ଭକ୍ତମାନେ ଯେଉଁ ନିର୍ଗୁଣ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ ଉପାସନା କରନ୍ତି, ସେହି ନିର୍ଗୁଣ ଦେବତାଙ୍କୁ ସେମାନେ ସେବନ କରନ୍ତି। ଦୟାମୟଙ୍କୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ସେବା କଲେ, ଭକ୍ତମାନେ ସେଇ ଗୁଡ଼ିକୁ ବିଳମ୍ବ ଛାଡ଼ି ଅତି ଶୀଘ୍ରେ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏଠି ଏହି ପରାମର୍ଶ ଦିଆଯାଇଛି—ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମର ଜଳ ପାନ କର। ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୃଥିବୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମର ଜଳରେ ଭିଜା ରହିଛି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ମଧ୍ୟ ସମୁଦ୍ରରେ ଅଛି। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମର ଜଳ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପାପ ଓ ରୋଗକୁ ଦୂର କରେ। ଏହି ମାନବ ଦେହରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିଜେ ଜନାର୍ଦନ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହାଦେବ। ଏପରି ଉପଦେଶ ଦେଇ, ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାଙ୍କର ପୂଜା ଗ୍ରହଣ କଲେ। ରାଜା ଭକ୍ତିଭାବରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମର ଜଳ ପାନ କଲେ, ହେ ଶିବ। ଏକ ବର୍ଷ ପରେ, ରାଜା ସମସ୍ତ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ। ରାଧାଙ୍କ ପୂଜା ପ୍ରଣାଳୀ, ଷ୍ଟୋତ୍ର, କବଚ ଓ ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ, ମୁନି କହିଲେ—"ହେ ରାଜନ, ଶୀଘ୍ର ଚାଲନ୍ତୁ," ଏବଂ ତାଙ୍କ ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଯାଇପଡ଼ିଲେ। ରାଜାଙ୍କ ସମସ୍ତ ଆତ୍ମୀୟ ତିନି ରାତି ଯାଏଁ ବିସ୍ମୂର୍ଛିତ ହୋଇ କାନ୍ଦିଲେ। ସୁୟଜ୍ଞ ପୁଷ୍କରକୁ ଯାଇ ଉଗ୍ର ତପସ୍ୟା କଲେ। ଏପରେ ସେ ଆକାଶରେ ରଥ ଉପରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଶ୍ରୀମତୀ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ମାନବ ଦେହ ଛାଡ଼ି ଦିବ୍ୟ ଦେହ ଧାରଣ କଲେ। ତାପରେ ଦେବୀ ରାଜାଙ୍କୁ ନେଇ ଗୋଲୋକକୁ ଯାଇଥିଲେ। ଗୋଲୋକ ସଉନ୍ଦର୍ୟମୟ ଶତଶୃଙ୍ଗ ପର୍ବତ ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ, ଗୋମାତା, ଗୋପ, ଗୋପୀମାନେ ତାହାକୁ ସଜାଇ ଓ ସେବନ କରୁଛନ୍ତି। ବିଭିନ୍ନ ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଚମତ୍କାର କଥାରେ ଏହା ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ। ପାରିଜାତ ବୃକ୍ଷ ଓ କାମଧେନୁ ଗାଈଁ ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ। ଏହି ଗୋଲୋକ, ଭାଗ୍ୟବାନ୍ ଭୂମିକୁ ମଧ୍ୟ ଚାଲିଶି କୋଟି ଯୋଜନା ଉପରେ, ଏହା ଆତ୍ମାର ଆକାଶ ପରି ବିଶାଳ, ଚିରଅବିନାଶୀ ଓ ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ ଉପଲବ୍ଧ। ଧର୍ମ, କ୍ଷୁଦ୍ର, ବିରାଟ୍, ଅନେକ ପ୍ରଜା, ଗଙ୍ଗା, ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ସରସ୍ୱତୀ, ସନତ୍କୁମାର, ସ୍କନ୍ଦ, ନର ଓ ନାରାୟଣ ଋଷି, ବାୟୁ, ବରୁଣ, ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ରୁଦ୍ର, ଅଗ୍ନି ଏହି ଗୋଲୋକକୁ ଦେଖିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟ କେହି କଦାଚିତ୍ ଦେଖିନାହାନ୍ତି। ଏଠି ରତ୍ନମାଳା ମୁକୁଟ ଓ ମଣିମାଳା ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ, ଚନ୍ଦନ ଲେପିତ ଦେହରେ ଏକ ଯୁବା ଗୋପବାଳକ ଦେଖାଯାଏ। ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଶରଦ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଚନ୍ଦ୍ର ପରି, ମୃଦୁ ଓ ମନୋହର ହାସ୍ୟରେ ଅଲୋକିତ। ସେଇ ଚିରଯୁବା, ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ଗୁଣ ଓ ପ୍ରକୃତିରେ ଅତୀତ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ। ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ବାରହ ଗୋପସଖା ଶ୍ୱେତ ଚାମର ଦ୍ୱାରା ସେବା କରୁଛନ୍ତି। ସେ ସଦା ଯୁବା, ଶିଳ୍ପ ଓ ରୂପରେ ଅପୂର୍ବ, ଦେହରେ କାମବାଣରେ ବିଧୁର। ଏହି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସର୍ବୋଚ୍ଚର ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ରାସମଣ୍ଡଳର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ। ଚାରି ବେଦ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଛନ୍ତି, ସେ ଅନେକ ଦିବ୍ୟ ରୂପରେ ପ୍ରକଟ। ଏଠି ସଙ୍ଗୀତ, ବାଦ୍ୟ ଓ ଗୀତର ମଧୁର ଧ୍ୱନି ଶୁଣାଯାଏ। ତାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ତୁଳସୀ ଦଳ, ଦୂର୍ବା ଘାସ, ଅକ୍ଷତ, ପାରିଜାତ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ସଦା ପୂଜିତ। ସେ ସର୍ବଦା ଶାନ୍ତ, ସ୍ୱାଧୀନ, ସମସ୍ତ କାରଣର କାରଣ। ସେ ହେଉଛନ୍ତି ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳର ମୂଳ, ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳର ମୂର୍ତ୍ତି।