ମୋର ଭାଇ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଗୁରୁ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କର ଶ୍ୱାସରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ତଥାପି, ଧର୍ମ ଭଙ୍ଗ ହେବାର ଭୟରୁ ସେ ତାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ। ଅତ୍ରିଙ୍କର ଅଧର୍ମୀ ପୁତ୍ର ଅନ୍ୟର ସ୍ତ୍ରୀ ପ୍ରତି ଲୋଭୀ ଓ ଚତୁର ଥିଲେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ସେମାନେ ଓ ଭକ୍ତିଶୀଳ ବୈଷ୍ଣବ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସତ୍ପଥରେ ଅଟୁଟ। ସାତ୍ତ୍ୱିକ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ପରି, ରାଜସିକ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି। ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ନିଜ କର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଓ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଶରଣ କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ମୋକ୍ଷ ଅନ୍ୱେଷଣ କରନ୍ତି, ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ଓ ସେବାକୁ ଅଭିଲାଷୀ, ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରଧାନ କର୍ମ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପୂଜା। ଏହି ବୈଷ୍ଣବ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସ୍ୱାଧୀନ ଓ ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ସମସ୍ତ ବର୍ଗ ମଧ୍ୟରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ବିଶେଷକରି ଯଦି ସେମାନେ ଧାର୍ମିକ ବୈଷ୍ଣବ। ବୟସ୍କ କିମ୍ବା ଅବୟସ୍କ, ଯେଉଁମାନେ ବୈଷ୍ଣବ ଓ ଧାର୍ମିକ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଏହିପରି। ଯେପରି ଶୁଖିଲା ଘାସ ଅଗ୍ନିରେ ସଦା ଭସ୍ମ ହୁଏ, ତେଣୁ ଗୁରୁଙ୍କ ମୁଖରୁ ବିଷ୍ଣୁମନ୍ତ୍ର କାନକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ପିତୃପକ୍ଷର ଏକଶେ ଓ ମାତୃପକ୍ଷର ଏକଶେ ପୂର୍ବଜ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି। ଗୟାରେ ଯେଉଁମାନେ ପିଣ୍ଡ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଦାତା ଓ ଭୋକ୍ତା, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଉଦ୍ଧାର ହୁଅନ୍ତି। କେବଳ ମନ୍ତ୍ର ଗ୍ରହଣ କଲେ ମଧ୍ୟ ଜୀବନ୍ତାବସ୍ଥାରେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଭାରତର ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ, ଗଙ୍ଗା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ, ପାପକୁ ଶୁଧ୍ଧ କରେ। ଯେତେ ପାପୀ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଯେତେ ପାପ ହୁଏ, କୃଷ୍ଣମନ୍ତ୍ର ଉପାସନାକାରୀଙ୍କ ଚରଣଧୂଳି ସେହି ପାପକୁ ଦୂର କରେ। ବାୟୁ, ହୱା, ଅଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟ—ସମସ୍ତେ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି। ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମା, ଶେଷ, ଧର୍ମ ଓ କର୍ମର ସାକ୍ଷୀ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ କର୍ମଅନୁସାରେ ଫଳ ଦିଏ। ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କ ଭକ୍ତମାନେ ଉପରେ କୃପା କରି, ପୂର୍ବଜନ୍ମର କର୍ମକୁ ନାଶ କରନ୍ତି। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବୈଷ୍ଣବ, ଭୃଗୁବଂଶୀ, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ। ସୁଦର୍ଶନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଶୁକ୍ରଙ୍କୁ ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ। ପ୍ରକୃତ, ପରମ ବ୍ରହ୍ମ—କୃଷ୍ଣ, ସ୍ୱରୂପ, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଉପାସନା କର। ଭାଇ, ମୁଁ ତୋତେ ତାଙ୍କର ପରମ ଚାହିଦା ପୂରଣ କରୁଥିବା ମନ୍ତ୍ର ଦେବି। ବ୍ରହ୍ମାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଘାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସମସ୍ତ କିଛି ପାଣିର ବୁଲବୁଲି ପରି ଅସ୍ଥିର; ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭୋଗ ଓ ସ୍ତ୍ରୀସଙ୍ଗ ପ୍ରତି ଆସକ୍ତି ରହିଛି, ସେଠାରେ ମନୁଷ୍ୟ ମାନସିକତା ଏହିପରି। ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁଙ୍କ ପଦ୍ମମୁଖରୁ ହରିମନ୍ତ୍ର ଗ୍ରହଣ ହୁଏନି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବୈଷ୍ଣବମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରପଦ କିମ୍ବା ଅମରତ୍ୱ ଚାହାନ୍ତିନାହିଁ। ଭକ୍ତମାନେ ମୁକ୍ତି ଚାହାନ୍ତିନାହିଁ, ପ୍ରଭୁ, କେବଳ ଭକ୍ତିର ଆନନ୍ଦ ଚାହାନ୍ତି। ବାଣୀସିଦ୍ଧି କିମ୍ବା ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ପଦ ଭକ୍ତମାନେ ଚାହାନ୍ତିନାହିଁ। ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଧର୍ମ, ଅନନ୍ତ, କଶ୍ୟପ, କପିଳ, କୁମାର, ନର ଓ ନାରାୟଣ ଋଷି, ଭୃଗୁ, ଶୁକ୍ର, ଦୁର୍ବାସା, ବଶିଷ୍ଠ, କ୍ରତୁ, ଅଙ୍ଗିରା, ବାୟୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଗରୁଡ, ଦକ୍ଷ, ଗଣପତି ଓ ତାଙ୍କର ପ୍ରଧାନ ଅଂଶମାନେ ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କର ଭକ୍ତିରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍। ମୁନି, ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ମାୟା ଓ କାମର ବୀଜ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପଦପଦ୍ମକୁ ନେଇଯାଏ। ଏହାର ବିଧିବତ ଉପାସନା ଓ ଧ୍ୟାନ ଶୁଭ୍ର ମନ୍ଦାକିନୀ କୂଳରେ କରିବା ଉଚିତ। ସେ ଜଗତର ସମୁଦ୍ରରେ ବିଷାଦଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇ, ତାଙ୍କୁ କହିଲେ...