ଶୁକ୍ରଙ୍କ ଘରରେ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଦେଖିଲେ, ସେ fever ରହିଥିଲେନି। ଏହି ଖବର ଶୁଣି, ଶୁନଶିରା ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ। ମହେନ୍ଦ୍ର କହିଲେ, “ଭୟ ବିଦାୟ କର, ମହାଭାଗ୍ୟବାନ; ସବୁ କିଛି ଭଲ ହେବ।” ଶୁକ୍ର ତୁମେ ଜିତିନାହାଁ, ମୁଁ ଦିତିପୁତ୍ରକୁ ଜିତିନାହିଁ। ଆମେ ସମସ୍ତେ ଏବେ ଶୀଘ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ଚଳିଯିବା। ଏଭଳି କହି, ଦୁଃଖିତ ମହେନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଶିକ୍ଷକ ସହିତ ଚାଲିଗଲେ। ସେଠାରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖି, ତାଙ୍କ ଶିକ୍ଷକ ସହିତ ନମସ୍କାର କଲେ। ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ପଦ୍ମଜ ବ୍ରହ୍ମା ହସିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ଏହି ଶାଶ୍ୱତ କୃଷ୍ଣ, ଶିକ୍ଷକ, ଦୁଃଖ ଦେଇଥାନ୍ତି। ମୁଁ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଏବଂ ଶାଶ୍ୱତ ବିଷ୍ଣୁ ସୃଷ୍ଟିର ରକ୍ଷକ। ଧର୍ମ ସବୁକୁ ଦେଖୁଥିବା ସାକ୍ଷୀ ଏବଂ ସବୁର କାରଣ। ବୃହସ୍ପତି, ଉତଥ୍ୟ, ଏବଂ ସଂବର୍ତ୍ତ, ଯିଏ ତାଙ୍କ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜିତିଛନ୍ତି। ସଂବର୍ତ୍ତ, ସବୁଠୁ ଛୋଟ, ତାଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷକ କିଛି ଦେଲେନି। ଉତଥ୍ୟ, ମଧ୍ୟମ, ତାଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷକ ତାଙ୍କ ଜନାନୀ ଗୁର୍ବୀକୁ ଦେଲେ। ଯେଉଁଠି ଅଭିଲାଷାରେ ଭାଇର ଜନାନୀକୁ ନେଇଥାଏ, ସେ ଚାହେ ଚାହେନି, ସେ କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକକୁ ଯାଏ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ରହିଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ। ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ନରକ ଦେଇ ପରେ, ସେ ମଳରେ କୀଟରୁପେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ପରେ ସେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଦୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଦଶ କୋଟି ବର୍ଷ ଦଣ୍ଡଭୋଗ କରେ। ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ବଜ୍ରପକ୍ଷୀ ଭାବରେ ଦଶ କୋଟି ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ଏବଂ କୁକୁର ଭାବରେ ଏକ ଶତ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ଯେଉଁଠି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲୋକ ଦୁର୍ବଳଙ୍କୁ ବଂଶଧରା ଦେଇନାହାଁ, ତାଙ୍କର କର୍ମ ଅଭିଜ୍ଞତା ନ ହେଲେ ଅନେକ କୋଟି କଳ୍ପରେ ମିଟିନାହିଁ। ବୃହସ୍ପତି, ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଶିବଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ, ଯିଏ ଜଗତର ନାଥ। ଦେବତାମାନେ ସମସ୍ତେ ଅସ୍ତ୍ର-ସଜ୍ଜିତ ଓ ତାଙ୍କ ଯାନ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ପରେ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର ନର୍ମଦା ତୀରକୁ ଯିବି। ମହେନ୍ଦ୍ର କହିଲେ: ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ପୁତ୍ର ବୃହସ୍ପତି, ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ। ଅଙ୍ଗିରା ତୁମେ ପୁତ୍ର, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ବୃହସ୍ପତି। ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ଶୁଣ, ମୁଁ ପୁରାତନ କଥା କହିବି। ଏକଥିରେ, କ୍ରିୟାର ଦୋଷରେ ଅଙ୍ଗିରାଙ୍କ ଜନାନୀ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ରକୁ ହରାଇଥିଲେ। ସେ ପୁଂସବନ ବିଧି ଏକ ବର୍ଷ ପରିଚାଳନା କଲେ। ଏବେ, ଦୟାର ଧାମ, ପରମାତ୍ମା, ଗୋଲୋକରୁ ଆସିଲେ। ଦୟାମୟ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ନିତ୍ୟଶ୍ରୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସମ୍ପନ୍ନା ଜନାନୀଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୋର ବର ଉପଭୋଗ କର, କନ୍ୟା; ତୁମେ ମୋର ଅଂଶରୁ ଏକ ପୁତ୍ର ପାଇବ। ତୁମର ପତି ଦେବତାଙ୍କ ଶିକ୍ଷକ, ମହାନ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ। ମୋର ବରରେ, ସେ ହେବେ; ଏବଂ ସେ ମୋର ବର-ଜନ୍ମା ପୁତ୍ର ହେବ। ବର-ଜନ୍ମା, ଶକ୍ତି-ଜନ୍ମା, କ୍ଷେତ୍ର-ଜନ୍ମା, ସେ ରକ୍ଷକ ହେବ।" ଏଭଳି କହି, ରାଧାଙ୍କ ନାଥ ତାଙ୍କ ନିଜ ନିବାସକୁ ଫେରିଗଲେ; ପୂର୍ବରୁ ସେ ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟର ମହାଜ୍ଞାନ ଶିବଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ। ଶିବ ନିଜ ଶକ୍ତି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମାୟା, ନିଜ ଅଂଶ, ତାଙ୍କ ଯାନ ବୃଷଭ ସହିତ ହିମାଳୟରେ ତିନି ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ଦିବ୍ୟ ତପ କଲେ। ନିଜ ତ୍ରିଶୂଳ, ନିଜ କବଚ, ଦ୍ୱାଦଶ ଅକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର— ଶିବଙ୍କ ଲୋକରେ, ସେ ଦେବୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମାୟା, ଶିବଙ୍କ ପ୍ରିୟା। ଏହି ନାରାୟଣଙ୍କ ଶାଶ୍ୱତ ଶକ୍ତି ନିଜକୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ। ସେ ଦେମନ୍ମାନେକୁ ନଷ୍ଟ କରି, ଦେବତାମାନେକୁ ସ୍ଥାନ ଦେଲେ।