ବ୍ରହ୍ମାଣୀ, ବୈଷ୍ଣବୀ, ରୌଦ୍ରୀ ଏବଂ ମାହେଶ୍ୱରୀ—ଏହି ଦେବୀମାନେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ଆକାର, ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳର ମୂଳ ଏବଂ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଧାନ। ଏହାପରେ ଶଙ୍କର, କାର୍ତ୍ତିକେୟ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସୋମ ଏବଂ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଉଚିତ୍ ରୀତିରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ସହ ଚଉଷଠି ଯୋଗିନୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନିୟମାନୁସାରେ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ଏହି ସମସ୍ତ ପୂଜା ପରେ, ଗଳାରେ ରକ୍ଷାସୂତ୍ର ବାନ୍ଧି, ଭକ୍ତି ସହିତ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ। ଏବେ, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ଶୁଣ, ଏହି ପୂଜାର ହୋମ ପ୍ରକ୍ରିୟା କିପରି। ଦୁର୍ଗା ଦେବୀ ଏହି ମହାମାୟା ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅପାର କୃପା ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏଠାରେ ବର୍ଷପୂର୍ଣ୍ଣ ଧରି ମେଷ, କୁମ୍ଭ, ପକ୍ଷୀ ଏବଂ ହରିଣ ଇତ୍ୟାଦି ଦ୍ୱାରା ବଳି ଦିଆଯାଏ। ଛଅ ମାସ ଧରି ଆଟାର ଗଠିତ ପ୍ରତିମା ବା ପଶୁ ଦ୍ୱାରା ବଳି ଦିଆଯାଏ। ଏଠାରେ ଏକ ସୁସ୍ଥ, ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ଥିବା, ଶଙ୍ଖ ଥିବା ଯୁବକ ବଳି ଦିଆଯାଏ। କିନ୍ତୁ ଯଦି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶିଶୁ ବଳି ଦିଅନ୍ତି, ତେବେ ବଳିକାରୀଙ୍କର ପୁଅ କାଳୀ ଦେବୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିନାଶ ପାଏ। ପୁତଳି ବଳି ଦେଲେ ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ, ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁଣ୍ଡ ଥିବା ବଳିରୁ ବିଘ୍ନ ଆସେ। ଏବେ ଶୁଣ, ଯେଉଁମାନେ ମାୟାକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରକୃତ ସ୍ୱରୂପ କ’ଣ। ଏଠାରେ ଏକ ଏମିତି ଯୁବକ ବଳି ଦିଆଯାଏ, ଯାହାର ପିତାମାତା ନାହିଁ, ଶରୀରେ କୌଣସି ରୋଗ ନାହିଁ, ଅପବିତ୍ର ସମ୍ପର୍କରୁ ଜନ୍ମ ନୁହେଁ, ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ସୁସ୍ଥ ଶୂଦ୍ର ପରିବାରରେ ଲାଳିତ। ସେଉଁଠି ଏଉଁ ଯୁବକକୁ ନହାଇ ପରେ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଚନ୍ଦନ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ପରେ, ଏକ ବର୍ଷ ଧରି ଏକ ସେବକ ଦ୍ୱାରା ସେଉଁଠି ଆସପାସ ଘୁଞ୍ଚାଇବା ଉଚିତ। ଅଷ୍ଟମୀ ଓ ନବମୀ ତିଥିର ସଂଯୋଗରେ ମାୟାତୀକୁ ବଳି ଦେଇବା ଉଚିତ। ଏହିପରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ସ୍ତୁତି କରି, ବଳି ଦେଇ, କବଚ ପିନ୍ଧି, ବିଦ୍ୱାନ୍ ଲୋକ ଶେଷ କରନ୍ତି। ଏଠିରେ ନାରଦ ଜିଗ୍ୟାସା କଲେ—ହେ ପ୍ରଭୁ, ସ୍ତୋତ୍ର, କବଚ, ପୂଜାର ଫଳ ଓ ଉଚିତ ସମୟ କ’ଣ? ତେବେ ନାରାୟଣ କହିଲେ—ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଶ୍ରବଣ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ବିସର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ। ଆର୍ଦ୍ରା ନକ୍ଷତ୍ରସହ ନବମୀ ତିଥିରେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଉତ୍ଥାପନ କରିବା ଦରକାର। ମୂଳା ନକ୍ଷତ୍ର ପ୍ରବେଶରେ ମାନବ ବଳିର ଫଳ ମିଳେ। ଶ୍ରବଣ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ବିସର୍ଜନ କଲେ ଏକ ବ୍ୟକ୍ତି ପୃଥିବୀ ପରିକ୍ରମାର ଫଳ ଲାଭ କରେ। ନବମୀ ଦିନରେ ଦେବୀଙ୍କୁ ଉତ୍ଥାପନ କରି, ନିୟମିତ ପକ୍ଷ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ସପ୍ତମୀ ଦିନରେ ପୂଜା କରି, ଯଜ୍ଞ କରିବା ଉଚିତ। ଅଷ୍ଟମୀ ଦିନରେ ବଳି ଦେଲେ ଲୋକଙ୍କୁ ଅପଶୁଭ ମିଳେ। କିନ୍ତୁ, ବଳି ଦେଲେ ଦୁର୍ଗା ଦେବୀ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ଯେଉଁ ଦେଇଥାଏ, କାଟେ, ପାଳେ, ପୋଷେ—ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶାସ୍ତ୍ର କହିଛି, “ଅନ୍ୟକୁ ହତ୍ୟା କରିଲେ, ସ୍ୱୟଂ ହତ୍ୟା କରିବା ସମାନ।” ଏହି ଭାବେ ବେଦ ଘୋଷଣା କରିଛି। ଏଭଳି ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ସୁରଥ ଏକ ବର୍ଷ ଧରି ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ତାଙ୍କର ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ଦେବୀ ସାକ୍ଷାତ୍ ଦର୍ଶନ ଦେଲେ। ସେ ଦେବୀ ଅତ୍ୟନ୍ତ ତେଜସ୍ୱି, ଗୁଣମୟ ଓ ନିର୍ଗୁଣ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଓ ସ୍ୱେଚ୍ଛାଶୀଳ, କରୁଣାମୟୀ ଓ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଅନୁଗ୍ରହଦାତ୍ରୀ। ଦେବୀ ହସି, ପ୍ରେମ ଭାବରେ କହିଲେ—“ମୁଁ ତୁମକୁ ଚାହିଁଥିବା ଧନ ଦେଉଛି। ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତି, ଅବିଘ୍ନ ରାଜ୍ୟ ପାଇବ। ସମୟ ଆସିଲେ ତୁମକୁ ଜ୍ଞାନ ମଧ୍ୟ ଦେଉଛି, ରାଜା। ଯିଏ ସାକ୍ଷାତ୍ ମୋତେ ପାଇ, ତଥାପି ଧନ ଚାହେ, ସେ ଅବୁଦ୍ଧିମାନ।