ଏକ ଦିନ, ଏକ ଦିବ୍ୟ ଦେବୀଙ୍କର ସୁନ୍ଦର ରୂପ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଲା । ତାଙ୍କର ନାକର ଦାହିନ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଏକ ହାତୀମୁକ୍ତା ଅଳଙ୍କାର ଥିଲା । ତାଙ୍କର ଦାନ୍ତ ଏକ ସିଂଗା ଅଲି ମୁକ୍ତାର ମାଳାକୁ ଲଜ୍ଜିତ କରୁଥିଲା । ଦେବୀଙ୍କର ଦୁଇ ଗାଲ ରଙ୍ଗିନ ପତ୍ରର ଲାଇନ୍ରେ ଶୋଭା ପାଉଥିଲା, ଏହି ଚେହେରା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଓ ଶୋଭାମୟ ଥିଲା । ତାଙ୍କର ହାତ ଓ ପା ରେ ରଙ୍ଗିନ ଲାକର ରେଖା ଥିଲା, ଯାହା ତାଙ୍କୁ ଅଧିକ ଶୋଭା ଦେଉଥିଲା । ଦୁଇ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭାମୟ ଅଂଶ ମଧ୍ୟ ମସ୍କ ଚିହ୍ନରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଥିଲା । ଦେବୀ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭାମୟ, ଶାନ୍ତ ଓ ଯୋଗରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ । ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଶରତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ରର ପରି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଥିଲା । ଭାଲି ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ସିନ୍ଦୂର ଚିହ୍ନରେ ସଦା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଥିଲା । ତାଙ୍କର ଆଖି ଲାଇନ୍ରେ କଜଳ ରେଖା ଦ୍ୱାରା ଚମକୁଥିଲା । ଦେବୀ ଏକ ମଣିମୟ ରାଜସିଂହାସନରେ ବସି ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ମଣିମୟ ମୁକୁଟ ଚମକୁଥିଲା । ସମସ୍ତ ବିନାଶର ଶମୟରେ, ଦେବୀ ନିଜର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବିନାଶକ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲେ । ଏହି ଦେବୀ, ତ୍ରିପୁରା ଯୁଦ୍ଧରେ ତ୍ରିପୁରାର ଶତ୍ରୁ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇଥିଲେ । ସେ ସମସ୍ତ ଦାନବଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିଥିଲେ, ରକ୍ତବୀଜଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନାଶ କରିଥିଲେ । ଦେବୀ ବରାହ ଶକ୍ତି ଅଟୁଟ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ବରାହୀ ରୂପରେ ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷକୁ ବିନାଶ କରିଥିଲେ । ଏହି ଦେବୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ଜ୍ଞାନୀ ଜନ ନିଜ ମୁଣ୍ଡରେ ଫୁଲ ରଖିବା ଉଚିତ । ପ୍ରକୃତିର ଏକ ମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପନ କରି, ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ— “ଆସ, ଆସ, ଶିବ ଲୋକର ନିତ୍ୟ ମାତା, ଆସନ୍ତୁ । ଜଗତର ଆଦରିଆ ଦେବୀ, ଏଠାରେ ରୁହ, ରୁହ । ତୁମର ପ୍ରାଣଶକ୍ତି ଏଠାରେ ଆସନ୍ତୁ, ମୁଖ୍ୟ ପ୍ରାଣବାୟୁ ସହିତ, ଅପତିତ ଦେବୀ । ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଶ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ, ଅଗ୍ନିପତ୍ନୀଙ୍କୁ । ସମସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଦେବତା ଏଠାରେ ଆସନ୍ତୁ, ଚଣ୍ଡିକା ।” ଏଭଳି ଦେବୀଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରି, ନିୟମିତ ଉପଚାର ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ । “ସ୍ୱାଗତ, ଦିବ୍ୟ ମାତା, ଶିବଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ଶିବ ଲୋକରୁ ଆସିଛନ୍ତି । ମୁଁ ଧନ୍ୟ, ମୁଁ ସଫଳ, ମୋ ଜୀବନ ଫଳଦାୟି ହେଲା । ଆଜି ମୋ ଜନ୍ମ ଫଳଦାୟି, ମୋ ଜୀବନ ଅର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା । ଭାରତ ଦେଶରେ, ଜ୍ଞାନୀ ଯେଉଁମାନେ ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ପୂଜନୀୟ ଭାବେ ପୂଜା କରନ୍ତି— ସେମାନେ ବୈଷ୍ଣବ ପୂଜା କରି, ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି ।” ପୂଜା ତିନି ପ୍ରକାର— ସାତ୍ତ୍ୱିକ, ରାଜସିକ, ତାମସିକ । ସାତ୍ତ୍ୱିକ ପୂଜା ବୈଷ୍ଣବମାନେ କରନ୍ତି, ରାଜସିକ ଶକ୍ତ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ତାମସିକ ପୂଜା କିରାତମାନେ କରନ୍ତି । ବୈଷ୍ଣବ ଭାବରେ ଯେଉଁ ପୂଜା ହତ୍ୟା ଅଭାବରେ ହୁଏ, ତାହା ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ । ମହେଶ୍ୱରୀ ପୂଜା ରାଜସିକ ଏବଂ ବଳି ଦେଇ ହୁଏ । କିରାତମାନେ ତାମସିକ ପୂଜା ଦ୍ୱାରା ତିନି ଶ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାନ୍ତି । ଦେବୀ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ମୂର୍ତ୍ତି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପରମାତ୍ମା ଶକ୍ତି । ସେ ସଦା ଆନନ୍ଦ, ମୋକ୍ଷ, ଶୁଭ, ଓ କୃଷ୍ଣ ଭକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି । ଦୁର୍ଗା ନାମ ମାତ୍ର ସ୍ମରଣ କରିଲେ, ଜଣେ ଲୋକ ଏଠାରେ କଷ୍ଟ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିଥାନ୍ତି । ତିନି ରେଖା ଉପରେ ଏକ ଶଂଖ ରଖିବା ଉଚିତ । ଦକ୍ଷିଣ ହାତରେ ଶଂଖ ଧରି, ଏଭଳି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି— “ତୁମେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଶଂଖମୁକୁଟଧାରୀ, ପୂର୍ବ କଳ୍ପରେ ପବିତ୍ର ଥିଲେ ।” ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅନୁଯାୟୀ ଅର୍ପଣ ପାତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ । ତରଳ କୁଶ ଘାସରେ ତ୍ରିକୋଣା ଚିହ୍ନ ସୃଷ୍ଟି କରି, ପୂଜାର ଉପଚାର ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ ।