ଏହି କଥାରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଛି—ଯେତେବେଳେ କେହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପିଲାକୁ ଦାନ କରନ୍ତି, ଦାନକାରୀଙ୍କର ପୁଅ କାଳୀ ଚଣ୍ଡିକାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଧ ହୁଏ। କେବଳ ପୁତୁଳି ଦେଇଲେ ମୃତ୍ୟୁ ଆସେ, ଅଜଣା ମୁଣ୍ଡିଆ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିପଦ ଆସେ। ଏବେ, ମହାମୁନି, ତୁମେ ଶୁଣ, ଯେଉଁମାନେ ମାୟାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି ସେମାନେ କିପରି ହୁଅନ୍ତି। ଏମାନେ ହେଉଛନ୍ତି—ଏକ ଯୁବକ, ଯାହା ପିତା ଓ ମାତା ବିହୀନ, ରୋଗ ନଥିବା, ବେଅଇ ପୁତ୍ର ନୁହେଁ, ପବିତ୍ର ଓ ଭଲ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭଲ ଭାବେ ପୋଷିତ। ଏହି ପିଲାକୁ ସ୍ନାନ କରାଇ, ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ବକ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଚନ୍ଦନ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ପରେ ଏହି ପିଲାକୁ ଏକ ବର୍ଷ ଧରି ସାବଧାନ ଭାବେ ଜଣେ ସେବକ ଦ୍ୱାରା ଘୁଞ୍ଚାଇବା ଉଚିତ। ଅଷ୍ଟମୀ ଓ ନବମୀ ତିଥିର ସଂଯୋଗରେ ମାୟାତୀଙ୍କୁ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ। ପୂଜା, ସ୍ତୁତି ଓ ବର୍କ ଧାରଣ କରି ଶେଷ କରିବା ପରେ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ। ଏହି ସମୟରେ ନାରଦ ମୁନି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—"ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୋତେ ସ୍ତୋତ୍ର, ବର୍କ, ପୂଜାର ଫଳ ଓ ସଠିକ୍ ସମୟ ବିଷୟରେ କୁହନ୍ତୁ।" ତେବେ ନାରାୟଣ କହିଲେ—"ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଶ୍ରବଣ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ବିସର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ। ନବମୀ ତିଥି ଓ ଆର୍ଦ୍ରା ନକ୍ଷତ୍ର ଯୋଗରେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ। ମୂଳା ନକ୍ଷତ୍ରରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ ମଣିଷ ନରମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଇଥାଏ। ଶ୍ରବଣ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ବିସର୍ଜନ କରିଲେ ପୃଥିବୀ ପରିକ୍ରମାର ଫଳ ମିଳେ। ନବମୀ ଦିନରେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ କରି, ଦ୍ୱିପକ୍ଷ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ସପ୍ତମୀ ଦିନରେ ପୂଜା କରି, ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ହବି ଦେବା ଉଚିତ। ଅଷ୍ଟମୀ ଦିନରେ ହବି ଦେଲେ ଲୋକମାନେ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟରେ ପଡ଼ନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ହବି ଦେଲେ ଦୁର୍ଗା ଦେବୀ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି। ଯେ ଦେଉଛି, ଯେ କାଟୁଛି, ଯେ ପୋଷଣ କରୁଛି, ଯେ ରକ୍ଷା କରୁଛି—ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ ଦେଉ। ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟକୁ ହତ୍ୟା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜକୁ ହତ୍ୟା କରନ୍ତି—ଏହି କଥା ବେଦରେ ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି।" ଏଭଳି ଏକ ବର୍ଷ ଧରି ସୁରଥ ଦେବୀଙ୍କୁ ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ପୂଜା କଲେ। ତାଙ୍କ ସ୍ତୁତିରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଦେବୀ ସାକ୍ଷାତ୍ ଦର୍ଶନ ଦେଲେ। ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁଣ ଓ ଗୁଣାତୀତ ରୂପରେ, ଦୟାମୟୀ ଓ ଭକ୍ତଙ୍କୁ କୃପାଦାନୀ ଭାବେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ଦେବୀ ହସି, ଭକ୍ତି ସହ କହିଲେ—"ମୁଁ ତୁମକୁ ଚାହିଁଥିବା ଧନ ଦେଉଛି। ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କରି, ଦୁଃଖ ନଥିବା ରାଜ୍ୟ ପାଇବ। ପରେ ତୁମକୁ ଜ୍ଞାନ ମଧ୍ୟ ଦେବି। ଯେଉଁମାନେ ସାକ୍ଷାତ୍ ମୋତେ ପାଇ ଧନ ଚାହନ୍ତି, ସେମାନେ ମୂଢ଼ ଚିତ୍ତ। ବ୍ରହ୍ମାରୁ ଘାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସବୁ କିଛି ନଶ୍ୱର। ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ପ୍ରଥମ, ପରମ ପରେ ପରମ। ସେ ନିତ୍ୟ ଓ ଅନିତ୍ୟ, ସମସ୍ତ ରୂପରେ, ସମସ୍ତ କାରଣର କାରଣ। ପବିତ୍ର, ସୁନ୍ଦର ବୃନ୍ଦାବନରେ, ଗୋଲୋକରେ, ରାସମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ବସିଥାଏ। ମୁଁ ସାବିତ୍ରୀ, ବେଦମାତା, ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକରେ ବ୍ରହ୍ମାଣୀ। ମୋର ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଓ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ନାରୀ ମୁଁ। ପୁରୁଷଙ୍କ ଭୌହ ଚଞ୍ଚଳତାରେ ମହାବିରାଟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ସେମାନେ ଅନେକ, ମାୟା ଦ୍ୱାରା କୃତ୍ରିମ। ପୃଥିବୀ ସପ୍ତ ସାଗର ଓ ସପ୍ତ ଦ୍ୱୀପ ସହିତ ଅଛି। ଏଭଳି ବିବିଧ ବିଶ୍ୱ, ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି।