ଉପାଦ୍ୟାୟ ଏହିପରି କଥା କହି ଘରକୁ ପୁନିପୁନି ପ୍ରବେଶ କରିଲେ। ସେ ଅନେକବାର ଅଚେତନ ହେଇ ପଡ଼ିଲେ, ପରେ ତାଙ୍କୁ ଅଚେତନାରୁ ଚେତନାରେ ଆଣିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଜ୍ଞାନୀ ଉପାଦ୍ୟାୟଙ୍କୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକମାନେ ଜାଗ୍ରତ କରିଲେ। ମାରୁତ୍ବତ୍ ଉପାଦ୍ୟାୟଙ୍କୁ ଆତିଥ୍ୟ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରିଲେ। ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ଉପଦେଶ ଶୁଣି ଉପାଦ୍ୟାୟଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ମାଟି ଲଗା ଶିଳା କମଳ ପରି ଲାଲ ହୋଇଗଲା। ମହେନ୍ଦ୍ର କହିଲେ: "ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କୁଶଳ ଓ ସକ୍ଷମ, ସତ୍ୟ ଲାଭ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ।" ମହେନ୍ଦ୍ର କହିଲେ, "ଯେଉଁଠି ପାପୀ ଚନ୍ଦ୍ର ତାରା ସହିତ ଅଛନ୍ତି, ମୋର ମାପ ଅନୁସାରେ—" "ଚିନ୍ତା ଛାଡ଼, ମହାଭାଗ୍ୟବାନ୍, ସବୁ ଭଲ ହେବ।" ଏହିପରି କଥା କହି ଶୁନଶିରା ଏକ ହଜାର ଦୂତକୁ ପଠାଇଲେ। ସେମାନେ ଏକ ଶତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିହାନ୍ ଥାନ୍ତି, ଏବଂ ଅଜନା ଅଞ୍ଚଳରେ ମଧ୍ୟ ଘୁଞ୍ଚିଲେ। ସେମାନେ ଶୁକ୍ରଙ୍କ ଘରେ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଜ୍ୱରମୁକ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖିଲେ। ଏହି ଖବର ଶୁଣି ଶୁନଶିରା ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ନିକଟରେ ଗଲେ। ମହେନ୍ଦ୍ର କହିଲେ, "ଭୟ ଛାଡ଼, ମହାଭାଗ୍ୟବାନ୍, ସବୁ ଭଲ ହେବ।" "ତୁମେ ଶୁକ୍ରଙ୍କୁ ବଶ କରିନାହିଁ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଦିତିପୁତ୍ରଙ୍କୁ ବଶ କରିନାହିଁ।" "ଆମ ସହିତ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ଶୀଘ୍ର ଯାଅ।" ଏହିପରି କହି ଦୁଃଖିତ ମହେନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଉପାଦ୍ୟାୟ ସହିତ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖି ଉପାଦ୍ୟାୟ ସହିତ ନମସ୍କାର କରିଲେ। ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଉପଦେଶ ଶୁଣି ମନୋଳତାଜନ୍ମା ବ୍ରହ୍ମା ହସିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: "ଏହି ଶାଶ୍ୱତ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଉପାଦ୍ୟାୟ ଦୁଃଖ ଦେଇଥାଏ।" "ମୁଁ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ବିଷ୍ଣୁ ଶାଶ୍ୱତ ଓ ସୃଷ୍ଟିର ରକ୍ଷକ।" "ଧର୍ମ ସବୁର ସାକ୍ଷୀ ଓ ସବୁ ଦୁଃଖର କାରଣ।" "ବୃହସ୍ପତି, ଉତଥ୍ୟ, ଓ ସଂବର୍ତ୍ତ, ଯିଏ ତାଙ୍କ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜିତ କରିଛି।" "ସଂବର୍ତ୍ତ, ସବୁଠୁ କମ୍ ଥିବା, ଉପାଦ୍ୟାୟ ତାଙ୍କୁ କିଛି ଦେଇନାହିଁ।" "ଉତଥ୍ୟ, ମଝିରେ ଥିବା, ତାଙ୍କୁ ଉପାଦ୍ୟାୟ ତାଙ୍କ ଜନାନୀ ଗୁର୍ବୀକୁ ଦେଇଥିଲେ।" "ଯେଉଁଠି କିଏ ଅପେକ୍ଷା କରି ଭାଇର ଜନାନୀକୁ ନିଏ, ସେ ଚାହେ ସେ ଚାହିଲେ କିମ୍ବା ଚାହିଲେନି—" "ସେ କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକକୁ ଯାଏ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅବଧି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।" "ଏହା ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ, ପାପୀ ପ୍ରାଣୀ ମଳର କୀଟ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।" "ତାପରେ ସେ ଏକ ହଜାର ମିଳିଅନ୍ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମହାପାପୀ ହେବ।" "ସେ ଏକ ହଜାର ମିଳିଅନ୍ ଜନ୍ମ ଗୃଧ୍ର ଭାବେ ଓ ଶତ ଜନ୍ମ କୁକୁର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଉଛି।" "ଯିଏ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ ଦୁର୍ବଳଙ୍କୁ ଉତ୍ତରାଧିକାର ଦେଇନାହିଁ—" "ଅନୁଭୂତି ନହୋଇଥିବା କର୍ମ ଶତ କୋଟି କଳ୍ପ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୁଏନାହିଁ।" "ବୃହସ୍ପତି, ଉପାଦ୍ୟାୟଙ୍କ ପୁତ୍ର, ସେ ଶିବ, ଜଗତ୍ର ନାଥଙ୍କ ଉପାଦ୍ୟାୟ ମଧ୍ୟ।" "ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଶସ୍ତ୍ର ଓ ଯାନ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ।" "ପରେ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ନର୍ମଦାର ପବିତ୍ର ତୀରକୁ ଯିବି।" ମହେନ୍ଦ୍ର କହିଲେ: "ଉପାଦ୍ୟାୟଙ୍କ ପୁତ୍ର ବୃହସ୍ପତି ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଅଂଶ।" "ଅଙ୍ଗିରା ତୁମର ପୁତ୍ର, ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ବୃହସ୍ପତି।" ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: "ଶୁଣ, ମୁଁ ଏହି ପୁରାତନ ଘଟଣା କହିବି।" "ଏକଥା ଯେ, ଏକ ତ୍ରୁଟି ଦ୍ୱାରା ଅଙ୍ଗିରାଙ୍କ ଜନାନୀ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ ହରାଇଥିଲେ।" "ସେ ପୁଂସବନ ନାମକ ଅନୁଷ୍ଠାନ ଏକ ବର୍ଷ ଧରି କରିଥିଲେ।" "ତାପରେ, ଦୟାମୟ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଆତ୍ମା ଗୋଲୋକରୁ ଆସିଲେ।