ଏହି କଥାରେ ଏହା ଦେଖାଯାଏ ଯେ, ଯେଉଁ ଜଣେ ନାରୀ ନିଜ ପତିଙ୍କୁ ଠକି ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷଙ୍କ ସହିତ ଯାଆନ୍ତି, ସେଠାରେ ପ୍ରମାଦ ଓ କାମନା ଦ୍ୱାରା ନିଜର କୀର୍ତ୍ତି ଗଢିଥିବା ପୁରୁଷ ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତିକୁ ଧ୍ୱଂସ କରେ। ଯିଏ ନିଜ ବାପା, ମାଁ କିମ୍ବା ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିନାହାନ୍ତି, ସେ ଅପରାଧୀ ହୁଏ। ଜଦି ଜଣେ ପୁରୁଷ ଏକ ବ୍ୟଭିଚାରିଣୀ, ଭୀରୁ କିମ୍ବା ମାସିକ ପରେ ସ୍ନାନ କରିଥିବା ଜଣେ ନାରୀଙ୍କ ହାତରୁ ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରେ, ସେ ସେହି ପାପରେ ଚାରି ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକକୁ ଯିବେ। ଯିଏ ଦିନେ ଗ୍ରାମଧର୍ମ (ଅର୍ଥାତ୍ ଅନୁଚିତ କାମ) କରେ, ସେ ମହାପାପୀ ହୁଏ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଚନ୍ଦ୍ରପାପ ନରକକୁ ଯିବେ। ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ମୁହଁ, କଟି କିମ୍ବା ସ୍ତନ ଦେଖିଥିବା ପୁରୁଷ, ସେଠାରେ ଚାରି ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚନ୍ଦ୍ରପାପ ନରକରେ ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଥୁକୁଣି ଖାଇବାକୁ ପଡେ। ଯିଏ ଗ୍ରାମଧର୍ମରେ ଲିନ୍ ହୁଏ, ସେ ଚନ୍ଦ୍ରକିଲ୍ବିଷ ନରକକୁ ଯିବେ। ଏହିପରେ, ସେ ନରକ ଛାଡି ଚଣ୍ଡାଳ ଜନ୍ମ ନେବେ। ଏକାଦଶୀ କିମ୍ବା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀ ଦିନରେ ଯିଏ ଭୋଜନ କରେ, ସେ ଚୌଦ୍ଦ ଇନ୍ଦ୍ର ଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକରେ ଯିବେ। ତମ୍ବା ପାତ୍ରରେ ରହିଥିବା ଦୁଧ, ମଧ କିମ୍ବା ଘିଅ, ପାନ ପରେ ରହିଥିବା ପାଣି, ଭୋଜନ ପରେ ରହିଥିବା ଭାତ ଯଦି କେହି ଭୋଜନ କରେ, ସେ ଦୁର୍ଜନ ଚନ୍ଦ୍ରପାପ ନରକକୁ ଯିବେ ଓ ତାହାରୁ ମୁକ୍ତି ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ। ଯିଏ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିଜ କନ୍ୟାକୁ ବିକ୍ରୟ କରେ, ମିଥ୍ୟା ବୈରାଗୀ, ବୃଷ ଚାଳକ, ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛ କାଟେ, ବା ବିଷ୍ଣୁ କିମ୍ବା ତାଙ୍କ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରେ, ସେ ସେହି ପାପରେ ତାପିତ ବାଳୁକା ନରକକୁ ଯିବେ। ଏହିପରେ, ସେ ଚଣ୍ଡାଳ ଜନ୍ମ ନେବେ, ଶତଜନ୍ମ ଗাধା, ସପ୍ତଜନ୍ମ ପୁଁଜି, ଏବଂ ଶତଜନ୍ମ ଲିଆ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେବେ; ଏପରେ ପରିଶୁଦ୍ଧି ଲଭିବେ। ଯିଏ ମାତ୍ର ନିଜ ସ୍ୱାଦ ପାଇଁ ମାଂସ କିମ୍ବା ପକା କ୍ଷୁଦ୍ର ଭୋଜନ କରେ, ସେ ଚାରି ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚନ୍ଦ୍ରପାପ ଓ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ପତ୍ର ନରକକୁ ଯିବେ। ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ କ୍ଷୁରକାମ, ଜନ୍ମାନୁସାରେ ବ୍ୟବସାୟ କରେ, ବୈଦ୍ୟ କିମ୍ବା ନିଜ ଗୁଣ ଉଚ୍ଚାରଣ କିମ୍ବା ପ୍ରଶଂସା କରେ, ସେ ଚନ୍ଦ୍ରପାପ ନରକକୁ ଯିବେ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଜ୍ୱରରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ। ଚୌଦ୍ଦ ଇନ୍ଦ୍ର ଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେଠାରେ ଛିଦ୍ରିତ ହେବେ। ଯେଉଁମାନେ ଲାକ, ମାଂସ, ରସ, ତିଳ କିମ୍ବା ଲୁଣ ବ୍ୟବସାୟ କରନ୍ତି, ବ୍ରାହ୍ମଣ କୁମ୍ଭକାର କିମ୍ବା ଚୋର, ସେମାନେ ଚନ୍ଦ୍ରପତନ ନରକକୁ ଯିବେ। ଏଠାରେ, ହଜାର ଇନ୍ଦ୍ର ଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ କାଟାଯିବେ। ସେମାନେ ସପ୍ତଜନ୍ମ ବିଲାଇ, ପଞ୍ଚଜନ୍ମ ମହିଷ, ଶତଜନ୍ମ ମାଛ, ପଞ୍ଚଜନ୍ମ କଙ୍କଡ଼ି ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେବେ। ଏହିପରେ, ନାଉକାଚାଳକ, ମୃତଦେହ ଉପରେ ଜୀବିକା ଚାଲାଏ, ଶିକାରୀ କିମ୍ବା ସୁଅନ୍ତି କାମ କରେ, ସେମାନେ ଏହି ପାପରେ ନରକକୁ ଯିବେ। ଏପରି ଭାବରେ, ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ପରିଶୁଦ୍ଧ କରି, ଶୁକ୍ର ତାରକାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତୁମେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ବିନା ପରିଶୁଦ୍ଧ ହେଲ, ତୁମର ମନ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଇଛି।" ଏପରି କହି, ଶୁକ୍ର either ଚନ୍ଦ୍ର କିମ୍ବା ଧର୍ମନିଷ୍ଠା ତାରକାଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ। ତା'ପରେ, ଦେବ ଋଷି ନାରଦ ପଚାରିଲେ, "ସେ କିପରି ସେଇ ଧର୍ମନିଷ୍ଠା ନାରୀକୁ ପାଇଲେ? ଦୟାକରି ଏହା ମୋତେ ଖୋଲିବାକୁ ଚାହେଁ।" ଏପରି ପ୍ରଶ୍ନରେ, ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ, "ସେ ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟକୁ ଜାହ୍ନବୀଙ୍କ ଖୋଜରେ ପଠାଇଥିଲେ।" ଶିଷ୍ୟ ଗଲେ, ସେଠାରେ ଲୋକମାନେ କହିଥିବା କଥାରୁ ସବୁ ଘଟଣା ଜାଣିଲେ। ଏହି ଖବର ଶୁଣି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଗୁରୁ ନିଜ ପ୍ରିୟା ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନେଇଯିବା ଖବରରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିକଳ ହେଲେ।