ପାର୍ବତୀ ଦେବୀ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ପୂର୍ବକାଳରେ ଦେବତା କିପରି ଦେଖିଥିଲେ, ସେ ପତିବ୍ରତା ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ?” ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ପରେ ସେ ଆଉ ଜାଣିବାକୁ ଚାହିଲେ, “ତିନି ଲୋକର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା କିପରି ସେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଏହି ଅମୋଘ କବଚ ଦେଇଥିଲେ?” ତାହାପରେ ଶ୍ରୀ ମହାଦେବ କହିଲେ: “ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଏକ ତପସ୍ବୀ ଏବଂ ସ୍ୱାମୀ, ଶତରୂପାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଥିଲେ ଉତ୍ତାନପାଦ, ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ହେଲେ ଧ୍ରୁବ। ଧ୍ରୁବଙ୍କ ପୁତ୍ର ଉତ୍କଳ, ଯିଏ ସଦା ନାରାୟଣଙ୍କ ଭକ୍ତିରେ ଲୀନ ଥିଲେ। ସେ ରାଜା ଅନେକ ମଣିମାଣିକ୍ୟର ପାତ୍ର ଉଲ୍ଲାସରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଦାନ କରିଥିଲେ। ବଡ ଯଜ୍ଞ ଶେଷରେ, ଏକ ମହା ଉତ୍ସବରେ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଦେଉଥିଲେ। ଦେବମଣ୍ଡଳର ଏକ ସଭାରେ ସେହି ରାଜାଙ୍କୁ ‘ସୁଯଜ୍ଞ’ ବୋଲି ପରିଚିତ କରାଯାଇଥିଲା। ସେ ଖାଦ୍ୟଦାତା, ମାଣିକ୍ୟଦାତା, ସମସ୍ତ ଧନର ଦାତା ଥିଲେ। ସେ ସଦା ଉଲ୍ଲାସରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଯଥୋଚିତ ଉପହାର ସହିତ ଦାନ କରୁଥିଲେ। ହେ ପାର୍ବତୀ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭଲ ରାନ୍ଧା ମାଂସ ଦେଉଥିଲେ। ଭଜା, ଚବାଇବା, ଚାଟିବା ଏବଂ ପିଇବା ଯୋଗ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ସହିତ ସେମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ତୃପ୍ତ ହେଉଥିଲେ। କେତେବେଳେ ସେ ଘିଅ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଝୋଲ ସହିତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୋଜନ ଦେଉଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ମାଂସ ନଥିଲା। ତଥାପି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସୁଯଜ୍ଞଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଲେ ନାହିଁ; ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପୂର୍ବଜମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଉତ୍ତମ ଭୋଜନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ହେ ସୁନ୍ଦରି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ତୃପ୍ତ ହେଲେ। ସେମାନେ ଅଲ୍ପ ଭାଗ ଚଣ୍ଡାଳମାନେଙ୍କୁ ଦେଲେ ଏବଂ କିଛି ରାସ୍ତା ଧାରେ ଛାଡ଼ିଦେଲେ। ଏପରି କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏଠାରେ ହଜାର ହଜାର ଖାଦ୍ୟର ଢେର ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଗଲା। ମଣିମାଣିକ୍ୟର ରସ ସହିତ ଅଳଙ୍କୃତ ଛତା ଏବଂ ଅନେକ ଛତା ଦ୍ୱାରା ସେ ସ୍ଥାନ ସୁଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା। ଚନ୍ଦନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ମିଶିଥିବା ଏକ ଆନନ୍ଦମୟ ସ୍ଥାନରେ, ଚନ୍ଦନ ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା। ଚନ୍ଦନ, ଅଗରୁ, କଷ୍ତୁରୀ ଓ ଅରଣ୍ୟର କୁଙ୍କୁମ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିଲା ସେ ସ୍ଥାନ। ସେଠାରେ ନାରଦ, ମନୁ, ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଏବଂ ଅନେକ ଋଷିମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। କିନ୍ତୁ କେତେକ ଅତିଥି, ଅର୍ଥାତ୍ କିଛି ମନ୍ଦିର ଅବସ୍ଥାରେ, ମେଳା ଓ ମେଳା ଜମା କପଡ଼ା ପିନ୍ଧି, ଶୁଷ୍କ କଣ୍ଠ, ଶୁଷ୍କ ଓଠ ଓ ଶୁଷ୍କ ତାଳୁ ନେଇ ଆସିଥିଲେ। ରାଜା ସ୍ମିତହାସ୍ୟରେ ହାତ ଯୋଡ଼ି ତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ। ସଭାସଦସ୍ୟମାନେ ଉଠିଲେ ନାହିଁ, କେବଳ ଅଳ୍ପ ହସିଲେ। ଏହା ଦେଖି, ସେ ଅତିଥି କ୍ରୋଧରେ ଦଣ୍ଡ ଦେଲେ: “ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଦୁଷ୍ଟ ଚର୍ମରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ, ଅବିବେକୀ ଓ କ୍ଲେଶିତ ହେଉ।” ଏହି ଦଣ୍ଡ ଶୁଣି, ସଭାର ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ଉଠିଲେ। ରାଜା ଭୟରେ ପଡ଼ି, ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ ମାଥା ନମାଇ କାନ୍ଦିପକାଇଲେ। ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅଦୃଶ୍ୟ ରୂପରେ ଦେବତ୍ୱର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ପ୍ରଭାମାନ ହେଲେ। ରାଜା ବାରମ୍ବାର ଚିତ୍କାର କଲେ, “ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ରୁହ, ରୁହ!” ତାହା ପରେ, ମାରୀଚି, କଶ୍ୟପ, ବଶିଷ୍ଠ ଏବଂ କ୍ରତୁ, ଗୌତମ, କଣାଦ, କଣ୍ବ, କାତ୍ୟାୟନ, କଥ, ତୈତ୍ତିରି, ଆପିଶଳି ଏବଂ ମହାତପସ୍ବୀ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ, ପୂଜ୍ୟ ସନତ୍କୁମାର, ନର ଓ ନାରାୟଣ, ଭୃଗୁ, ଭାରଦ୍ୱାଜ, ବାଲ୍ମୀକି, ଔର୍ବ, ଚ୍ୟବନ, ଶିଲାଳି, ଲାଙ୍ଗଳି, ଶାକଳ୍ୟ, ଶାକଟାୟନ, ଜୈଗୀଷବ୍ୟ, ବାମଦେବ, ବାଳଖିଲ୍ୟ, ଵିଶ୍ୱାମିତ୍ର, କୌତ୍ସ, ଋଚୀକ, ଅଘମର୍ଷଣ—ଏମିତି ସମସ୍ତ ପ୍ରଖ୍ୟାତ ଋଷିମାନେ ଏବଂ ଦିଗ୍ପାଳମାନେ ସେ ଋଷିଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ। ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ସେମାନେ ଅନୁକ୍ରମରେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।