ପୃଥିବୀର ଭାର ହ୍ରାସ ପାଇଁ ଯେତେବେଳେ ପ୍ରଭୁ ଅବତରଣ କଲେ, ଭାରତ ଦେଶର ନନ୍ଦଗୋକୁଳରେ ସେ ତାଙ୍କ ତପସ୍ୟାର ଫଳ ସ୍ୱରୂପ ଭୂମିଦେବୀଙ୍କର ପଦପଦ୍ମ ଦର୍ଶନ କରିଲେ। କିଛି ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ପବିତ୍ର ବୃନ୍ଦାବନ ଅଟବୀରେ ବସିଥିଲେ। ପରେ, ସୁଦାମାଙ୍କ ଶାପରେ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିୟୋଗ ହେଲା। ଏଭଳି ଭାବେ ଶତବର୍ଷ ବିତିଗଲା। ଏକ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାର ସମୟରେ, ସତ୍ୟ ଜାଣି, କୃଷ୍ଣ ରାଧାଙ୍କ ସହିତ ଗୋଲୋକକୁ ଯାଇଥିଲେ। ବୃଷଭାନୁ ଓ ନନ୍ଦ ମଧ୍ୟ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗୋଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ସେଠାରେ ଛାୟା, ଗୋପ, ଓ ଗୋପୀମାନେ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ କଲେ। ଏହା ସହିତ ୩୬୦ କୋଟି ଗୋପ ଓ ଗୋପୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦିବ୍ୟ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ଡ୍ରୋଣ ପ୍ରଜାପତି ନନ୍ଦ ଅଟେ; ଯଶୋଦା ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟା ଧରା। ବସୁଦେବ କଶ୍ୟପ ଓ ଦେବକୀ ନିତ୍ୟଧର୍ମା ଅଦିତି। ପିତୃମାନସ କନ୍ୟା କଳାବତୀ, ଯିଏ ରାଧାଙ୍କ ମାଆ। ଏଭଳି, ହେ ଦୁର୍ଗା, ମୁଁ ରାଧିକାଙ୍କର ସର୍ବୋତ୍ତମ କଥା କହିଛି। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦୁଇଟି ରୂପ ଅଛି—ଏକ ଦୁଇ ହସ୍ତ ଓ ଏକ ଚାରି ହସ୍ତ। ଚାରିହସ୍ତୀୟଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ସରସ୍ୱତୀ। ରାଧା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅର୍ଧାଙ୍ଗୀନୀ, ତାଙ୍କ ଦେହର ଅର୍ଧଅଂଶରୁ ଜନ୍ମିତ। ପ୍ରଥମେ ରାଧାଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା, ପରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ନାମ—ଏହିପରି ଜ୍ଞାନୀମାନେ କହନ୍ତି। କାର୍ତ୍ତିକ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ, ଗୋଲୋକର ରାସମଣ୍ଡଳରେ, ହରି ରାଧାଙ୍କ ମଣିମୟ ତାବିଜ ତିଆରି କରି, ତାଙ୍କ ପାଇଁ କବଚ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ। ଭକ୍ତି ସହିତ ଧ୍ୟାନ କରି, ସେ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ରଚନା କଲେ। ରାଧାଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣ ପୂଜନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଭଗବାନ୍ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ରାଧା ପୂଜନ କରନ୍ତି। ଦ୍ୱିତୀୟ ଯୁଗରେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ମୁଁ ଧର୍ମପୂର୍ବକ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲୁ। ମହେନ୍ଦ୍ର, ରୁଦ୍ରମାନେ, ମନୁ ଓ ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ। ତୃତୀୟ ଯୁଗରେ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପପତି ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଏକ ଶାପିତ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦୋଷ ଓ ଭୂଭାରକ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ। ସେ ବ୍ୟକ୍ତି, ଯିଏ ଶ୍ରୀମତି ହରାଇଥିଲେ, ରାଧାଙ୍କ ଦୟାରେ ରାଜ୍ୟ ପାଇଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ଅତିଦୁର୍ଜୟ କବଚ ଗଳା ଓ ବାହାରେ ପିନ୍ଧିଲେ। ଶେଷରେ, ରାଜା ମଣିମୟ ରଥରେ ଚଡ଼ି ଗୋଲୋକକୁ ଗଲେ। ତାପରେ ପାର୍ବତୀ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କିପରି ତାଙ୍କୁ ଶାପିତ କଲେ, ଏବଂ ସେ କିପରି ରାଧିକାଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ? ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ଯିଏ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆତ୍ମା, ତାଙ୍କୁ ସେ କିପରି ଭାର୍ଯ୍ୟା ଭାବେ ଲାଗିଲେ? ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ବିଷ୍ଣୁ ସାଠି ହଜାର ବର୍ଷ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ। ପୂର୍ବକାଳରେ ସେ କିପରି ଚସ୍ତା ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲେ? ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା କିପରି ତାଙ୍କୁ ସେହି କବଚ ଦେଇଥିଲେ? ତେବେ ଶ୍ରୀ ମହାଦେବ କହିଲେ: ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁତ୍ର ତପସ୍ବୀ ପ୍ରଭୁ ଥିଲେ ଓ ସେ ଶତରୂପାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ। ଉତ୍ତାନପାଦ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଓ ଧ୍ରୁବ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର। ଉତ୍କଳ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଯିଏ ନାରାୟଣଙ୍କ ଭକ୍ତ। ସେ ଖୁସି ହୋଇ ସମସ୍ତ ମଣିମୟ ପାତ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଦାନ କଲେ। ଯଜ୍ଞ ଶେଷରେ, ରାଜା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ବଡ଼ ଉତ୍ସବରେ ଦାନ କଲେ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ସଭାରେ ସେ ରାଜାଙ୍କୁ 'ସୁୟଜ୍ଞ' ଭାବେ ପରିଚିତ କରାଗଲା। ସେ ଅନ୍ନଦାତା, ମଣିଦାତା, ସମସ୍ତ ଧନର ଦାତା ଥିଲେ। ସେ ସବୁବେଳେ ଉଲ୍ଲାସରେ ସହିତ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଯଥାଯଥ ଦାନ ଦେଇଥିଲେ।