ଏକ ପ୍ରମାଣିକ ରତ୍ନମୟ ପାତ୍ରରେ ଗଙ୍ଗା ନଦୀର ପବିତ୍ର ଜଳ ରଖାଯାଇଥିଲା। ଏହି ଦୁର୍ଲଭ, ସୁଗନ୍ଧିତ, ପବିତ୍ର ଏବଂ ମୃଦୁ ଜଳ ମସ୍କ ଓ କୁମ୍କୁମ ଦ୍ୱାରା ମିଶିତ ଥିଲା, ଏବଂ ଗଳିଥିବା ଚନ୍ଦନ ର ସୁଗନ୍ଧ ରେ ଭରି ଥିଲା। ମଧୁଭିକା ଏହି ରତ୍ନମୟ ପାତ୍ରରେ ରଖି ଯାଇଥିଲା, ଯାହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପବିତ୍ର ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମଙ୍ଗଳମୟ ଥିଲା। ସୁଗନ୍ଧିତ ମୂଳ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ଅନ୍ୟ ଘ୍ରାଣ ଦ୍ରବ୍ୟ ମିଶି ଯାଇଥିଲା। ଶଙ୍ଖ ମୟ ପାତ୍ରରେ ପବିତ୍ର ଜଳ ଦୁର୍ବା, ଫୁଲ ଓ ଚାଉଳ ଦାଣା ସହ ରଖାଯାଇଥିଲା। ପରିଜାତ ଗଛରୁ ଜନ୍ମିତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଦିବ୍ୟ, ସିଦ୍ଧ ଭୋଜନ, ପକା ଚାଉଳ, ପିଠା ଓ ମିଠା ଖିର ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥାପିତ ହେଲା। କାମ୍ପୁର ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସୁସ୍ଥିତ ଏବଂ ସୁଗନ୍ଧିତ, ଶୀତଳ ଜଳ ସାଜି ଦିଆଯାଇଥିଲା। ପାନ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ମଧ୍ୟ କାମ୍ପୁର ଓ ସମାନ ଘ୍ରାଣ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସୁଗନ୍ଧିତ ହୋଇଥିଲା। ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନ ର ସାର ଦ୍ୱାରା ସଜାଯାଇଥିଲା। ଯୁବ ଗୁଆ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ଅନ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧିତ ଦ୍ରବ୍ୟ ସହ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଏକ ବିଶେଷ ଦିବ୍ୟ ରତ୍ନ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଯାହା ଘନ ଅନ୍ଧକାର କୁ ଦୂର କରେ। ଏକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦିବ୍ୟ ଶୟ୍ୟା ରତ୍ନ ର ସାର ର ଗୁଛ ଦ୍ୱାରା ରଖାଯାଇଥିଲା। ଏପରେ, ଦୁର୍ଗା ଦେବୀଙ୍କୁ ଏପରି ଉପଚାର କରି, ଏକ ମୁଠି ଫୁଲ ଦେବା ଉଚିତ, ମୁନିବର। ଉଗ୍ରଚଣ୍ଡା, ପ୍ରଚଣ୍ଡା, ଚଣ୍ଡୋଗ୍ରା ଓ ଚଣ୍ଡନାୟିକାଙ୍କୁ ଲୋଟସ୍ ର ଅଷ୍ଟ ପତ୍ରରେ, ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ଅନୁକ୍ରମ କରି ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ। ପ୍ରଥମେ ମହାଭୈରବ, ପରେ ସଂହାରଭୈରବ, ତାପରେ କାଳଭୈରବ ଓ କ୍ରୋଧଭୈରବଙ୍କୁ ଉପଚାର କରିବା ଉଚିତ। ଏମିତି ଉପଚାର କରି, ମଧ୍ୟକ ରେ ନବ ଶକ୍ତିକୁ ଉପଚାର କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ବ୍ରହ୍ମାଣୀ, ବୈଷ୍ଣବୀ, ରୌଦ୍ରୀ, ମାହେଶ୍ୱରୀ, ଏହି ଶକ୍ତିମୟୀଙ୍କୁ ଉପଚାର କରିବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ର ଆକାର ଓ ମୁଖ୍ୟ, ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ର ଉତ୍ସରୂପାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଉପଚାର କରିବା ଉଚିତ। ଶଙ୍କର, କାର୍ତ୍ତିକେୟ, ସୂର୍ୟ, ସୋମ ଓ ହୁତାଶନଙ୍କୁ ନିୟମିତ ରୀତିରେ ଉପଚାର କରିବା ଉଚିତ। ଚଉଷଠି ଯୋଗିନୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଉପଚାର କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏପରେ, ରକ୍ଷାକବଚ ଗଳାରେ ପିନ୍ଧି ଏବଂ ଭକ୍ତି ସହ ପାଠ କରି, ଏବେ ଶ୍ରବଣ କର, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ହୋମ ଦେବା ପ୍ରକ୍ରିୟା କୁ। ଦୁର୍ଗା ଦେବୀ ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ତାଙ୍କ ମହା ମାୟା ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଅପାର କୃପା ଦିଆନ୍ତି। ଏକ ବର୍ଷ ଧରି, ରାମ, କୁମ୍ଭ, ପକ୍ଷୀ ଓ ହରିଣ ଦ୍ୱାରା ହୋମ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଛଉ ମାସ ଧରି, ଆଟା ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିବା କୃତ୍ରିମ ପ୍ରତିମା ଓ ପଶୁ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ହୋମ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଏକ ଯୁବକ, ରୋଗ ମୁକ୍ତ, ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ଏବଂ ମଙ୍ଗଳ ଚିହ୍ନ ଥିବା ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶିଶୁ ଦିଆଯାଇଲେ, ଦାତା ର ପୁଅ କୁ ଚଣ୍ଡିକା ନିଅନ୍ତି। ପୁତୁଳି ଦିଲେ ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ; ଅଜଣା ମୁଣ୍ଡ ଦିଲେ ବାଧା ଆସେ। ଏବେ ଶୁଣ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମାୟା ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ଲୋକଙ୍କର ପ୍ରକୃତ ଅବସ୍ଥା। ଏକ ଯୁବକ, ପିତା ମାତା ହୀନ ଓ ରୋଗ ମୁକ୍ତ ଥିବା ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଅବିଚାର ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମିତ ନୁହେଁ, ପବିତ୍ର ଏବଂ ଶୁଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭଲ ଭାବରେ ପୋଷିତ ଥିବା ଅବସ୍ଥା। ସେ ଯୁବକକୁ ସ୍ନାନ କରାଇ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଚନ୍ଦନ ଦେଇ ଉପଚାର କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଯୁବକକୁ ଏକ ବର୍ଷ ଧରି, ଦାସ ଦ୍ୱାରା ସାବଧାନ ଭାବରେ ଘୁମାଇବା ଉଚିତ। ଅଷ୍ଟମୀ ଓ ନବମୀ ତିଥି ଯୁଗମ ରେ, ମାୟାତୀକୁ ଉପଚାର କରିବା ଉଚିତ। ସ୍ତୁତି ଓ ଅର୍ପଣ କରି, କବଚ ପିନ୍ଧି, ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ। ଏଠାରେ, ନାରଦ ଜି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: "ହେ ପ୍ରଭୁ, ମନ୍ତ୍ର, କବଚ, ଉପଚାର ର ଫଳ ଓ ଯଥାର୍ଥ ସମୟ ବିଷୟରେ ମୋତେ କହନ୍ତୁ।