ବୃହସ୍ପତି କହିଲେ, “ତାରା ସେଠାରେ ରହନ୍ତୁ; ମୋ ପାଇଁ ସେଠାରେ ଆଉ କିଛି କାମ ନାହିଁ। ମୁଁ ସମସ୍ତ କଥାକୁ ବିଷ ସମାନ ଦେଖୁଛି, ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏହି ସମସ୍ତ କିଛି ଅସ୍ଥିର ଓ ନଶ୍ୱର।” ତେବେ ଶ୍ରୀ ମହାଦେବ କହିଲେ, “ଯିଏ ସମ୍ମାନ ପାଇଥାଏ, ସେ ପାଇଁ ଅପମାନ ମୃତ୍ୟୁଠାରୁ ବଡ଼ ଦୁଃଖ। ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ତୁମେ ଏବେ ନର୍ମଦା ନଦୀର ତୀରକୁ ଯାଅ।” ଶିବଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି ବୃହସ୍ପତି, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଗୁରୁ, ସେଠାରୁ ଚଲିଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଶଙ୍କର ତାଙ୍କର ଗଣମାନେ ସହିତ ଏଠାରେ ଆସିଲେ, ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ କୃପାମୟ। ଶମ୍ଭୁ, ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ଓ ପଦ୍ମଯୋନି (ବ୍ରହ୍ମା)ଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇଲେ। ଏହି ମଧ୍ୟରେ ବୃହସ୍ପତି ମଧ୍ୟ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଧର୍ମ, ଅନନ୍ତ, ନର, ମୁଁ ଏବଂ ମହାମୁନିମାନଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କଲେ। ମନରେ ଭଲଭାବେ ବିଚାର କରି, ସେ ସଭାରେ କଥା କହିଲେ। ତେବେ ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ, “ତୁମେ ଶୁକ୍ର କିମ୍ବା ତୃତୀୟ କୌଣସି ନିର୍ପେକ୍ଷ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ପଠାଅ। କେବଳ ବିରୋଧ ଦ୍ୱାରା ଏହା ସମାଧାନ ହେବ ନାହିଁ—ଏଥିରେ ନିଶ୍ଚିତ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ହେବ। ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁଠି ଶୁକ୍ରାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବେ, ସେଠି ସେ ଅନୁକୂଳ ହେବେ। ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ଏବଂ ତୁମର ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ଅନୁରୋଧ କରିଛ, ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଛି।” ଏପରି କହି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ ସେଠାରୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ। ଯେତେବେଳେ ପ୍ରଭୁ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପକୁ ଯାଇଥିଲେ, ବ୍ରହ୍ମା ମୁନିମାନେ ଓ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ସଭାରେ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ। ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, “ହେ ମୋ ପିଲାମାନେ, ଆମର ସ୍ନେହ ଦେବତା ଓ ଦାନବ—ଦୁହିଁ ପ୍ରତି ସମାନ।" ଏହି ସମୟରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଶୁକ୍ରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ, ଯିଏ ଦାଇତ୍ୟମାନଙ୍କର ଗୁରୁ। “ହେ ଦେବତାମାନେ, ତାରା ପାଇଁ ମୁଁ ଏବେ ଶୁକ୍ରଙ୍କ ଘରକୁ ଯାଉଛି,” ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ। ଏପରି କହି, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଶୁକ୍ରଙ୍କ ସାମ୍ନାକୁ ଗଲେ। ଏଠାରେ ନାରଦ କହିଲେ, “ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ଏହା ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ, ମୋର ଉତ୍ସୁକତା ବହୁତ।” ତେବେ ନାରାୟଣ କହିଲେ, “ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଦାଇତ୍ୟମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ, ମଣିମୟ ମଣ୍ଡପରେ ଶୁକ୍ର ବସିଥିଲେ। ପଞ୍ଚାଶ କୋଟି ବ୍ରହ୍ମବିଦ୍ୟାର ଶିଷ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ। ଶତ କୋଟି ଦାଇତ୍ୟର ସୁରକ୍ଷା ମଧ୍ୟ ଥିଲା। ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ବ୍ରହ୍ମା ଭୃଗୁପୁତ୍ର ଶୁକ୍ରଙ୍କୁ ସଭାରେ ଦେଖିଲେ। ଶୁକ୍ର ସେଠାରେ କୃଷ୍ଣ, ସ୍ୱୟଂ ଆତ୍ମା, ଏବଂ ପରମ ବ୍ରହ୍ମଙ୍କର ପାଠ କରୁଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଉତ୍ସାହପୂର୍ଣ୍ଣ ନତି ଦେଖି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମନେ ଅନନ୍ଦ ହେଲା। ଶୁକ୍ର, ତାଙ୍କର ପ୍ରପୁରୁଷ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଏକ ଅତି ଉତ୍ତମ ମଣିମୟ ସିଂହାସନ ଦେଇ ଶିର ନମାଇ ପୂଜା କଲେ। ଶୁକ୍ର ବ୍ରହ୍ମା, କୁମାର, ଶକୁନ, କ୍ରତୁ, କପିଲ, ପଞ୍ଚଶିଖ, ବୋଢୁ, ଓ ଅଙ୍ଗିରାସଙ୍କୁ ଅନୁକ୍ରମେ ନମସ୍କାର ଓ ପୂଜା କଲେ। ସମସ୍ତ ଦିତିପୁତ୍ରମାନେ ଉଲ୍ଲାସିତ ମୁହଁରେ ନମସ୍କାର କଲେ। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି, ଶୁକ୍ର ହାତ ଯୋଡ଼ି କହିଲେ, “ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ନିଜ ନିବାସରେ ନିଜେ ଦେଖାଦେଲେ। ତାଙ୍କର ନିତ୍ୟ ପୁତ୍ରମାନେ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ମହାପୁରୁଷମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଦେଖାଗଲେ।