ସମ୍ବିତ୍ ସମ୍ବିତ୍ ଦେବଗଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଦିନ ବିଶେଷ ଉତ୍ସାହ ଦେଖାଗଲା। କିଛି ଦେବତାଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ଏକ ଦିବ୍ୟ ଅତିଥି ଏସେ ଗଲେ, ସେ କହିଲେ, “ହେ ଦେବଗଣ, ମୁଁ ଏଠାରେ ତୁମର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ କରିବା ପାଇଁ ଏସିଛି, ଏବଂ ଶିଶୁକୁ ସ୍ୱାଗତ କରିବା ପାଇଁ ଏସିଛି। ମୋର ଏସିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ତୁମମାନେ ପବିତ୍ର ହେବା ପାଇଁ ଅଟୁଟ।" ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, “ପୁଅ ଏବଂ ପୁଅର ପୁଅଙ୍କର ବିଚ୍ଛେଦ ମୃତ୍ୟୁ ଦ୍ୱାରା ବହୁତ ଦୁଃଖଦାୟକ। ହେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଋଷି, ତୁମର ପୁଅ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ପତ୍ନୀମାନେ ସଦା ମଙ୍ଗଳ ହେଉ। ପ୍ରତିଦିନ ଅବିରତ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କର ପୂଜା ଆମ ଆଶା।" ଏହାପରେ ଅନ୍ୟ ଦେବତା ଉପଦେଶ ଦେଲେ, “ଗୁରୁ ଏବଂ ପ୍ରିୟଜନଙ୍କର ପୂଜା ହେଉଛି ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳର କାରଣ। ଗୁରୁ ଖୁସି ହେଲେ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ଆଦର୍ଶ ଦେବତା ମଧ୍ୟ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି। ଗୁରୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, କିମ୍ବା ଦେବତା ରୁଷ୍ଟ ହେଲେ, ଲୋକମାନଙ୍କର ଉପରେ ପାପ ଆସେ। ତଥାପି, ମୋ ପ୍ରିୟ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଯିଏ ପ୍ରକୃତିର ପାର, ସେ ସଦା ଖୁସି ରହନ୍ତି।" ଏଉଁବେଳେ ଏକ ଦେବତା କହିଲେ, “ଏବେ ମୋ କଥା ଶୁଣ, ହେ ଜ୍ଞାନୀ, ମୋର ଏଠାରେ ଆସିବାର କାରଣ ଏହି। ଶିବଙ୍କର ଗୁରୁ ପୁଅ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କର ପତ୍ନୀ ତାରା, ଶମ୍ଭୁ, ଧର୍ମ, ସୂର୍ୟ, ଶକ୍ର ଏବଂ ଅନନ୍ତ, ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ ତିନି କୋଟି ଦେବତା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ନେଇ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆସୁଛନ୍ତି।" ଏହି ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ଅନେକ ଜୀବ, ପ୍ରେତ, ପିଶାଚ, କୁଷ୍ମାଣ୍ଡ, ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆସୁଛନ୍ତି। ତାରକା ସହ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁଁ ଏବଂ ମୋ ପୁଅମାନେ ନିରପେକ୍ଷ ରହିଥିଲୁ।" ଶୁକ୍ର କହିଲେ, “ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି, କିନ୍ତୁ ମହେଶ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗୁରୁ ଛଡି।" ଦୈତ୍ୟମାନେ କହିଲେ, “ଧର୍ମ ସମସ୍ତଙ୍କର ସାକ୍ଷୀ, ଆପଣ ହିଁ ଆମ ଠାକୁରଦା। ଅନ୍ୟମାନେ ଆମ ପାଖରେ ଘାସ ପରି।" “ମହେଶ୍ୱର ଯଦି ଗୁରୁପୁଅ ପାଇଁ କୃପା କରି ଆସିବେ, ତେବେ ସେ ସହ କିଏ ଯୁଦ୍ଧ କରିବ?" ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ଏହିବେଳେ ଭଦ୍ରକାଳୀ, ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ମା, ତଳୱାର ଏବଂ କପାଳ ନେଇ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ସେ ଖପର ମାଳା ପିନ୍ଧି, ହଜାର ହାତ ନେଇ, ଭୟଙ୍କର ଦାନ୍ତ ଯାହା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦାନ୍ତ ସତରେ ତାଳ ଗଛର ଆକାର। ଶଙ୍କରଙ୍କର ସେବକମାନେ ବହୁତ ଭୟଙ୍କର, ଅସ୍ତ୍ରାଲଙ୍କର ଅବରଣ ନେଇ, ଶିବଙ୍କର ସାଥୀମାନେ ବିଶାଳ ଶକ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରତାପରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ସେମାନେ ଶେଷନାଗଙ୍କର ହଜାର ମୁଣ୍ଡର ମଣିମାଳା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ। କାଳାଗ୍ନିରୁଦ୍ର, ଯିଏ ଶମ୍ଭୁଙ୍କର ଉପସ୍ଥାପକ ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିନାଶକ, ତାଙ୍କ ପାଶୁପତ ଅସ୍ତ୍ରକୁ କେହି ରୋକିପାରିବେ ନାହିଁ। ଶଙ୍ଖଚୂଡାକୁ ଭଗ୍ନ କରିଥିବା ତାଙ୍କର ବିଶାଳ ବିଦ୍ୟୁତ ତୀର ଅପରିମିତ। ସେ ତିନି କୋଟି ସୂର୍ୟ ପରି ତେଜସ୍ୱୀ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଚମକରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ସେ ମଧୁ, କୈଟଭ, ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କୁ ମାରିଥିବା ଅବତାର। ଏଭଳି କଥା କହି ବ୍ରହ୍ମା ସଭାରେ ଚୁପ ହେଲେ। ପ୍ରହ୍ଲାଦ କହିଲେ, “ମୁଁ କିପରି କଥା କହିବି, ଆପଣ ସମସ୍ତଙ୍କର ପୂଜ୍ୟ, ସମସ୍ତଙ୍କର ନାଥ। ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ଏବଂ ମଧୁକୈଟଭକୁ ଯିଏ ନଶ୍ଟ କରିଥିଲେ, ସେ ଅନ୍ତରାତ୍ମା ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର ନାମରେ ଜଣାଶୁ। ଏହି କାରଣରୁ ଶମ୍ଭୁ କିମ୍ବା ପାଶୁପତ ଅସ୍ତ୍ର ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନୁହେଁ।" “ହେ ବିଶ୍ୱନାଥ, ତୁମର କେଶରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ବସିଛି। ସେ ମହାବିରାଟ, ଭଗବାନଙ୍କର ଶୋଳଉ ଅଂଶ। ଏବେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଆସନ୍ତୁ, ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତୁ। ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଯିଏ ମଙ୍ଗଳର ମୂର୍ତି।” ଏହିପରି ଦେବଗଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦିବ୍ୟ କଥାବାର୍ତା ଚାଲିଲା, ଶିବ, କୃଷ୍ଣ, ଦେବୀ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଶକ୍ତି ଏବଂ ଦୟାର ବିବରଣୀ ଦିଆଗଲା, ଯାହା ଦେବମଣ୍ଡଳରେ ଭୟ, ଆଶା ଏବଂ ଭକ୍ତିର ଅନୁଭୂତି ଜନମ ଦେଲା।