ସମସ୍ତ ேଯଜ୍ଞରେ ଦୀକ୍ଷିତ ହେବା ଓ ସତ୍ୟକୁ ସଦା ଧାରଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ, ଏବଂ ଚାରି ଟି େବଦ ପାଠ କରିବାରୁ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ସେ ଫଳ ମଣିଷ ରାଜପ୍ରାସାଦ ଦ୍ୱାରରେ, ଶ୍ମଶାନରେ, ବା ବନରେ ସିଂହ ଓ ବାଘ ମଧ୍ୟରେ, କିମ୍ବା କାରାଗାରରେ, ବଡ଼ ବିପଦରେ, ଦୃଢ଼ ବନ୍ଧନରେ ଅଛିଲେ ମଧ୍ୟ ଲାଭ କରିପାରେ । ଏହି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପଦେଶ ଦେବୀ ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି କହାଯାଇଛି । ଏହି ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ଶ୍ରୀନାରାୟଣଙ୍କ ଶରୀର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୋମାଞ୍ଚିତ ହେଲା, ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇଯାଇଥିଲା । ତେଣୁ କହିଲେ—କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସମାନ କୌଣସି ଦେବତା ନାହାନ୍ତି, ଗଙ୍ଗା ନଦୀ ସମାନ କୌଣସି ନଦୀ ନାହିଁ । ବିଷ୍ଣୁ ସବୁଠୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ ସବୁଠୁ ବଡ଼ । ବୈଷ୍ଣବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ଜ୍ଞାନୀ ଉପରେ ନାହିଁ, ଯେପରି ଯୋଗୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶଙ୍କର ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ । ଶିବ ଚେତନା ଓ ସ୍ୱପ୍ନ ଦୁହିଏ ଅବସ୍ଥାରେ କୃଷ୍ଣର ଧ୍ୟାନରେ ନିମଗ୍ନ ରହନ୍ତି । ବୈଷ୍ଣବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେପରି ଶମ୍ଭୁ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେପରି ମାଧବ, ସେପରି । ‘ଶି’ ଅକ୍ଷର ମଙ୍ଗଳକୁ ଦର୍ଶାଏ, ଏବଂ ‘ବ’ ଦାତାକୁ । ସେହି ମହାପୁରୁଷ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମଙ୍ଗଳ ଓ ଶୁଭ ଦେଇଥାନ୍ତି । ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତା, ଋଷି ଓ ବେଦବିଦ୍ ମଧ୍ୟରେ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଏହି ମହାଶକ୍ତି ପ୍ରାକୃତିକ ମୂଳ ଓ ସ୍ୱାମିନୀ ଦେବୀ । ସେ ସମସ୍ତ ମହାପୁରୁଷ ଓ ବିଶ୍ୱକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ । ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ତୁମେ ଧନ୍ୟ, କାରଣ ତୁମର ଗୁରୁ ମହେଶ୍ୱର । ଏହିପରେ ନାରଦ କହିଲେ, “ମୁଁ ଏବେ ଦୁର୍ଗାଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଚରିତ୍ର ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ । ଦୁର୍ଗା, ନାରାୟଣୀ, ଈଶାନୀ, ବିଷ୍ଣୁମାୟା, ଶିବା, ସତୀ, ଅମ୍ବିକା, ବୈଷ୍ଣବୀ, ଗୌରୀ, ପାର୍ବତୀ—ଏହି ସବୁ ତାଙ୍କର ନାମ । ଏହି ସୋଳ ନାମର ଅର୍ଥ ଏବଂ ସମସ୍ତେ ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଆଶା କରନ୍ତି, ଏହି ସବୁ ବିଷୟ ମୁଁ ଜାଣିବାକୁ ଚାହେଁ । କିଏ ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ପୂଜିଥିଲେ, ପୁନି ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ କିଏ ପୂଜିଥିଲେ?” ନାରାୟଣ କହିଲେ, “ତୁମେ ଜାଣିଛ, ତଥାପି ପୁନି ପଚାରିଲ, ମୁଁ ପ୍ରଥା ଅନୁଯାୟୀ କହିବି । ଦୁର୍ଗା ଦାନବ, ମହାବିଘ୍ନ, କର୍ମର ବନ୍ଧନରେ ଅଛନ୍ତି । ବଡ଼ ବିପଦ ଓ ଭୟଙ୍କର ରୋଗରେ ‘ଆ’ ଧ୍ୱନି ବିନାଶକରୀ । ଖ୍ୟାତି, ତେଜ, ରୂପ ଓ ଗୁଣରେ ସେ ନାରାୟଣ ସମାନ । ଈଶାନୀ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ‘ଆ’ ଦାତ୍ରୀ ଅଟୁଟ ଚିହ୍ନ । ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ ବିଷ୍ଣୁ, ସ୍ୱୟଂ ପରମାତ୍ମା, ମାୟା ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ । ଶିବାରେ ସେ ଶୁଭ ରୂପା, ଶୁଭଦାୟିନୀ ଓ ଶିବଙ୍କ ପ୍ରିୟା । ଯିଏ ସଦା ବିବେକର ଅଧିପତି, ସେ ଦେବୀ ପ୍ରତିଏକ ଯୁଗରେ ଅଛନ୍ତି । ଯେପରି ଭଗବାନ୍ ଚିରଞ୍ଜୀବୀ, ସେପରି ଦେବୀ ମଧ୍ୟ ଚିରଞ୍ଜୀବୀ । ବ୍ରହ୍ମା ଥିଏଁ ଆଗୁଁ ଗହାରୁ ଜଣ୍ଡ ତୁଳସୀ ପତ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ କିଛି ଅସତ୍ୟ ଓ ଅନୃତ । ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଓ ଶକ୍ତି ଦେବୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରତିଏକ ଯୁଗରେ ଅଛି । ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜନ୍ମ, ମୃତ୍ୟୁ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ଅନ୍ୟ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି । ମଙ୍ଗଳ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେବାର ଶବ୍ଦ ‘ଆ’ ଦାତ୍ରୀ ଅଟୁଟ ଚିହ୍ନ । ଆନନ୍ଦ, ସମୃଦ୍ଧି ଓ ମଙ୍ଗଳରେ ଏହାକୁ ‘ମଙ୍ଗଳ’ ବୋଲି କୁହାଯାଏ । ‘ଅମ୍ବା’ ଅର୍ଥାତ୍ ‘ମାଆ’ ସଦା ବନ୍ଦନା ଓ ପୂଜାରେ ବ୍ୟବହୃତ । ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତ, ବିଷ୍ଣୁ ରୂପା, ବିଷ୍ଣୁର ଶକ୍ତି ସ୍ୱରୂପା । ସେ ଧୂସର, ପୀତବସନା, ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ, ପରମ, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ପରାବ୍ରହ୍ମ । ସମସ୍ତଙ୍କ ଗୁରୁ ଓ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଶକ୍ତି ହେଉଛନ୍ତି ସତୀ । ଏହିପରି ଦୁର୍ଗାଙ୍କ ମହାତ୍ମ୍ୟ ଏବଂ ତାଙ୍କର ନାମର ଗୁପ୍ତ ଅର୍ଥ ଓ ଶକ୍ତି ଏହି କଥାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଇଛି ।