କ୍ଷତ୍ରିୟ ବଂଶରୁ, କରଣାଙ୍କ ଝିଅ ଗର୍ଭରେ ଏକ ରାଜପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ନେଲେ। କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କର ବୀଜ ଯେତେବେଳେ ବୈଶ୍ୟା ଜାତିର ଜଣେ ନାରୀ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲା, ସେଠାରୁ କୈବର୍ତ୍ତ ନାମକ ଏକ ନୂତନ ଜାତି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା। ଏହିପରି, ଧୀବର ପିତା ଓ ତୀବରୀ ମାଁର ଗର୍ଭରୁ ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ଧୋବୀ ଭାବେ ପରିଚିତ ହେଲେ। ଏକ କ୍ଷୁରକର୍ମୀ ପୁରୁଷ ଓ ଗୋପା ମହିଳାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ସର୍ବସ୍ୱୀ ନାମକ ଜନ୍ମ ହେଲେ। ତୀବରା ଓ ଶୁଣ୍ଡିକାଙ୍କ ଝିଅ ମଧ୍ୟରୁ ସାତିପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଏହିପରି, ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ମହିଳାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଋଷିଙ୍କ ବୀଜ ଯେତେବେଳେ ଋତୁର ପ୍ରଥମ ରାତିରେ ପ୍ରବେଶ କଲା, ତାହାର ଫଳରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସମାନ ଅଶୁଚି ଏବଂ ଚତୁର୍ଥ ଦୋଷରେ ପତିତ ଜନ୍ମ ହେଲେ। କ୍ଷତ୍ରିୟ ବୀଜ ଯେତେବେଳେ ବୈଶ୍ୟା ମହିଳା ଗର୍ଭରେ ଏବେ ଋତୁର ପ୍ରଥମ ରାତିରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ତେଣୁ ଏହା କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ପାଇଁ ନିଷିଦ୍ଧ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଅବ୍ୟକ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସେ କରିଥିଲେ। ଏହିପରି, କ୍ଷତ୍ରିୟ ବୀଜ ଯେତେବେଳେ ଶୂଦ୍ରା ମହିଳା ଗର୍ଭରେ ଦୋଷବଶତଃ ପ୍ରବେଶ କଲା, ଏହା ପାପ ଫଳରେ ଥିଲା; ଏମିତି ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସେମାନେ କାନ ଛିଦ୍ର ନଥିବା, କ୍ରୂର, ନିର୍ଭୟ ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅପରାଜିତ ହୁଏ। ଏହି ରୂପେ, ଏକ ମ୍ଲେଛ ପୁରୁଷ ଓ କୁବିନ୍ଦାଙ୍କ ଝିଅ ମଧ୍ୟରୁ ଜୋଲା ନାମକ ଜାତି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ; ଏହି ଜୋଲାରୁ ପୁନର୍ବାର କୁବିନ୍ଦାଙ୍କ ଝିଅ ମାଧ୍ୟମରେ ଶରାଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲେ। ଏପରି ଭାବେ, ଵର୍ଣ୍ଣମିଶ୍ରଣର ଦୋଷରୁ ଅନେକ ଅଜଣା ଜାତି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ମହିଳାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାରଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଏକ ବୈଦ୍ୟ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ସେମାନେ ଗ୍ରାମର ଗୁଣରେ ଜ୍ଞାନୀ, ମନ୍ତ୍ର ଓ ଔଷଧରେ ନିଷ୍ଠାଶୀଳ ଥିଲେ। ଏଠାରେ ଶୌନକ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ହାୟ, କେଉଁ ଅବିବେକ ଦ୍ଵାରା ଏହି ବୀଜ ଦାନ କରାଯାଇଥିଲା?" ତାହାର ଉତ୍ତରରେ ସୌତି କହିଲେ, "ଏକ କାମାନ୍ଧ ଦେବତା ଏକ ସୁନିର୍ମଳ ଫୁଲବାଗିଚାରେ ସେଇ ଶାନ୍ତ ନାରୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ଅପନାର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଦେଇ ବିରୋଧ କଲେ ମଧ୍ୟ, ସେଇ ପ୍ରବଳ ଦେବତା ତାଙ୍କୁ ଅଧିନ କରିଦେଲେ। ପରେ, ସେ ଶୀଘ୍ର ତାଙ୍କ ଶିଶୁକୁ ସେଇ ସୁନ୍ଦର ଫୁଲବାଗିଚାରେ ଛାଡ଼ିଦେଲେ। ଲଜ୍ଜାବଶତଃ, ସେ ସଦା ତାଙ୍କ ମାଲିକଙ୍କ ଘରକୁ ତାଙ୍କ ପୁଅ ସହିତ ଫେରିଯାଉଥିଲେ। କିନ୍ତୁ, ଏହା ଦେଖି ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ଓ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରିଦେଲେ।" ଏହା ପରେ, ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ ଔଷଧ ଶାସ୍ତ୍ର ଶିଖାଇଲେ। ସେ ସଦା ଦକ୍ଷିଣା ଓ ଜ୍ୟୋତିଷ ଗଣନାରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିଲେ। ଲୋଭବଶତଃ, ସେ ଶୂଦ୍ରମାନଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ବ୍ରହ୍ମୟଜ୍ଞ ଅନୁଷ୍ଠାନ ସମୟରେ ଏକ ବ୍ୟକ୍ତି ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରୁ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ। ସେ ଦୟାର ସାର, ପ୍ରଭୁ ବ୍ରହ୍ମା ନିଜେ ତାଙ୍କୁ ପୁରାଣ ଶିଖାଇଲେ। ସୂତ ଶକ୍ତିରେ ଏକ ବ୍ୟକ୍ତି ବୈଶ୍ୟା ମହିଳାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଏପରି ଭାବେ, ସୌତି କହିଲେ, "ମୁଁ ତୁମକୁ ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ସଂପର୍କରେ ଅଳ୍ପ କଥା କହିଛି। ସମସ୍ତ ଜାତି ଓ ସ୍ଥାନରେ, କିଏ କାହା ସମ୍ବନ୍ଧୀ, ଏହି ବିଷୟ ଜାଣିବା ଦରକାର। ପିତାକୁ 'ତାତ' ବୋଲି ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ, ସେ ଜନ୍ମଦାତା, ପ୍ରଜାପ୍ରଦାତା। ପିତାଙ୍କର ପିତା 'ପିତାମହ', ତାଙ୍କ ପିତା 'ପ୍ରପିତାମହ'। ମାଆଙ୍କର ପିତା 'ମାତାମହ' ଓ ମାଆଙ୍କ ପ୍ରପିତା ମାଧ୍ୟମେ 'ପ୍ରମାତାମହ'। ପିତାଙ୍କ ମାଆ 'ପିତାମହୀ', ତାଙ୍କ ସାସୁ ହେଉଛନ୍ତି 'ପ୍ରପିତାମହୀ'। ମାଆଙ୍କ ମାଆ 'ମାତାମହୀ', ସେ ମାଆ ସମାନ ମାନ୍ୟ ହୁଏ। ବୟସ୍କ ମାତାମହୀ ଏବଂ ପିତାମହଙ୍କ ଜଣେ ପତ୍ନୀ ମଧ୍ୟ ଏହିଭଳି ମନ୍ୟ ହୁଏ। ପିତାଙ୍କ ଭଉଣୀ, ମାଆଙ୍କ ଭଉଣୀ, ଏବଂ ମାଆଙ୍କ ନିଜ ଭଉଣୀ ଏହିପରି ଅନୁସ୍ମରଣୀୟ। ଯେଉଁଠି ପୁଅର ପତ୍ନୀ 'ସ୍ନୁଷା', ଝିଅର ସ୍ୱାମୀ 'ଜାମାତା'। ଛୋଟ ଦେଉଁଠି 'ଦେବର', ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଭଉଣୀ 'ନନଦ'। ଜୀବନସାଥୀ, ପତ୍ନୀ, ପ୍ରିୟା, ବନିତା, ଏହି ସବୁ ଶବ୍ଦ ନାରୀ ପତ୍ନୀ ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ। ଏହିପରି ଭାବେ, ଜନ୍ମ ଓ ବଂଶ ପରମ୍ପରାର ନିୟମ ଏ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରଚଳିତ।