ମଧୁ ଏବଂ କୈଟଭ ଦେଉତାଙ୍କୁ ନିହତ କରିଥିବା, ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସଂହାର କରିଥିବା ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ବିରାଟ ଶକ୍ତିର ବିବରଣା ଦେଇ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ବ୍ରହ୍ମା ସଭାରେ ନିରବ ହୋଇ ରହିଲେ। ଏହା ପରେ ପ୍ରହ୍ଲାଦ କହିଲେ, “ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଲୋର୍ଡ ହେବା ଆପଣଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖ ରେ କିପରି କଥା କହିପାରିବି? ଯିଏ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ଏବଂ ମଧୁ କୈଟଭଙ୍କୁ ନିହତ କରିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର ହେଉଛି ସମସ୍ତ ଜୀବର ଆନ୍ତରିକ ଆତ୍ମା। ଏହିପରି ବିଶ୍ୱରେ ଶମ୍ଭୁ ଅଥବା ପାଶୁପତାସ୍ତ୍ର ତାଙ୍କଠାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନୁହେଁ।” ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ କହିଲେ, “ଓ ବିଶ୍ୱର ନାୟକ, ଆପଣଙ୍କର କେଶରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ବସିଛି। ଆପଣ ବିରାଟ ରୂପ, ଭଗବାନଙ୍କର ଶୋଳ ଅଂଶ ଅଟୁଟ। ଏବେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଆସି ଯୁଦ୍ଧ କରିପାରନ୍ତୁ। ଶୁଭ ରୂପ ଶିବଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ ମୁଁ ଭୟହୀନ ଏବଂ ଦୁଃଖମୁକ୍ତ। ମୋର ପିତା ଅପରାଧରେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିଥିବାରୁ, ବହୁ ସମୟ ପୂର୍ବେ ନିଜ ପାପରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଛନ୍ତି। ତ୍ରିପୁରା ଆମର ଦାସ, ତାଙ୍କର ବୀରତା ଗଣନାରେ ନାହିଁ।” ଏହିପରି କଥା କହି, ଦାନବମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରହ୍ଲାଦ ସଭାରେ ନିରବ ହୋଇ ରହିଲେ। ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, “ପ୍ରେମରେ, ବାଳକ, ସମସ୍ତ ଶୁଭର ଉତ୍ସ ହେବା ମୋର ପାଦ ଛୁଅ। ତାରାକୁ ଦାନ ଦେ, ମୁଁ ଭିକ୍ଷୁ ଏବଂ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା।” ସନତ୍କୁମାର କହିଲେ, “ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଭିକ୍ଷୁ ହେଲେ, ତାଙ୍କର କ୍ୟା ଯଶ?” ସନାତନ କହିଲେ, “କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ ହେବା ବୈଷ୍ଣବ ଶୁଭ ଏବଂ ପବିତ୍ର।” ସନନ୍ଦନ କହିଲେ, “ଗୁରୁ ବୈଷ୍ଣବ ଶୁକ୍ର, ସେ କିପରି ପରାଜିତ ହେଲେ?” ସନକ କହିଲେ, “ଧର୍ମର ଦୀପ ଅନ୍ଧବିଶ୍ୱାସର ବାତାସରେ ନିବିଯାଏ ନାହିଁ।” ଋଷିମାନେ କହିଲେ, “ଆମର ଯଶ ଦୀର୍ଘକାଳ ଧରି ରହିବା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛୁ।” ପ୍ରହ୍ଲାଦ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଲେ, “ମୋର ଲୋର୍ଡ, ଗୁରୁ ଶୁକ୍ର, ଧର୍ମରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ବିଷୟରେ କଥା କହ। ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କର ନାୟକ ଗୁରୁ ହେଉଛନ୍ତି ଧର୍ମରେ ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ। ଆମେ ନିଜ ଗୁରୁର ସେବକ ଏବଂ ନିର୍ଭର।” ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ କଥା ଶୁନି, କବି ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ। ଏହାପରେ ଶୁକ୍ର ତାରାକୁ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଦେଇ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ପାଦେ ନମସ୍କାର କଲେ। ପ୍ରହ୍ଲାଦ ତାଙ୍କ ଅନୁସୃତିମାନେ ସହିତ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ପାଦେ ଭକ୍ତିପୂର୍ବକ ନମସ୍କାର କଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ତାରାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ସେ ଭକ୍ତିପୂର୍ବକ ତାଙ୍କର ପାଦେ ନମସ୍କାର କଲେ। ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଚନ୍ଦ୍ରକୁ, ଯିଏ ନମସ୍କାର କରିଥିଲେ, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଗୋଦିରେ ରଖିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ତାରାକୁ କହିଲେ, “ଓ ତାରା, ମୋଠାରୁ ଭୟ ଛାଡ; ମୁଁ ଥିଲେ ତୁମେ କେଉଁ ଭୟରେ ପଡିବା?” ଦୁର୍ବଳକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧରିଲେ, ଯଦି ଇଚ୍ଛା ନାହିଁ, ତେଣୁ ସେ ତଳେ ପଡିନାହିଁ। ଯେ ଇଚ୍ଛାଶୀଳ, ସେ ନିଜ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଚେତନାରେ ତାଙ୍କ ଚାହିଁଥିବା ପ୍ରେମିକଙ୍କୁ ଉପଭୋଗ କରେ। ଚନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯାଏଁ ରହିବେ, ତାରା କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକରେ ପାକାଯାଏ। ଯେ ଅପରାଧୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସେ ଧର୍ମିକମାନେ ଦ୍ୱାରା ବିରତ ହୁଅନ୍ତି। “ଓ ଉତ୍ତମା, ଲଜ୍ଜା ଛାଡ; ସମସ୍ତ କିଛି ପୂର୍ବ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ଓ ପ୍ରିୟ, ଆଜି ମୁଁ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ଚନ୍ଦ୍ରର ଗର୍ଭ ଧାରଣ କରିଛି। ଚନ୍ଦ୍ର ମୋତେ ଧରିଥିଲେ, କ୍ରୁର ଚିତ୍ତ ଏବଂ ଦୟାହୀନ। ସେଠାରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ନେଲା। ସେ ନିଜ ନିବାସକୁ ଗଲା, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମା ସମୁଦ୍ର କୂଳକୁ ଯାଇଲେ। ସମ୍ଭୁ ଏବଂ ଧର୍ମକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ନିଜ ଲୋକକୁ ଚାଲିଗଲେ।