ସୁରଥା, ଏକ ମହାପ୍ରତାପୀ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ରାଜା, ଜଗତରେ ତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଖ୍ୟାତି ଥିଲା। ସେ ସମୟରେ, ଭାରତ ଭୂମିରେ, ସୁରଥା ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମାୟାକୁ ଆଶ୍ରୟ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ସହିତ ଏକ ବୈଶ୍ୟ ଥିଲେ, ଯିଏ ବିଶେଷ ଜ୍ଞାନୀ ଥିଲେ। ସୁରଥାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଡ୍ରୁମି ଥିଲେ, ଯିଏ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୋଗୀ ଓ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ। ଡ୍ରୁମି ସମାଧିରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ବୈଷ୍ଣବ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଦ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ। ସେ ଏକ କୋଟି ସୁନା ଦାନ କରିଥିଲେ ଓ ପ୍ରତିଦିନ ଜଳ ପାନ କରିଥିଲେ। ଏହି ରାଜା ମନୁର ପଦ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ ଓ ବିଗ୍ନମୁକ୍ତ ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କରିଥିଲେ। ଏହି ଘଟଣା ଶୁଣି, ନାରଦ ମୁନି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: "ବୈଶ୍ୟ ଓ ମେଧାସଙ୍କର ମୋକ୍ଷ ବିଷୟରେ ମୋତେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କର।" ଶ୍ରୀନାରାୟଣ ଉତ୍ତର ଦେଲେ: "ସେ ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ ମନୁର ବଂଶର, ସତ୍ୟବାଦୀ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟମ କରିଥିଲେ। ଏକ ଶତ ଦଳ ଦଳ ଏବଂ ସେନା ଏକତ୍ର କରି, ଏକ ବର୍ଷ ଧରି ଅବିରତ ଯୁଦ୍ଧ ହେଇଥିଲା। ସୁରଥା, ଏକା ଓ ଭୟଭିତ, ନନ୍ଦିନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରାଜ୍ୟରୁ ଉତ୍ସାରିତ ହେଲେ। ସେ ପୁଷ୍ପଭଦ୍ରା ନଦୀର କୂଳରେ ବୈଶ୍ୟକୁ ଦେଖିଲେ। ଦୁଇଜଣେ ମିଶି, ମେଧାସ ରୁଷିଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ, ରାଜା ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ତପସ୍ବୀକୁ ଦେଖିଲେ। ରାଜା ଓ ବୈଶ୍ୟ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷିଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଦୁଇଜଣେ ନିଜ ଜାତି ଓ ନାମ ଅଲଗା ଭାବେ କହି ଶୁଭ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ସୁରଥା କହିଲେ: "ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନନ୍ଦିନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ନିଜ ରାଜ୍ୟରୁ ଉତ୍ସାରିତ। କେମିତି ମୁଁ ନିଜ ରାଜ୍ୟ ପୁନର୍ଦାବି କରିପାରିବି?" ସେ ବୈଶ୍ୟ, ସମାଧି, ମଧ୍ୟ ନିଜ ଘରରୁ ବାହାରକୁ ଉତ୍ସାରିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ସେ ପ୍ରତିଦିନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଏକ କୋଟି ମଣି ଦାନ କରିଥିଲେ। କ୍ରୋଧରେ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତ୍ୟାଗିତ ହୋଇଥିଲେ, ପରେ ଦୁଃଖରେ ପୁନଃ ସେମାନଙ୍କୁ ଖୋଜିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ, ପିତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ଘର ଛାଡି ଜଙ୍ଗଲକୁ ଗଲେ। ଏହି ବୈଶ୍ୟ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ହରି ସେବାକୁ ଆଶା କରିଥିଲେ। ତେବେ, ଶ୍ରୀମେଧାସ କହିଲେ: "ଯେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ ତିନି ଗୁଣର ଜଗତ ଅଛି। ସେ ଧର୍ମିକମାନଙ୍କୁ କୃପା କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ମାୟା ମଧ୍ୟ ଦୟାରେ ଭରିଆ। ରାଜା, ଯେମାନେ ମୋହ ଦ୍ୱାରା ଭ୍ରମିତ, ମାୟା ସେମାନଙ୍କୁ କୃପା ଦେଉନାହିଁ। ଏହି ଅସ୍ଥିର ଜଗତରେ, ସେମାନେ ସବୁବେଳେ ଭ୍ରମିତ ହୋଇ ଘୁଞ୍ଚିବାକୁ ବାଧ୍ୟ। ସେମାନେ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ତାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି। ସାତ ଜନ୍ମ ଧରି, ସେମାନେ ହରିଙ୍କ ଅଂଶ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି। ସାତ ଜନ୍ମ ଧରି, ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦୟାମୟ ମାୟାକୁ ସେବା କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି, ଯିଏ ଜ୍ଞାନର ଅଧିପତି ଓ ହରିଙ୍କୁ ଭକ୍ତ। ପରେ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ରୁପ ଭୋଗରେ ଆସକ୍ତ ଲୋକମାନେ ଗୁଣମୟ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି। ସାତ୍ତ୍ୱିକ ଧର୍ମୀ ବୈଷ୍ଣବମାନେ ଗୁଣମୟ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି। ଯେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ନିର୍ମଳ ମନ୍ତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ବୈଷ୍ଣବମାନେ ଅନେକ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପତନ ଦେଖନ୍ତି। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ, ଯେ କୃଷ୍ଣ-ମନ୍ତ୍ର କୃଷ୍ଣ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଠାରୁ ପାଇଥିବେ, ସେ ଏକ ହଜାର ମାତୃପକ୍ଷ ପୂର୍ବଜ ଓ ନିଜ ମାକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରିବେ। ଜଗତର ଭୟଙ୍କର ସାଗରରେ, ସେ ନାଉକାର ହଲ୍ମାନ୍ ରୂପ ଧରନ୍ତି। ଏହି ବୈଷ୍ଣବୀ, ବୈଷ୍ଣବମାନଙ୍କ ପାଇଁ କର୍ମ ବନ୍ଧନ କାଟି ଦେଇଥାନ୍ତି।