ପ୍ରାଚୀନ କାହାଣୀରେ, ପିତୃମାନଙ୍କର ମନରୁ ଜନ୍ମିଥିବା କନ୍ୟା କଳାବତୀ, ରାଧାଙ୍କର ମା ଅଟୁଟ୍ ସମ୍ମାନରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ। ଏହିପରି ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ଶ୍ରୀ ରାଧିକାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପାଖ୍ୟାନ କୁ କହାଯାଇଛି। ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଦୁଇଟି ରୂପ ଅଛି—ଏକ ଦୁଇଟି ହାତ ଓ ଏକ ଚାରିଟି ହାତ ଥିବା। ଚାରି ହାତ ଥିବା କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଜନାନୀ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ସରସ୍ୱତୀ। ରାଧା ହେଉଛନ୍ତି ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଜନାନୀ, ଯିଏ କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଶରୀରର ଅର୍ଦ୍ଧ ଅଂଶରୁ ଜନ୍ମିଛନ୍ତି। ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ପ୍ରଥମେ ରାଧାଙ୍କର ନାମ ଓ ତାପରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବାକୁ ସୁପାଦେଶ ଦେଇଛନ୍ତି। କାର୍ତ୍ତିକ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ, ଗୋଲୋକର ରାସମଣ୍ଡଳରେ, ରାଧାଙ୍କ ପାଇଁ ମଣିର ଅଂଗଦ ତିଆରି କରି, ହରି ତାଙ୍କର କବଚ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ। ଭକ୍ତିରେ ଧ୍ୟାନ କରି, ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ରଚନା କଲେ। ରାଧାଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣ ପୂଜନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଭଗବାନ୍କୁ ରାଧା ପୂଜନ କରନ୍ତି। ଦ୍ୱିତୀୟ ଯୁଗରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଧର୍ମରେ ପୂଜନ କରିଥିଲୁ। ମହେନ୍ଦ୍ର, ରୁଦ୍ରମାନେ, ମନୁ ଓ ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ପୂଜନ କରିଥିଲେ। ତୃତୀୟ ଯୁଗରେ, ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ନାଥ ତାଙ୍କୁ ପୂଜନ କରିଥିଲେ। ଏକ ଶାପିତ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦେବମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦୋଷ ଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ଭୂଧର ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ପୂଜନ କରିଥିଲେ। ସେ, ନିଜ ଶ୍ରୀ ହରାଇ, ରାଧାଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦରେ ରାଜ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ସେ ତାଙ୍କର ଗ୍ରୀବା ଓ ବାହୁରେ ରାଧାଙ୍କର ଅଭେଦ୍ୟ କବଚ ପିନ୍ଧିଥିଲେ। ଶେଷରେ, ରାଜା ମଣିମୟ ରଥରେ ଗୋଲୋକକୁ ଯାଇଥିଲେ। ପାର୍ବତୀ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: "ସେ କିପରି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର ଶାପ ପାଇଥିଲେ, ଏବଂ କିପରି ରାଧିକାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ? କିପରି କୃଷ୍ଣଙ୍କର ପ୍ରିୟା, ଯିଏ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କର ପୂଜିତା, ତାଙ୍କୁ ଜନାନୀ ଭାବରେ ପାଇଲେ?" ପାର୍ବତୀ ଆଉ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: "ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ବିଷ୍ଣୁ ଷଷ୍ଟି ହଜାର ବର୍ଷ ତପସ୍ୟା କଲେ; ସେ କିପରି ଶୁଭା ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀକୁ ଦେଖିଥିଲେ? ତିନି ଜଗତର ସ୍ରଷ୍ଟା କିପରି ତାଙ୍କୁ କବଚ ଦେଇଥିଲେ?" ଶ୍ରୀ ମହାଦେବ କହିଲେ: "ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ତପସ୍ୱୀ ପୁଅ, ପ୍ରଭୁ, ଶତରୂପାଙ୍କର ପତି ଥିଲେ। ଉତ୍ତାନପାଦ ତାଙ୍କର ପୁଅ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଧ୍ରୁବ। ଉତ୍କଳ ତାଙ୍କର ପୁଅ, ଯିଏ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁଥିଲେ। ସେ ଅନନ୍ଦରେ ସମସ୍ତ ମଣିମୟ ପାତ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଦେଇଥିଲେ। ବଳିଦାନ ଶେଷରେ, ରାଜା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ବଡ଼ ଉତ୍ସବରେ ଦାନ କଲେ। ଦେବମାନେ ଏହି ସଭାରେ ରାଜାକୁ 'ସୁୟଜ୍ଞ' ଭାବରେ ପରିଚିତ କରିଥିଲେ।" ସେ ଖାଦ୍ୟ ଦାନକାରୀ, ମଣି ଦାନକାରୀ, ସମସ୍ତ ଧନର ଦାନକାରୀ ଥିଲେ। ସେ ସଦା ଉଲ୍ଲାସରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଯଥାଯଥ ଉପହାର ସହିତ ଦାନ କରୁଥିଲେ। ହେ ପାର୍ବତୀ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଭଲ ରାନ୍ଧା ମାଂସ ଦେଇଥିଲେ। ଭୁନା, ଚବାଇବା, ଚାଟିବା, ପିଇବା ଖାଦ୍ୟ ସହିତ ସେମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ପୂର୍ଣ୍ଣ ତୃପ୍ତି ପାଇଥିଲେ। ଘିଏର ଦାଲ ସହିତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୋଜନ ଦେଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ମାଂସ ନଥିଲା। ଯଦିଓ ଏହିପରି ସୁୟଜ୍ଞ ରାଜାକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରିନଥିଲେ, ସେମାନେ ନିଜ ପୂର୍ବଜମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଉତ୍ତମ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ବହୁତ ତୃପ୍ତି ପାଇଥିଲେ। ସେମାନେ କିଛି ଖାଦ୍ୟ ଚଣ୍ଡାଳମାନେ ପାଇଁ ଦେଇଥିଲେ, କିଛି ରାସ୍ତାରେ ରଖିଥିଲେ। ତଥାପି, ଏଠାରେ ହଜାର ଖାଦ୍ୟର ଢେର ରହିଗଲା। ମଣିର ରସ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଛତା ଓ ଅନେକ ଛତା ସହିତ ଏଠି ଚମତ୍କାର ସ୍ଥାନ ଥିଲା। ଚନ୍ଦନ ଓ ଅନ୍ୟ ଶୁଭ ଗନ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ଏଠି ଶୁଭା ଥିଲା, ଚନ୍ଦନ ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସଜାଯାଇଥିଲା। ଚନ୍ଦନ, ଅଗର, କସ୍ତୂରୀ ଓ ଅରଣ୍ୟର ଗେରୁଆ ଦ୍ୱାରା ଏଠି ଭୋଜନ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିଲା।