ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ବ୍ରହ୍ମା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ରଚୟିତା, ଏପରି କହି ଶୁକ୍ରାଚାର୍ୟଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଯାଇଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ନାରଦ ମୁନି କହିଲେ, “ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୋର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ସୁକତା; ମୁଁ ସବୁ କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ।” ତାହାର ଉତ୍ସୁକତା ଦେଖି, ନାରାୟଣ କହିଲେ—“ଶୁକ୍ରାଚାର୍ୟଙ୍କ ନିବାସ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଦାଇତ୍ୟମାନେ ରେଖିଥିଲେ, ରତ୍ନମଣିମୟ ମଣ୍ଡପରେ ସେ ଅତି ଶୋଭାମୟ ଭାବେ ବସିଥିଲେ। ପାଖରେ ପଞ୍ଚାଶି କୋଟି ବ୍ରହ୍ମବେତ୍ତା ଶିଷ୍ୟ ଘେରି ରହିଥିଲେ, ଶତ କୋଟି ଦାଇତ୍ୟ ଓ ଅନେକ ସୁରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଏହି ସଭାରେ ଭୃଗୁପୁତ୍ର ଶୁକ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ଶୁକ୍ର ତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆତ୍ମା, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିଲେ, ସେ ନିଜେ ଏକ ପରମ ପୁରୁଷ, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଧ୍ୟାନରତ ଥିଲେ। ନାତିଙ୍କୁ ଏପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେଖି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ମନ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଗଲା। ଶୁକ୍ର ମଧ୍ୟ, ପ୍ରପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଷୋଡଶୋପଚାରେ ପୂଜା କଲେ। ଶୁକ୍ର, ଯିଏ ଜ୍ଞାନ ଓ ମନ୍ତ୍ର ଦାତା, ସମସ୍ତ ସମ୍ପଦ ଓ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ପରମ ବରଦାନ ଅଟୁଟ ରହିଛନ୍ତି। ଶୁକ୍ରଙ୍କର ସ୍ତୁତିରେ ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ। ଶୁକ୍ର ନମ୍ରତା ସହ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଣିମୟ ସିଂହାସନ ପ୍ରଦାନ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଶୁକ୍ର, ବ୍ରହ୍ମା, କୁମାର, ଶକୁନ, କ୍ରତୁ, କପିଲ, ପଞ୍ଚଶିଖ, ବୋଢୁ ଓ ଅଙ୍ଗିରାସଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ ପୂଜା କଲେ। ସମସ୍ତ ଦିତିପୁତ୍ର ଆନନ୍ଦିତ ମୁହଁରେ ନମସ୍କାର କଲେ। ପରେ ଶୁକ୍ର ହାତ ଜୋଡି ବିନୟରେ କହିଲେ—“ଭାଗ୍ୟବାନ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ସ୍ୱୟଂ ନିଜ ନିବାସରେ ଦର୍ଶନ ଦେଇଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଅବିନାଶୀୟ ପୁତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଦେଖାଦେଇଛନ୍ତି। ପ୍ରଭୁମାନେ, ମୁଁ ଏଠାରେ ଆସିଛି ଆପଣଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ କରିବାକୁ ଓ ଶିଶୁଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ କରିବାକୁ। ମୋ ଏଠାରେ ଆସିବାର କାରଣ ଆପଣମାନେ ପବିତ୍ର ହେଉନ୍ତୁ।” ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ—“ପୁତ୍ର ଓ ପୌତ୍ରଙ୍କର ବିୟୋଗ ମୃତ୍ୟୁ ଦ୍ୱାରା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖଦାୟକ। ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମର ପୁତ୍ରମାନେ ଓ ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସୁଖୀ ହେଉନ୍ତୁ। ଦିନେ ଦିନେ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଭାବେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ପୂଜା ହେଉଅ। ଗୁରୁ ଓ ପ୍ରିୟଙ୍କ ପୂଜା ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳର କାରଣ। ଗୁରୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ, ଏଠାରେ ଲୋକମାନେ ନିଜ ପ୍ରିୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିପାରନ୍ତି। ଗୁରୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଦେବତା କ୍ରୁଧିତ ହେଲେ, ଏଠାରେ ଲୋକଙ୍କୁ ପାପ ଲାଗିଯାଏ। କିନ୍ତୁ, ପ୍ରିୟ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଯିଏ ପ୍ରକୃତିରୁ ପରେ, ସେ ସଦା ପ୍ରସନ୍ନ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି।” “ଏବେ, ହେ ଧୀମାନ୍, ମୋ ଏଠାରେ ଆସିବାର କାରଣ ଶୁଣ। ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ପତ୍ନୀ ତାରା, ଶିବଙ୍କ ଗୁରୁଙ୍କ ପୁତ୍ର—ଶମ୍ଭୁ, ଧର୍ମ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଅନନ୍ତ ଓ ତିନି କୋଟି ସେନାପତି ସଜ୍ଜ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆସୁଛନ୍ତି। ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ ଭୂତ, ପ୍ରେତ, ପିଶାଚ, କୁଷ୍ମାଣ୍ଡ ଓ ବ୍ରହ୍ମରାକ୍ଷସମାନେ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆସିଛନ୍ତି। ତାରକା ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ ସମୟରେ ମୁଁ ଏବଂ ମୋ ପୁତ୍ରମାନେ ନିରପେକ୍ଷ ଥିଲୁ।” ଏହି ସମୟରେ ଶୁକ୍ର କହିଲେ—“ମହେଶ୍ଵର ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ଗୁରୁ ବ୍ୟତୀତ, ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି।” ଦାଇତ୍ୟମାନେ କହିଲେ—“ଧର୍ମ ସମସ୍ତର ଶାକ୍ଷୀ, ଆପଣ ଏଠାରେ ପ୍ରପିତାମହ; ଅନ୍ୟମାନେ ଆମ ପାଖରେ ଘାସ ସମାନ। ଯଦି ମହେଶ୍ଵର ଗୁରୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ପ୍ରତି କ୍ରୁପାବଶତଃ ଯୁଦ୍ଧ କରିବେ—” ତେବେ ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—“ହେ ପୁତ୍ରମାନେ, ସେଉଁଠି କିଏ ତାଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବ?