ଏହି ବିଶିଷ୍ଟ ଉପାଖ୍ୟାନରେ, ଜ୍ଞାନ ଓ ମନ୍ତ୍ର ଦେଇଥିବା, ସମସ୍ତ ଧନର ଦାତା, କ୍ରିୟାର ଫଳ ଦେଇଥିବା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିବା ପରମ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବା ପରେ, ଶୁକ୍ରଙ୍କ ପ୍ରଶଂସାରେ ବିଶ୍ୱର ମହାପ୍ରଭୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ। ଶୁକ୍ର ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଦେଇ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରତ୍ନ ମଣି ଭରିଥିବା ସିଂହାସନ ଅର୍ପଣ କଲେ। ଏହାପରେ ଶୁକ୍ର ବ୍ରହ୍ମା, କୁମାର, ଶକୁନ, କ୍ରତୁ, କପିଳ, ପଞ୍ଚଶିଖ, ବୋଢୁ ଓ ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ସମ୍ମାନ ସହିତ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ଉପାସନା କଲେ। ଦିତିଙ୍କ ସମସ୍ତ ପୁତ୍ରମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ମୁହଁରେ ବନ୍ଦନା କଲେ। ଶୁକ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି, ହାତ ଜୋଡି ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ କଥା କହିଲେ—“ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ନିଜ ନିବାସରେ ସାକ୍ଷାତ୍ ଦ୍ୱାରା ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ନିତ୍ୟ ପୁତ୍ରମାନେ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଲୋକମାନେ, ସାକ୍ଷାତ୍ ଦ୍ୱାରା ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଛନ୍ତି। “ଏହି ପ୍ରଭୁମାନେ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ କରିବା ପାଇଁ ଏଠାରେ ଆସିଛି ଓ ଶିଶୁଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛି। ମୋର ଏଠାରେ ଆସିବା ଆପଣମାନେ ପ୍ରଶୁଦ୍ଧ ହେବା ପାଇଁ।" ତେବେ ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, “ପୁତ୍ର ଓ ନାତିଙ୍କ ବିଚ୍ଛେଦ ମୃତ୍ୟୁ ଦ୍ୱାରା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖଦାୟକ। ମୁଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରେ ଯେ, ତୁମ ପୁତ୍ରମାନେ ଓ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସଦା ମଙ୍ଗଳମୟ ହେଉ। ପ୍ରତିଦିନ ଅବିରତ ଭାବେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଉପାସନା ଚାହିଁବା ଯୋଗ୍ୟ।" "ଗୁରୁ ଓ ପ୍ରିୟଙ୍କ ଉପାସନା ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଫଳର କାରଣ। ଗୁରୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ, ପ୍ରିୟ ଦେବତା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେନ୍ତି। ଗୁରୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଦେବତା ରୁଷ୍ଟ ହେଲେ, ଲୋକମାନେ ପାପରେ ପତିତ ହେନ୍ତି। ତଥାପି, ପ୍ରିୟ ଜନ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଯେଉଁଠି ପ୍ରକୃତିର ଉପରେ, ସେ ସଦା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ।" "ଏବେ ମୁଁ କାହିଁକି ଏଠାରେ ଆସିଛି, ସେ ବିଷୟରେ ଶୁଣ। ଶିବଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ତାରା, ନୀତିଶୀଳ ନାରୀ। ଶମ୍ଭୁ, ଧର୍ମ, ସୂର୍ୟ, ଶକ୍ର ଓ ଅନନ୍ତ ଦେବତା, ଏ ଶିଶୁ, ତିନି କୋଟି ଦେବତା, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ନିୟୁତ, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆସୁଛନ୍ତି।" "ଭୂତ, ପ୍ରେତ, ପିଶାଚ, କୁଷ୍ମାଣ୍ଡ ଓ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସମାନେ ମଧ୍ୟ ଆସୁଛନ୍ତି। ତାରକାଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁଁ ମୋ ପୁତ୍ରମାନେ ସହିତ ନିଷ୍ପକ୍ଷ ରହିଥିଲି।" "ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି, କିନ୍ତୁ ମହେଶ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଛାଡି।" ଦୈତ୍ୟମାନେ କହିଲେ, "ଧର୍ମ ସମସ୍ତର ସାକ୍ଷୀ, ଏବଂ ତୁମେ ନିଜେ ଆମର ପ୍ରପିତାମହ। ଅନ୍ୟମାନେ ଆମ ପାଖରେ ତୁଳନାରେ କିଛି ନୁହେଁ।" "ଯଦି ମହେଶ୍ୱର ଗୁରୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ପ୍ରତି କୃପା କରି ଆସନ୍ତି, ତେବେ କିଏ ତାଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବ?" ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। "ଭଦ୍ରକାଳୀ, ଜଗତର ମା, ତଳୱାର ଓ କପାଳ ଦେଇ ଅସ୍ତ୍ର ସଜି, ସେ ଦେବୀ କପାଳ ମାଳା ପିନ୍ଧି, ହଜାର ବାହୁ ସହିତ ଶୋଭା ପାଉଛନ୍ତି। ସେ ଦେବୀଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ଦାନ୍ତ ସପ୍ତତି ତାଳ ଗଛର ଆକାରର। ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପରେ ଭୟଙ୍କର, କବଚ ପିନ୍ଧି, ଶିବଙ୍କ ସଂଗୀ ଏବଂ ଅତିଶୟ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରତାପରେ ଉତ୍କଳ।" "ତାଙ୍କ ଉପରେ ହଜାର ମୁଣ୍ଡିଆ ସେଷ ନାଗର ମୁଣ୍ଡିଆ ମାଳା ଶୋଭା ଦେଉଛି। କାଳାଗ୍ନିରୁଦ୍ର, ନାଶକ, ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଏକ ସଂଗୀ। ତାଙ୍କ ପାଶୁପତା ଅସ୍ତ୍ର ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ, ଏହାକୁ କେହି ପ୍ରତିରୋଧ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ତାଙ୍କ ତୀର ଦ୍ୱାରା ଶଙ୍ଖଚୂଡ ଚିରି ଦିଆଯାଇଥିଲା। ସେ ତିନି କୋଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଧୂମିଲ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ପରମ ଦିପ୍ତିମାନ।" ଏପରି ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍କନ୍ଧର ଏହି ଦିବ୍ୟ ଉପାଖ୍ୟାନରେ, ଦେବତା, ଦୈତ୍ୟ, ତାରା, ଭଦ୍ରକାଳୀ, ଶିବ ଓ ତାଙ୍କ ଦେବୀ ସଂଗୀମାନେ, ପରମ ଶକ୍ତି ଓ ଦିପ୍ତିର ଆଲୋକରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ଏକ ମହା ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ସଜି ଅଛନ୍ତି।