ଏକ ସମୟର କଥା, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ପରମ ଆତ୍ମା, ଉପରେ ଭକ୍ତି ଜନ୍ମ ନେବା ପାଇଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଆଯାଇଥିଲା । କୃଷ୍ଣଙ୍କ ନିମିତ୍ତେ ତିଆରି କରାଯାଇଥିବା ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳ ଓ ମୃଣ୍ଡ ଓ ପଥରର ଦେବତାମାନେ ଏହି ଭକ୍ତି ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ । ସମସ୍ତ ତପୋବନ ମଧ୍ୟରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜନ୍ମ ସବୁଠୁ ଉଚ୍ଚ । ଯେଉଁ ଲୋକ କୃଷ୍ଣ ମନ୍ତ୍ରର ଉପାସନା କରନ୍ତି ଓ କୃଷ୍ଣ ଭକ୍ତିରେ ନିରତ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ବୈଷ୍ଣବ ଅଟୁଟ ଜ୍ଞାନର ମହାସାଗର । ଏହି ସମୟରେ ଏକ ରାଜା, ଲେପ୍ରସି ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହୋଇ, ଏହି ଅବସ୍ଥାକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଶାପ ଦ୍ୱାରା ଆସିଥିବା କଥା କହିଲେ । ଏହି ଉପରେ, ସୁତପା ନାମକ ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ, ଯେଉଁ ଜଣେ ଦୟାଶୀଳା ହୋଇଥାନ୍ତି, ସେ ଲୋକଙ୍କୁ ଏହି ଭକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି । ଯେଉଁମାନେ ମାୟାରେ ବିମୋହିତ, ସେମାନେ ଏହି ଭକ୍ତି ପାଇନାହାନ୍ତି । କୃଷ୍ଣ ପ୍ରେମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶକ୍ତି ହେଉଛି ଜୀବନର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ । ତାଙ୍କ ଦୟାରେ ଶୀଘ୍ର ଗୋଲୋକକୁ ପ୍ରବେଶ କରିପାରିବେ । ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ଯାହା ଲାଭ କରାଯାଏ, ଯାହା ଉପାସନା କରିବା ଅତି କଷ୍ଟ, ଭକ୍ତମାନେ ନିର୍ଗୁଣକୁ ଉପାସନା କରନ୍ତି । ଦୟାଶୀଳାଙ୍କ ସେବା କରି ଭକ୍ତମାନେ ଏହି ଦୁର୍ଲଭ ଲାଭ ଶୀଘ୍ର ପାଇଥାନ୍ତି । ସୁତପା ଏହି କଥା କହିଲେ, ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଚରଣ ଧୋଇଥିବା ପାଣି ପିବ । ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭୂମି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଦ ଧୋଇଥିବା ପାଣିରେ ଭିଜି ରହିଥାଏ, ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳ ଏହି ସାଗରରେ ଅଛି । ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଦ ଧୋଇଥିବା ପାଣି ପାପ ଓ ରୋଗକୁ ଦୂର କରିଥାଏ । ବ୍ରାହ୍ମଣ ମାନବ ରୂପରେ ଜନାର୍ଦନ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦେବତା । ଏପରି କଥା କହି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାଙ୍କର ପୂଜା ନେଲେ । ରାଜା ଭକ୍ତିଭାବରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଚରଣ ଧୋଇଥିବା ପାଣି ପିଲେ । ଏକ ବର୍ଷ ପରେ, ରାଜା ତାଙ୍କର ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କଲେ । ରାଧାଙ୍କ ପୂଜା ବିଧି, ଷ୍ଟୋତ୍ର, କବଚ ଓ ମନ୍ତ୍ର ଶିଖାଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ, “ହେ ରାଜା, ଶୀଘ୍ର ଯାଅ”, ଓ ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ । ରାଜାଙ୍କ ସମସ୍ତ ଆତ୍ମୀୟ ତିନି ରାତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖରେ ଅଚେତନ ହୋଇ ଲୁହ କାଢିଲେ । ସୁୟଜ୍ଞ ପୁଷ୍କରକୁ ଯାଇ ଦୃଢ ତପସ୍ୟା କଲେ । ଏହି ତପସ୍ୟା ପରେ, ସେ ଆକାଶରେ ଏକ ରଥ ଉପରେ ଦ୍ୱିପରମେଶ୍ୱରୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ । ସେ ତାଙ୍କ ମାନବ ଶରୀରକୁ ଛାଡ଼ି ଦିବ୍ୟ ରୂପ ନେଲେ । ଦେବୀ ରାଜାକୁ ନେଇ ଗୋଲୋକକୁ ଯାଇଲେ । ଗୋଲୋକ ଶତ ଶିଖର ଅଳଙ୍କୃତ ଶୈଳରେ ଘେରା ଥିଲା । ଗୋଲୋକ ଗୋମାନେ, ଗୋପା, ଗୋପୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ଓ ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ଶୋଭିତ । ଅନେକ ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭା ପାଇଥିଲା । ପାରିଜାତ ଗଛ ଓ କାମଧେନୁ ଗୋମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘେରା ଥିଲା । ଏହା ବୈକୁଣ୍ଠ ଠାରୁ ପଚାସ କୋଟି ଯୋଜନ ଉପରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଏହି ଗୋଲୋକ ଆତ୍ମାର ସମାନ ବିଶାଳ, ନିତ୍ୟ ଓ ଅତି ଦୁର୍ଲଭ । ଧର୍ମ, କ୍ଷୁଦ୍ର, ବିରାଟ୍, ବିଭିନ୍ନ ଜୀବଗଣ, ଗଙ୍ଗା, ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ସରସ୍ୱତୀ, ସନତ୍କୁମାର, ସ୍କନ୍ଦ, ନର ଓ ନାରାୟଣ ଋଷି, ବାୟୁ, ବରୁଣ, ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ରୁଦ୍ର, ଅଗ୍ନି—ଏମାନେ ଗୋଲୋକକୁ ଦେଖିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟ କେହି ଦେଖିନାହାନ୍ତି । ଗୋଲୋକରେ ମୁକୁଟ, ରତ୍ନ ମାଳା ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ଗହଣାରେ ଅଳଙ୍କୃତ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ । ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେହ ଚନ୍ଦନରେ ଲିପ୍ତ, ଯୁବ ଗୋପ ଶିଶୁ ଭାବେ ଦେଖାଯାଉଥିବା କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଚେହେରା ଶରତ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପରି, ମୃଦୁ ଓ ମନୋହର ହାସରେ ଶୋଭିତ ।