ଵଳନ୍ତ ସ୍ଵରୂପ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଦୟାର ମୂର୍ତ୍ତି। ତୁମେ ସମସ୍ତ ବୀଜର ସାର, ସମସ୍ତ ପୂଜାର ଯୋଗ୍ୟ, ନିର୍ଭରତା ରହିତ। ତୁମେ ସମସ୍ତ ବୁଦ୍ଧିର ରୂପ ଓ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ମୂର୍ତ୍ତି। ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜାରେ ତୁମେ 'ସ୍ଵାହା', ପିତୃ ପୂଜାରେ 'ସ୍ଵଧା'। ତୁମେ ନିଦ୍ରା, ଦୟା, ତୃଷ୍ଣା ଓ ଆତ୍ମର ପ୍ରିୟ। ତୁମେ ଶ୍ରଦ୍ଧା, ଆହାର, ଅଲସ୍ୟ, ଲଜ୍ଜା, ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଓ କୃପା। ତୁମେ ସଜ୍ଜନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ନେହ ଓ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିବାଦର ବୀଜ। ତୁମେ ଦେବତାଙ୍କୁ ତୁମ ନିଜ ନିବାସ ଦେଉଛ, ପଞ୍ଚଭୂତକୁ ଧାରଣ କରିଛ, ଦୟାର ମୂର୍ତ୍ତି। ତୁମେ ଯୋଗ ନିଦ୍ରା, ଯୋଗର ରୂପ, ଯୋଗୀଙ୍କୁ ଯୋଗ ଦେଉଥିବା। ତୁମେ ବ୍ରହ୍ମାଣୀ, ମାହେଶ୍ୱରୀ, ବିଷ୍ଣୁମାୟା, ଓ ବୈଷ୍ଣବୀ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗ୍ରାମରେ ତୁମେ ଗ୍ରାମଦେବୀ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରରେ ଘରଦେବୀ। ମହାଯୁଦ୍ଧ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ମହାମାରୀରେ ତୁମେ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ନାଶକ ଭାବେ ପ୍ରକଟ। ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତା ସେଉଁଥିରେ ସଦା ପ୍ରଶଂସା, ପୂଜା ଓ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି। ଶିକ୍ଷିତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଜ୍ଞାନ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ସଜ୍ଜନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିବେକ। ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ପ୍ରତାପ, ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ୟବସାୟ। ଶେଷରେ ତୁମେ ମହାମାରୀ, ସମସ୍ତ ଜଗତ ଓ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ। ତୁମେ ମୋ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ ମାୟା, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଜଗତ ମୋହିତ। ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ର ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ, ଦୁଃଖ ନାଶିନୀ, ମୁଁ ନିଜେ ରଚିଛି।" ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ର ଓ ମନ୍ତ୍ର ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଲେ, ଅନ୍ଧା ନିଷ୍ପୁତ୍ରା ଜନନୀ, ପୁତ୍ର ଶୋକର ଶିଳା, ଅଭାଗିନୀ, କିମ୍ବା ଦୁଃଖଦ ଅନ୍ଧା ଦଣ୍ଡରେ ବନ୍ଧିତା, କିମ୍ବା କ୍ଷୟ ରୋଗ, କୁଷ୍ଠ ରୋଗ, ଭୟାନକ ଯନ୍ତ୍ରଣା, ଉଚ୍ଚ ଜ୍ୱର ଦ୍ୱାରା ପୀଡିତ ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଉପକୃତ ହେବେ। ଏହିପରି ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଓ ଷ୍ଟୋତ୍ର କଥା, ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଶୁଣିବା ଦ୍ୱାରା ଜୀବନରେ ଶୁଭ ଓ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।