ଏକ ସମୟର କଥା, ଏକ ମହିଳା ଅପରିମିତ ଆଶା ଏବଂ ଅଭିଲାଷାରେ ଦଗ୍ଧ ହେଉଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଆଶା ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଥିଲା। ଦିନକୁ ଦିନ ତାଙ୍କର ମୂଲ୍ୟବାନ ଯୌବନ ବ୍ୟର୍ଥ ହେଉଥିଲା। ସେ ସଦା ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ୍ ଥିଲେ, ତଥାପି କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନିଜ ପରି ଆଶା କରୁଥିଲେ। ତିନି ସମସ୍ତ ସୁଖର ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣିଥିଲେ, ତଥାପି ଆଶା ରହିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଆଶା ବିନା ଆଶା କରୁଥିଲେ। ଅନ୍ୟ ଜଣେ ତାଙ୍କର ମନ କୁ ଆଶା କରୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ପତି ଅନ୍ୟ କିଛି ଚାହୁଁଥିଲେ। ବସନ୍ତ ଋତୁର ଫୁଲ ଶଯ୍ୟାରେ, ଚନ୍ଦନ ଓ ସୁଗନ୍ଧ ଫୁଲରେ ସଜି, ସେ ଏକା ଚନ୍ଦନ ଜଙ୍ଗଲରେ ଫୁଲ ଫୁଲିଥିବା ମଧ୍ୟରେ ଥିଲେ। ଚନ୍ଦନ ଓ ଚମ୍ପାକ ଗଛ ମଧ୍ୟରେ, ଚମ୍ପାକ ଫୁଲର ଠଣ୍ଡା ପବନ ଶୀତଳତା ଦେଉଥିଲା। ତାରା, ବିରୁତ୍ତ ଉତ୍ତମ ଦେବୀ, କହିଲେ: "ଅତ୍ରିଙ୍କର ଅଭାଗ୍ୟରେ, ତୁମ ଜନ୍ମ ଓ ଜୀବନ ବ୍ୟର୍ଥ ହେଉଛି, ଓ ପୁତ୍ର।" ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହ ଦେଇ, "ରାଜସୂୟ କରି, ତୁମେ ନିଜକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବୁଛ।" କିନ୍ତୁ ଯିଏ ଅନ୍ୟର ଜଣେ ଜନାନୀ ପ୍ରତି ମନ ଲଗାଏ, ସେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅଶୁଦ୍ଧ, ପାପୀ, ତାଙ୍କୁ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ମିଳେନାହିଁ, ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜଗତରେ ନିନ୍ଦିତ। "ତୁମେ ମୋର ପତିବ୍ରତା ନଷ୍ଟ କରୁଛ, ତୁମେ କଷ୍ଟରେ ପଡିବ। କୃଷ୍ଣ, ଦୁଷ୍ଟଙ୍କର ଅହଂକାର ନାଶକ, ତୁମର ଅହଂକାର ଭଙ୍ଗ କରିବେ।" ଏପରି ଭାବରେ କହି, ଉତ୍ତମ ତାରା ପୁନିପୁନି କାନ୍ଦିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ବ୍ରହ୍ମା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆତ୍ମା, ଆକାଶ, ପବନ, ପୃଥିବୀ—ତାରାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେ ଭୟଭିତ ହେଲେନାହିଁ, ବରଂ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ। ତାଙ୍କର ମନରେ ରଥ ଚାଲିଗଲା, ଦୃଶ୍ୟ ଅତି ମନୋହର ହେଲା। ବିସ୍ପନ୍ଦକ, ସୁରବନ, ଚନ୍ଦନ ଓ ପୁଷ୍ପଭଦ୍ରକ ଉଦ୍ୟାନରେ, ସୁଗନ୍ଧ ଫୁଲ ଶଯ୍ୟାରେ, ଚନ୍ଦନ ଓ ଫୁଲର ପବନ ମଧ୍ୟରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାହାଡ଼ ଓ ନଦୀରେ, ଦୁଇଜଣ ଆଶ୍ରୟାରେ ଲୀଳା କରୁଥିଲେ। ଚନ୍ଦ୍ର, ଦେମନ୍ମାନେ ଠାରୁ ଭୟଭିତ ହୋଇ, ଆଶ୍ରୟ ଚାହିଲେ। ଭୃଗୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦୟାରୁ, ତାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଲେ। ଦିତିଙ୍କ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ପୁତ୍ରମାନେ ସଭାରେ ହସିବା ଆନନ୍ଦ କଲେ। ପତିବ୍ରତାର ନାଶ ଦ୍ୱାରା, ଚନ୍ଦ୍ରର ଉପରି ବଡ଼ ପାପ ଲାଗିଗଲା। ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ ଶୁକ୍ର, ଭୟଭିତ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ କହିଲେ: "ପୁତ୍ର, ତୁମ କାର୍ଯ୍ୟ ଦୁଷ୍ଟ, ଅନୈତିକ ଏବଂ କଳଙ୍କ ଦେଇଥିବା।" "ରାଜସୂୟ ଏବଂ କୀର୍ତ୍ତିର ଶୁଭ ଚକ୍ରରେ, ଦେବଗୁରୁଙ୍କର ଜନାନୀକୁ ତ୍ୟାଗ କର, ଯେପରି ଅର୍ପଣ ପରେ ଫୁଲକୁ ତ୍ୟାଗ କରାଯାଏ। ସେ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ଦେବମାନେର ଶିକ୍ଷକ ପୁତ୍ର, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା।" "ଶତ୍ରୁର ଉତ୍ତମ ଗୁଣ ମଧ୍ୟ କହିବା ଉଚିତ, ଶିକ୍ଷକର ତ୍ରୁଟି ମଧ୍ୟ। ଦେବମାନେର ଶିକ୍ଷକ ମୋର ଶତ୍ରୁ, ଚନ୍ଦ୍ର, ତଥାପି ଯେଉଁଠି ଧର୍ମ ଅଛି, ସେଉଁଠି ନିତ୍ୟ ଧର୍ମ ରହିଥାଏ। ଯେଉଁଠି ଧର୍ମ ଅଛି, ତେଉଁଠି କୃଷ୍ଣ ଅଛନ୍ତି; ଯେଉଁଠି କୃଷ୍ଣ ଅଛନ୍ତି, ତେଉଁଠି ଜୟ ଅଛି।" "ହିଂସ୍ରମାନେ ବିନାଶ ପାନ୍ତି; ଧର୍ମ ଧର୍ମଜନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରେ। ତଥାପି, ଧର୍ମ ନଷ୍ଟକର୍ତ୍ତା, ପାପୀକୁ ଧର୍ମ ରକ୍ଷା କରେନାହିଁ। ଏହି ପାପ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ଏକ ଷୋଳ ଅଂଶ ପାପ।" "ଯଦି କେହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ପତ୍ନୀ କିମ୍ବା ଉତ୍ତମ ଜନାନୀକୁ ବଳପୂର୍ବକ ଅନୁସରଣ କରେ, ଧର୍ମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କର, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଏବଂ ଏବେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜନାନୀକୁ ତ୍ୟାଗ କର।" "ଉପାୟ ଦ୍ୱାରା, ତୁମର ପାପ ଦୂର ହେବ। ଯିଏ ଅସ୍ତ୍ରହୀନ, ଭୟଭିତ, ଦରିଦ୍ର, ଆଶ୍ରୟ ଚାହିଁଥିବା, ଶତ ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞର ରକ୍ଷକ ଫଳ ପାଇଥାଏ।" ଏଭଳି ଉପଦେଶ ଏବଂ ଘଟଣାରେ ଏହି କଥା ଉତ୍ତମ ଭାବରେ ଜଣାପଡ଼େ, ଯେ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ କେବେ ଉତ୍ତମ ହୁଏନାହିଁ, ଧର୍ମ ଏବଂ କୃଷ୍ଣ ନିତ୍ୟ ଜୟ ଦେଇଥାଏ।