ସେହି ସମୟରେ, ଭକ୍ତିରେ ଭରିଥିବା ଏବଂ ଚିନ୍ତିତ ସାଥୀମାନେ ବ୍ୟପକ ଭାବେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିଲେ, ଏହି ପ୍ରଦେଶ ଦଶ ଯୋଜନା ଚଉଡ଼ା ଏବଂ ଶତ ଯୋଜନା ଲମ୍ବା ଥିଲା। ସେଠାରେ ହଜାରଟି ଚକ୍ର ଥିଲା ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଆଲଙ୍କାର ଦ୍ୱାରା ସଜିଥିଲା। ଅମୂଲ୍ୟ ମଣିରୁ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଦର୍ପଣ ଦ୍ୱାରା ଏହି ସ୍ଥାନ ଅଳଙ୍କୃତ ହୋଇଥିଲା। ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ମଣିଖଚିତ୍ତ ପାତ୍ର ଏବଂ ଅନେକ ରୂପରେ ଶୋଭିତ ମହଳ ଏଠାରେ ଥିଲା। ସେଠାରେ ମନୋହର ଫୁଲର ମାଳା ପିନ୍ଧି ଏହି ରଥରେ ଯାତ୍ରା କରିଥିଲେ। କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସଚେତନ କରି, ସେ ଗୋପମାନେ ସହିତ ଏଠାରୁ ପଳାଇ ଯାଇଥିଲେ। କୃଷ୍ଣ ମଧ୍ୟ ନିଜ ପ୍ରେମରେ ବିଲିନ ହୋଇ, ନିଜକୁ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଲୁଚାଇ ଦେଇଥିଲେ। ଏବଂ ରାଧା, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ରୋଷରେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ନିଜ ଜୀବନ ପରିତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ। ଭୟରୁ ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଧର୍ମିକ ବିରଜାଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିଲେ। ବିରଜା ଏହି ସମୟରେ ବିଶାଳ ହୋଇ ଏକ କୋଟି ଯୋଜନା ଚଉଡ଼ା ଏବଂ ଶତ ଗୁଣା ଲମ୍ବା ହୋଇଗଲେ। ଏପରେ ଅନ୍ୟ ଛୋଟ ନଦୀମାନେ ଏବଂ ଗୋପିମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ଏହି ସପ୍ତ ସାଗର ବିରଜାଙ୍କର ପୃଥିବୀର ଝିଅମାନେ। ବିରଜା କିମ୍ବା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନଦେଖି, ସେ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଲେ ନାହିଁ। ଘର ଦ୍ୱାରରେ ଏକାଧିକ ଗୋପିମାନେ ବାରମ୍ବାର ବାଧା ଦେଇଥିଲେ, ତଥାପି ସୁଦାମା କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ତାଙ୍କୁ ଏଭଳି ଡାଟିଲେ— “ଯାଅ, ଦାନବୀ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନିଅ; ଏଠାରୁ ଦୂରେ ଚାଲିଯାଅ। ତୁମେ ଗୋପି ଭାବରେ, ଗୋପମାନଙ୍କ ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ କନ୍ୟାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନିଅ। ଏଠାରେ ପୁଣି ଭଗବାନ ପୃଥିବୀର ଭାର ହରଣ କରିବେ।” ତାଙ୍କ ଆଖିରେ ଅଶ୍ରୁ ଏବଂ ଅବାକ ହୋଇ, ସେ ବିଦାୟ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। ରାଧା ତାଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲିଲେ, ତାଙ୍କ ଆଖିରେ ଅଶ୍ରୁ ଏବଂ ମନ ଭାଙ୍ଗିଗଲା। କୃଷ୍ଣ, କୃପାର ସାଗର, ତାଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନ ଦେଇ ଶାନ୍ତି ଦେଲେ। ସେ ଦାନବୀ ଶଂଖଚୂଡା ଭାବେ ତୁଳସୀଙ୍କ ପତି ହେଲେ। ଧର୍ମିକ ରାଧା, ଭାରାହ କଳ୍ପରେ ଗୋକୁଳକୁ ଗଲେ, ଓ ଭାରତ। ଏଠି ଜନ୍ମ ନ ନେଇଥିବା ଦେବୀ କଳାବତୀ ପବନ ଦ୍ୱାରା ଗର୍ଭଧାରଣ ହେଲେ। ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ଅତିବାହିତ ହେବା ପରେ, ତାଙ୍କୁ ଯୁବତୀ ଭାବରେ ଦେଖି, ସେ ଘରରେ ନିଜ ଛାୟା ରଖି ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ। ଚୌଦ ନିଅସେ ବର୍ଷ ଅତିବାହିତ ହେବା ପରେ, କଂସର ଭୟରୁ ଏକ ଉପାୟରେ, ଯଶୋଦା, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ମାତା, ଏବଂ ରୟନା, ତାଙ୍କ ଭାଇ, କୃଷ୍ଣ, ରାଧା ସହିତ ପବିତ୍ର ବୃନ୍ଦାବନ ଅରଣ୍ୟରେ ଗଲେ। ସେଠାରେ ଗୋପମାନେ ସ୍ବପ୍ନରେ ରାଧାଙ୍କ ପଦପଦ୍ମ ଦେଖିଲେ ନାହିଁ। ପ୍ରଚୀନ କାଳରେ ବ୍ରହ୍ମା ଷଠି ହଜାର ବର୍ଷ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ। ପୃଥିବୀର ଭାର ଉଠିବା ସମୟରେ, ଭାରତର ନନ୍ଦଗୋକୁଳରେ ସେ ତାଙ୍କ ତପସ୍ୟାର ଫଳରୂପେ ରାଧାଙ୍କ ପଦପଦ୍ମ ଦେଖିଥିଲେ। କୃଷ୍ଣ କିଛି ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ର ବୃନ୍ଦାବନ ଅରଣ୍ୟରେ ରହିଥିଲେ। ପରେ, ସୁଦାମାଙ୍କ ଶାପରୁ ବିଚ୍ଛେଦ ହେଲା। ଏକ ଶତ ବର୍ଷ ପରେ, ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ବେଳେ, ସତ୍ୟ ଜାଣି, ସେ ରାଧା ସହିତ ଗୋଲୋକକୁ ଗଲେ। ବୃଷଭାନୁ ଏବଂ ନନ୍ଦ ମଧ୍ୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗୋଲୋକକୁ ଗଲେ। ଛାୟା, ଗୋପମାନେ ଏବଂ ଗୋପିମାନେ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ମୋକ୍ଷ ପାଇଲେ। ଏବଂ ତେତିଶ ଶତ କୋଟି ଗୋପି ଏବଂ ଗୋପ, ସେମାନଙ୍କ ସମାନ। ଦ୍ରୋଣ ପ୍ରଜାପତି, ନନ୍ଦ; ଯଶୋଦା ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟା ଧରା। ବସୁଦେବ କଶ୍ୟପ, ଦେବକୀ ତାଙ୍କ ପୁଣ୍ୟଶ୍ରୀ ଅଦିତି।