ସେମାନେ ଶୁଧ୍ଧତାରେ ସ୍ନାନ କରି, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ମା’ଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ଯେତେବେଳେ ମହିମାମୟ ସ୍ତୁତି ଗାଇଲେ, ତାହାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ହସି କହିଲେ, “ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ, ଆଜି ତୁମ ଉଚ୍ଚାରିତ ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକ ମୋତେ ପ୍ରବଞ୍ଚନା ଭରା ବୋଲି ପ୍ରତୀତି ହେଉଛି। ମୁଁ ତୁମର ଜୀବନ, ମୋତେ ଛାଡ଼ି ତୁମର ଆତ୍ମା ଅସ୍ଥିର ହୋଇଯାଏ। ଏହି କାରଣରୁ, ହେ ଜଗତ୍ଜନନୀ, ତୁମର ସମସ୍ତ କଥା ମିଥ୍ୟା। ଆମର କଥା ଏବଂ ମୁଁ ଯାହା କହିଛି, ତୁମେ ସେଠିକି ସତ୍ୟ ଶୁଣିଛ। ମୁଁ ତୁମକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଇପାରିବିନି, ତେଣୁ ତୁମ ବିନା ମୋର ଜୀବନ ରହିପାରେନି। ତୁମେ ଗୁଣମୟୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଏହି ସମସ୍ତ ଗୁଣ ବିକାଶ ପାଏ; କିନ୍ତୁ ତୁମେ ନିଜେ ନିର୍ଗୁଣ, ଅରୂପ ଏବଂ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କୃପାମୟୀ ଅଛ। ତୁମେ ବୈକୁଣ୍ଠରେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଧର୍ମମୟୀ ଭାରତୀ ଏବଂ ଗୁଣବତୀମାନଙ୍କ ମାତା। ତୁମେ ପୁଣ୍ୟମୟୀ ତୁଳସୀ ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ଗଙ୍ଗା। ଗୋଲୋକରେ ତୁମେ ରାଧିକା, ସମସ୍ତ ଗୋପୀମାନଙ୍କ ରାଣୀ। ଶିବ ତୁମ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସମର୍ଥ ହୋଇଛନ୍ତି; ତୁମେ ନଥିଲେ, ସେ ନିଷ୍ପ୍ରାଣ ଦେହ ଭଳି। ନାରାୟଣ ତୁମେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଭାବରେ ଥିଲେ ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ରକ୍ଷକ ଓ ନାଥ। ଶେଷ ତୁମକୁ ମସ୍ତକରେ ଧାରଣ କରି ସୃଷ୍ଟିକୁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ତୁମେ ନଥିଲେ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଶକ୍ତିହୀନ ଓ ନିଷ୍ପ୍ରାଣ ହୋଇଯାଏ। ଯେପରିକି କୁମ୍ଭକାର ମାଟିକୁ ଶକ୍ତି ଦେଇ ମାଟିରୁ ମଟି କରେ, ସେପରି ମୁଁ ତୁମେ ନଥିଲେ କୌଣସି କାମ କରିପାରେନି। ତୁମେ ଅଗ୍ନିରେ ଜ୍ୱାଳା ଶକ୍ତି, ଅଗ୍ନି ତୁମେ ନଥିଲେ ଶକ୍ତିହୀନ। ଏଭଳି ମହାସ୍ତୁତି କରି, ଜଗନ୍ନାଥ ତାଙ୍କ ଦେବୀଙ୍କୁ ଲାଭ କଲେ। ସାଙ୍ଗିନୀ ସହିତ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ହିମାଳୟ କନ୍ୟା ସହ ଏକତ୍ରିତ ହେଲା। ରାଜା ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି ଗୋଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ଶୀଘ୍ର ଏକ ଧର୍ମପରାୟଣ, ସୁନ୍ଦର, ଏବଂ ପତିବ୍ରତା ଜୀବନସଂଗିନୀ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଦକ୍ଷ କନ୍ୟା ଦେହ ଛାଡ଼ିଲେ, ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଏହା ହେଲା। ଏକଥର ଦୁର୍ବାସାଙ୍କ ଶାପରେ ଦେବମଣ୍ଡଳ ଶ୍ରୀ ହରାଇଥିଲେ। ଏହି କଥା ଯିଏ ବର୍ଷଭରି ଶୁଣେ ଓ ପୁତ୍ର ଆଶା କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସନ୍ତାନ ପାଏ। କାର୍ତ୍ତିକ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ଯିଏ ଏହି ସ୍ତୁତି ପାଠ କରି ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜେ, ସେ ମହାଫଳ ପାଏ। ଯଦି କୌଣସି ଜନାନୀ ଏହି ସ୍ତୁତି ଶୁଣେ, ସେ ପତିର ସୁଭାଗ୍ୟରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥାଏ। ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ସଦା ଏହି ସ୍ତୁତି ପାଠ କରେ ଓ ରାଧାଙ୍କୁ ପୂଜେ, ସେ ଅପୂର୍ବ ଫଳ ଲାଭ କରେ। ଏହିଭଳି ମହାପୁଣ୍ୟମୟ ବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତ୍ତ ପୁରାଣର ଦ୍ୱିତୀୟ ଖଣ୍ଡରେ, ନାରଦ ଓ ନାରାୟଣଙ୍କ ସମ୍ବାଦରେ, ହର-ଗୌରୀଙ୍କ କଥାବାର୍ତ୍ତାରେ, ଶ୍ରୀରାଧିକାଙ୍କ ଚରିତ୍ରରେ, ‘ରାଧା ସ୍ତୁତି ଓ ପୂଜା କଥା’ ନାମକ ପଞ୍ଚାଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଛି। ଏହି ସମୟରେ ପାର୍ବତୀ ଦେବୀ କହିଲେ, “ଏବେ ମୋତେ ସେ ପାଳନ କରିବା ମନ୍ତ୍ର କୁହ, ତୁମ ଦୟାରେ ମୁଁ ଶୁଣିବି।” ତେବେ ମହେଶ୍ୱର କହିଲେ, “ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ ଗୋଲୋକରେ ପରମାତ୍ମା ମୋତେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର କହିଥିଲେ। ଏହା ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରମାଳାର ମୂଳ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁପ୍ତ ଓ ପରମ ସତ୍ୟ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଗ୍ରହଣ କରି, ମୁଁ ତୁମର ସ୍ୱାମୀ ଓ ଦେବମାତାଙ୍କ ଶାସକ ହୋଇଥିଲି। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଗ୍ରହଣ କରି, ଗୁଣାତୀତ ପରମାତ୍ମା ନିଜେ ଅବସ୍ଥିତ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ବିଷ୍ଣୁ ରକ୍ଷକ ହୋଇ ସମୁଦ୍ରତନୟା ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ଦେହର ପ୍ରତ୍ୟେକ ତ୍ୱକ୍ର ଛିଦ୍ରରେ ଅନେକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ବିସ୍ତୃତ ଅଛି। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଧାରଣ ଓ ପାଠ କଲେ, ଧର୍ମ ସର୍ବତ୍ର ସାକ୍ଷୀ ହୁଏ। ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ପାଠ ଓ ଧାରଣ ଦ୍ୱାରା ମହାନ ହୋଇଛନ୍ତି। ଚନ୍ଦ୍ରମା ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଗ୍ରହଣ କରି ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ। ଅଗ୍ନି ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଧାରଣ ଓ ପାଠ କରି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି।