ପ୍ରତିଦିନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସେ ଏକ କୋଟି ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ଦେଇଥିଲେ। କିନ୍ତୁ କ୍ରୋଧରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କଲେ, ଏବଂ ପରେ ଦୁଃଖରେ ତିନି ପୁନର୍ବାର ତାଙ୍କୁ ଖୋଜିଲେ। ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୁଃଖରେ ଅତି ଆକୁଳ ହୋଇ ଘର ଛାଡ଼ି ଅରଣ୍ୟକୁ ଚାଲିଗଲେ। ଏହି ବୈଶ୍ୟ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ହରିସେବାକୁ ଆଶା କଲେ। ତେବେ, ଶ୍ରୀ ମେଧା କହିଲେ: "ଗୁଣାତୀତ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଏହି ତିନି ଗୁଣର ଜଗତ ଅବସ୍ଥିତ। ସେ ଧର୍ମିକମାନେ ପ୍ରତି କୃପା କରନ୍ତି, ଏବଂ ଏହି ମାୟା ମଧ୍ୟ କୃପାମୟୀ। ରାଜା, ଯେଉଁମାନେ ମୋହରେ ଅନ୍ଧ, ସେମାନେ ମାୟାର କୃପା ପାଇନାହାନ୍ତି। ଏହି ନଶ୍ୱର ଏବଂ ଅନିତ୍ୟ ସଂସାରରେ ସେମାନେ ସଦା ଭ୍ରମିତ ହୋଇଁ ଘୁଞ୍ଚିଯାଆନ୍ତି।" "ସେମାନେ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି। ସତଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ଏହି ଦେବତାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ହରିଙ୍କ ଅଂଶ, ସେମାନଙ୍କୁ ସେବନ୍ତି। ସତଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର କୃପାମୟୀ ମାୟାକୁ ସେବନ୍ତି। ସେମାନେ ଜ୍ଞାନର ଅଧିପତି ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସେବନ୍ତି, ଯିଏ ମଧ୍ୟ ହରିଙ୍କୁ ଭକ୍ତ।" "ଯେଉଁମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଭୋଗରେ ଆସକ୍ତ, ସେମାନେ ଗୁଣମୟ ସଦ୍ଗୁଣୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି। ସାତ୍ତ୍ୱିକ ସ୍ୱଭାବର ବୈଷ୍ଣବମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଇପରି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଦୋଷରହିତ ମନ୍ତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ବୈଷ୍ଣବମାନେ ଅନେକ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଅନ୍ତ ଦେଖନ୍ତି।" "ଯିଏ କୃଷ୍ଣଭକ୍ତଙ୍କଠାରୁ କୃଷ୍ଣମନ୍ତ୍ର ଗ୍ରହଣ କରେ, ସେ ସହସ୍ର ମାତୃପକ୍ଷୀୟ ପୂର୍ବଜମାନେ ଓ ନିଜ ମାଆଁକୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ। ସଂସାର ରୂପୀ ଭୟାନକ ସାଗରରେ ସେ ନାଉକାଳ ହୋଇଁ ଉଦ୍ଧାର କରେ। ବୈଷ୍ଣବୀ ଜନମାନେ ବୈଷ୍ଣବଙ୍କର କର୍ମବନ୍ଧନ କାଟିଦିଅନ୍ତି।" "ରାଜା, ଶକ୍ତିର ଶକ୍ତି ଦୁଇପ୍ରକାର– ବିବେକ ଓ ଆବୃତି। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଏକମାତ୍ର ସତ୍ୟ, ଏହି ଯଗତ ସବୁ ନଶ୍ୱର। ଏହି ଶ୍ରୀ, ଯିଏ ନିତ୍ୟ ରୂପା, ସେ ମୋର ସ୍ୱାମୀ ଏବଂ ମନସ୍ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଆବୃତ କରୁଥିବା ଶକ୍ତି। ରାଜା, ମୁଁ ପ୍ରଚେତସଙ୍କ ପୁଅ ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନାତି।" "ତୁମେ ନଦୀତଟକୁ ଯାଅ ଏବଂ ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ପୂଜା କର, ଯିଏ ନିତ୍ୟା। ନିଷ୍କାମ ବୈଶ୍ୟ ଓ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ପାଇଁ ସେ ବିଷ୍ଣୁପ୍ରିୟା ଦେବୀ।" ଏପରି କହି, ଦୟାର ସାଗର ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷି ଦୁହିଁଜଣଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ। ବୈଶ୍ୟ, ଦୟାମୟୀ ମାଆଁଙ୍କୁ ନିଷ୍ଠାରେ ସେବା କରି ମୋକ୍ଷ ପାଇଲେ। ଏପରି ଦୁର୍ଗାଙ୍କର ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ରକଥା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା। ଏଇପରି ଦୁର୍ଗାଚରିତ୍ରରେ, ପ୍ରକୃତିଖଣ୍ଡରେ, ଶ୍ରୀ ବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତ୍ତ ମହାପୁରାଣରେ, ନାରଦ-ନାରାୟଣ ସଂବାଦରେ 'ସୁରଥ ଓ ବୈଶ୍ୟଙ୍କ ଇଚ୍ଛାପୂରଣ' ନାମକ ବାଉଷଠିଏ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା। ନାରଦ ଜିଜ୍ଞାସା କଲେ: "ରାଜା କେମିତି ପ୍ରକୃତି ସ୍ୱରୂପ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ? ଏବଂ ସମାଧି ନାମକ ନିଷ୍କାମ ବୈଶ୍ୟ କେମିତି ନିର୍ଗୁଣ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଉପାସନା କଲେ? କେଉଁ ପ୍ରକାର ପୂଜା, ଧ୍ୟାନ କିମ୍ବା କୌଣସି ମନ୍ତ୍ର ଥିଲା? ଦେବୀ ସେ ବୈଶ୍ୟଙ୍କୁ କେଉଁ ଉତ୍ତମ ଜ୍ଞାନ ଦେଲେ? ଏହି ଜ୍ଞାନ ପାଇ ସେ କେଉଁ ଦୁର୍ଲଭ ଅବସ୍ଥାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ?" ତାହାପରେ ଶ୍ରୀ ନାରାୟଣ କହିଲେ: "ସେ ଦେବୀଙ୍କର ସ୍ତୋତ୍ର, କବଚ ମନ୍ତ୍ର, ଧ୍ୟାନ ଓ ବିଧିପୂର୍ବକ କ୍ରିୟା କଲେ। ଏକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦିନେ ତିନିଥର ସ୍ନାନ କରି ଶୁଦ୍ଧ ହେଲେ। ଦେବୀ ରାଜାଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟ ଓ ତାଙ୍କ ଆବଶ୍ୟକ ସମସ୍ତ ସଉଖ୍ୟ ଦେଲେ। ଯାହା ପୂର୍ବରୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଶିବଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ସେହି ଦୟା ମଧ୍ୟ ଏଠି ଦିଆଗଲା। ସେ ସ୍ନେହରେ ଅଶ୍ରୁପାତ କରି, ଶିବଙ୍କୁ କୋଳରେ ଧରି, ନିଷ୍ଚେଷ୍ଟ ଓ ନିଶ୍ୱାସହୀନ ହୋଇ ରହିଲେ।