ଏହି ଜନ୍ମ ଜନ୍ମାନ୍ତର ନିତ୍ୟ ଆକାର ଓ ଏକାନ୍ତ ଇଚ୍ଛାର ଧାରଣ କରିଥିବା, ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ କୃପାର ମୂର୍ତ୍ତି ଭଗବାନ୍ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଛନ୍ତି। ରାଧା ଏହି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଜୀବନରୁ ବି ଅଧିକ ପ୍ରିୟା ଏବଂ ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟଶାଳି ଅଟୁଟ ପ୍ରେମର ଅଧିକାରିଣୀ। ନିତ୍ୟ ନିତ୍ୟ ଶୁଭ ଭାବରେ ମହାପୁନ୍ୟବାନ୍ ଲୋକମାନେ ରାଧିକାଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି। ଗୋପମାନେ ତାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମ ଦେଖିବାକୁ ସ୍ୱପ୍ନ ମଧ୍ୟରେ ମିଳେ ନାହିଁ। ଏହି ଦ୍ୱାଦଶ ମୁଖ୍ୟ ଗୋପମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ Sudamaଙ୍କ ଶାପରେ ଏହି ଦେବୀ ଗୋଲୋକରୁ ପୃଥିବୀରେ ଅବତରିଲେ। ଏହା ଦେଖି ପାର୍ବତୀ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “କିପରି ଏକ ଦାସୀ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଅଟୁଟ ଦେବୀଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲା?” ତାହାର ଉତ୍ତରରେ ଭଗବାନ୍ କହିଲେ, “ଏହି କଥା ସମସ୍ତ ପୁରାଣ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବାଧିକ ଗୁପ୍ତ, ଶୁଭ ଓ ଭକ୍ତି ଓ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରଦାନକାରୀ।” ଗୋଲୋକରେ, ରାସମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଦିନ ରାଧିକାଙ୍କ ପ୍ରିୟ କୃଷ୍ଣ, ଭାଗ୍ୟଶାଳି ଓ ରାଧିକା ସମାନ ମୂଲ୍ୟର Virajā ସହିତ ଏକ ମଣିମୟ ମଣ୍ଡପରେ, ମଣିମୟ ଦୀପର ଆଲୋକରେ, କସୁର ଓ କୁଙ୍କୁମର ଲାଲ ରଙ୍ଗ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଚନ୍ଦନର ସୁଗନ୍ଧରେ, ଦୁଇଜଣ ଦମ୍ପତି ଅନ୍ତରଙ୍ଗ ଲୀଳାରେ ଲିନ ହେଲେ। ସେଠାରେ କୌଣସି ବିଘ୍ନ ନ ଥିଲା; ଦୁଇଜଣ ଦମ୍ପତି ପ୍ରେମ ରସରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ। ଏହି ଲୀଳାରେ ଏକ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ଗତି ହେଲା। ଏହି ଘଟଣା ବିଷୟରେ ଚାରି ଜଣ ଦୂତ ଗିଁ ରାଧିକାଙ୍କୁ ସୂଚନା ଦେଲେ। ସଖୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ କଲେ; ରାଧାଙ୍କ ଅଂଗୁଳି ଓ ଚକ୍ଷୁ ରୋଷରେ ଲାଲ ହେଲା। ମଣିମୟ ମନ୍ଦିର ଭିତରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଦର୍ପଣ ଓ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ଲୀଳାପଦ୍ମ ଥିଲା। ରାଧା ନିଜ ହାତକୁ ପାଣିରେ ଧୋଇ, ମୁହଁର ଲାଲ ରଙ୍ଗ ଓ ଲାକ୍ ହଟାଇଲେ। ସେ ଧଳା ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି, କୌଣସି ଅଳଙ୍କାର ନଥିଲା; ମୁହଁ ରୋଷରେ କମ୍ପିତ ହେଉଥିଲା। ସେ ନିଜ ସଖୀମାନେ ଏକତ୍ର କରି, ସଭାକୁ ଡାକିଲେ। ସଖୀମାନେ ରାଧାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି, ଦଶ ଯୋଜନା ଚଉଡ଼ା ଓ ଏକଶ ଯୋଜନା ଲମ୍ବା ଅଞ୍ଚଳରେ ଏକ ସଭା ସଜାଇଲେ। ଏଠି ହଜାର ମଣ୍ଡଳ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଚମତ୍କାର ଡିଜାଇନ୍ ଥିଲା। ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣିରେ ତିଆରି ଦର୍ପଣ ଶୋଭିତ ହେଲା। ଶୁଭ ମଣି ଲଗା ଘଡ଼ା ଓ ଅନେକ ଦର୍ଶନୀୟ ମନ୍ଦିର ଥିଲା। ଏହି ସମୟରେ ଦୀପର ମାଳା ଲଗାଇ, କୃଷ୍ଣ ଏହି ରଥରେ ଚଢ଼ି ଯାତ୍ରା କଲେ। ଏହି ଘଟଣା ଦେଖି, ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସଚେତନ କରି, ଗୋପମାନେ ସହିତ ଏଠାରୁ ପଳାଇଗଲେ। ଏଉଁ କୃଷ୍ଣ ନିଜ ପ୍ରେମରେ ଲିନ ହେଇ, ନିଜକୁ ଚୁପ୍ଚାପ କଲେ। ରାଧା କୃଷ୍ଣଙ୍କ ରୋଷରେ ଭୟଭିତ ହୋଇ, ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ନିଜ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କଲେ। ଭୟରେ ସଖୀମାନେ ଶୁଭ Virajāଙ୍କ ଶରଣେ ଗଲେ। Virajā ଏଉଁ ଏକ କୋଟି ଯୋଜନା ଚଉଡ଼ା ଓ ଏକଶ ଗୁଣା ଲମ୍ବା ଆକାର ନେଲେ। ଏହା ପରେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଛୋଟ ନଦୀ ଓ ଗୋପମାନେ ଏଉଁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ପୃଥିବୀରେ ସାତ ମହାସାଗର Virajāଙ୍କ ଜନ୍ମଦୁହିତା ଅଟୁଟ ରହିଛନ୍ତି। Virajā କିମ୍ବା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନ ଦେଖି, Sudama ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଲେ ନାହିଁ। ଗୋପମାନେ ଦ୍ୱାରରେ ବାରଣ କରିଲେ ବେଳେ, Sudama କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ରାଧାଙ୍କୁ ତିରସ୍କାର କଲେ—“ଯାଉ, ଦାନବୀ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କର; ଏଠାରୁ ଏବେ ଦୂର ହେଉ।” “ଗୋପମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ କୌରବ ଜନନୀ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନିଅ।” ସେଠାରେ, ଭଗବାନ୍ ଭୂଭାର ହରଣ କାର୍ଯ୍ୟ ସଂପାଦନ କରିବେ; ରାଧା ଅଶ୍ରୁପୂର୍ଣ୍ଣ ଚକ୍ଷୁ ଓ ବିମୂଢ ଚିତ୍ତରେ ବିଦାୟ ପାଇବା ପ୍ରସ୍ତୁତି ନେଲେ। ରାଧା ତାଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲିଲେ, ଚକ୍ଷୁ ଅଶ୍ରୁରେ ଭରି, ମନ ଦୁଃଖରେ ଭରିଗଲା। କୃଷ୍ଣ, କୃପାର ସାଗର, ତାଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନ ଦେଇ ଶାନ୍ତି ଦେଲେ।