ଏକଥା ଏପରି, ପ୍ରୟାଗରେ ରାଜା ପାଇଁ ଏକ ତରକାରି (craft) ତିଆରି କରିବା ପରେ, ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଏକ ନୂତନ ରୂପରେ ଯୁବତୀ ଓ ତପସ୍ୱିନୀ ଘୃତାଚୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ଘୃତାଚୀଙ୍କୁ ଦେଖି ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ମନରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ କାମନା ଜାଗି ଉଠିଲା, ସେ ଅସ୍ଥିର ଓ ଅଚେତନ ହେଇ ପଡିଲେ। ତାପରେ ବିଶ୍ୱକର୍ମା, ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭାବରେ, ଘୃତାଚୀଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୋତେ ଏଭଳି ଭାବିବେ ନାହିଁ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ; ମୁଁ ସ୍ୱୟଂ ବିଶ୍ୱକର୍ମା। ମୁଁ ତୁମକୁ ଶାପମୁକ୍ତି ଦେବି; ମୋତେ ଚାହିଁ ଦେଖ।” ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ଏହି ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ଘୃତାଚୀ ନୂତନ ରୂପରେ ଗାୟାଳି ଭାବେ କହିଲେ, “ଗଙ୍ଗା ତଟରେ ଭାରତ ଭୂମିରେ କିପରି ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ଏକତ୍ର ହେବି? ହେ ବିଶ୍ୱକର୍ମା, ଏହି ଭାରତ ତିର୍ଥ ସ୍ଥଳ ଏବଂ କର୍ମଭୂମି। ଏଠାରେ ଜନ୍ମ ଧାର୍ମିକ ତପସ୍ୟାର ଫଳ ଭାବରେ ମିଳେ, ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ। ଯିଏ ଦେବୀ ନାରାୟଣୀଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଥିବେ, ଯିଏ ମାୟାରେ ଅନ୍ଧା ହୋଇ ଭାରତରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି—ମୁଁ ସମସ୍ତ ପୂର୍ବଜନ୍ମକୁ ମନେ ପକାଇପାରିବି; ମୁଁ ଏଠି ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ ଗଙ୍ଗା ତଟରେ ତପସ୍ୟା କରୁଛି। ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ କରାଯାଇଥିବା ପାପ ଗଙ୍ଗା ତଟରେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ, ଏବଂ ନାରାୟଣ ତିର୍ଥରେ ତପସ୍ୟା କରିଲେ ସେହି ଦୂଷ୍ୟ ନିଶ୍ଚୟ ନଷ୍ଟ ହୁଏ।” ଘୃତାଚୀଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ବିଶ୍ୱକର୍ମା ତାଙ୍କ ବାୟୁ ସ୍ୱରୂପରେ, ମଲୟ ପର୍ବତର ମନୋହର ଉପତ୍ୟକାରେ, ଫୁଲ ଓ ଚନ୍ଦନ ଗନ୍ଧର ମୂଁ ହେଉଥିବା ଫୁଲ ଶୟ୍ୟାରେ ଘୃତାଚୀଙ୍କ ସହିତ ଏକାନ୍ତ ଅରଣ୍ୟରେ ମିଳନ ଉପଭୋଗ କଲେ। ଏହି ମିଳନ ଫଳରେ ଘୃତାଚୀଙ୍କ ଗର୍ଭ ଭାରି ଓ ଭାରତୀୟ ହେଇଗଲା। ହେ ଶୌନକ, ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଜ୍ଞାନ ଓ କଳାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ। ସେ ମାଲା କାର୍ମିକ, ଶିଳ୍ପୀ, ଶଂଖ କାର୍ମିକ, ଡାଲା କାର୍ମିକମାନେ ପାଇଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ ପୃଥିବୀରେ ସ୍ଥାପିତ କଲେ। ଏକ ସୁନା କାର୍ମିକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଚୋରି କରିଥିବାରୁ ଶାପ ପାଇଲେ; ସୁତା କାର୍ମିକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଶାପରେ ପୃଥିବୀରେ ପତିତ ହେଲେ। ଏହି ଅନୁସୂତିରେ ଚିତ୍ରକର ମଧ୍ୟ ସେହି କଳାରେ ପତିତ ହେଲେ। କିଛି ବ୍ୟାପାରୀ ସୁନା କାର୍ମିକ ସହିତ ମିଶି ଏହି ପ୍ରଭାବରେ ଜନ୍ମିଲେ। ଚିତ୍ରକରର ବୀର୍ୟ ଏକ ଶୂଦ୍ର ବେଶ୍ୟାରେ ପତିତ ହେଲା। ଘର ତିଆରି କାର୍ମିକର ବୀର୍ୟ ଏକ କୁମ୍ଭକାର ଜନ୍ମିନିରେ ପତିତ ହେଲା। କୁମ୍ଭକାରର ବୀର୍ୟ ଡାଲା କାର୍ମିକର ଜନ୍ମିନିରେ ଲଗିଲା। କ୍ଷତ୍ରିୟର ବୀର୍ୟ ଏକ ରାଜକୁମାରୀରେ ପତିତ ହେଲା। ତୀବରର ବୀର୍ୟ ଏକ ତେଲ କାର୍ମିକର ଜନ୍ମିନିରେ ଲଗିଲା। ଲେଟା ତୀବରର କନ୍ୟାରେ ଛଅ ପୁଅ ଜନ୍ମିଲେ। ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣୀରେ ଶୂଦ୍ର ବୀର୍ୟ ବ୍ୟଭିଚାରର ଦୂଷ୍ୟରେ ପତିତ ହେଲା। ତୀବର ଚଣ୍ଡାଳାରେ ଚର୍ମ କାର୍ମିକ ଜନ୍ମିଲେ। ମାଂସ କାଟୁଥିବା ଜନ୍ମିନିରେ ତୀବରର ବୀର୍ୟରେ କଞ୍ଚ ଜନ୍ମିଲେ। ଚଣ୍ଡାଳାର କନ୍ୟାରେ ଲେଟାର ବୀର୍ୟ ଲଗିଲା। ଅସ୍ଥି କାର୍ମିକର କନ୍ୟାରେ ଚଣ୍ଡାଳାର ବୀର୍ୟ ପତିତ ହେଲା। ଗଙ୍ଗାପୁତ୍ରର କନ୍ୟାରେ ଏକ ଭାସ୍ତ୍ରାଙ୍କ ବୀର୍ୟ ଲଗିଲା। ବୈଶ୍ୟର ବୀର୍ୟ ତୀବରର କନ୍ୟାରେ ପତିତ ହେଲା ଏବଂ ଶୁଣ୍ଡୀ ଜନ୍ମିଲେ। ଏଭଳି, ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଓ ଘୃତାଚୀଙ୍କ ମିଳନ ଫଳରେ ଏହି ଶିଳ୍ପୀ, କାର୍ମିକ, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ କୁଳ ଭାରତ ଭୂମିରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।