ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଲୋକକୁ ଯାଇ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ସ୍ତୁତି କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ମହେନ୍ଦ୍ର କହିଲେ, "ହେ ବିଶ୍ୱର ମାତା, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର। ଗୋମାତାଙ୍କର ମୂଳ ରୂପ ଥିବା ଆପଣଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରଣାମ କରେ।" ପୁନି ପୁନି ସେ ସ୍ତୁତି କରିଲେ, "ରାଧାଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ପଦ୍ମାଙ୍କର ଅଂଶ, କାମଧେନୁ ରୂପିଣୀ, ସମସ୍ତ ଧନ ଦାନ କରୁଥିବା ମାତାଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।" ଏଭଳି ଭାବରେ, ସମୃଦ୍ଧି, ଧନ ଓ ଜ୍ଞାନ ଦାତ୍ରୀଙ୍କୁ ପୁନି ପୁନି ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଯଶୋଦା ମାତାଙ୍କୁ, ସୁଖ ଦାତ୍ରୀ ଓ ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ସେମାନେ ଅନେକଥର ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଏହିପରି ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ସ୍ତୁତି କରିବା ପରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଲୋକରେ ସେଠାରେ ଅନନ୍ତା ଦେବୀ ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ତାପରେ ଦେବୀ ଗୋଲୋକକୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ ଓ ଦେବତାମାନେ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ନିଜ ନିଜ ଗୃହକୁ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ କଲେ। ଏଠିଠାରେ ବର୍ଣ୍ଣନା ହେଉଛି—ଦୁଧରୁ ଘିଅ, ତାହାଠାରୁ ଯଜ୍ଞ, ତାହାଠାରୁ ଦେବମାନେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି। ଯିଏ ଗୋ ଓ ଧନର ମାଲିକ, ସେ ସମ୍ମାନିତ ଓ ଧାର୍ମିକ ହୁଏ। ଏହି ପୃଥିବୀରେ ସେ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରି, ଶେଷରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ। ହେ ବ୍ରହ୍ମାପୁତ୍ର, ଏମିତି ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ପୁନର୍ଜନ୍ମ କେବେ ହୁଏନାହିଁ। ଏଭଳି ଭାବରେ 'ସୁରଭୀଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି, ତାଙ୍କର ପୂଜା ବିବରଣୀ' ନାମକ ସତଚାଳିଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ, ନାରଦ ଓ ନାରାୟଣଙ୍କ ସଂବାଦରେ, ପ୍ରକୃତିଖଣ୍ଡରେ, ଶ୍ରୀବ୍ରହ୍ମବୈବର୍ତ୍ତ ପୁରାଣରେ ସମାପ୍ତ ହେଲା। ତାପରେ, ନାରଦ କହିଲେ, "ହେ ପ୍ରଭୁ, ନାରାୟଣଙ୍କ ଅଂଶ, ଦୟାକରି ନାରାୟଣୀଙ୍କ କଥା ଆମକୁ କୁହନ୍ତୁ। ମୁଁ ସୁରଭୀଙ୍କ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ଆନନ୍ଦଦାୟକ କଥା ଶୁଣିଛି। ଏବେ ମୁଁ ରାଧିକାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ।" ତେବେ ଶ୍ରୀନାରାୟଣ କହିଲେ, "ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶିବ, ସିଦ୍ଧିର ନାୟକ, ସମସ୍ତ ରୂପର ଅଭିନିତା, ମୁହଁ ମନୋହର ଓ ପ୍ରସନ୍ନ, ମୁସ୍କୁରାଇ ଋଷିମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। ରାସ ଉତ୍ସବ ଓ ରାସମଣ୍ଡଳର ବିବରଣୀ ଏଠି ହେଉଛି। ପାର୍ବତୀ ମା, ପ୍ରସନ୍ନ ଓ ହସୁଥିବା, ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, ଭୟଭିତ ହୋଇ ପ୍ରଶଂସା କଲେ, ଏବଂ ପ୍ରାଣନାଥଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶାନ୍ତ ହେଲେ। ଦେବୀ ପାର୍ବତୀ, ଦେବତାମାନେଙ୍କ ରାଣୀ, ମହାଦେବଙ୍କୁ କହିଲେ—" "ପଞ୍ଚରାତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଗ୍ରନ୍ଥ, ଯୋଗୀମାନେ ପାଇଁ ଯୋଗ ଶାସ୍ତ୍ର, ସିଦ୍ଧମାନେ ପାଇଁ ସିଦ୍ଧି ଶାସ୍ତ୍ର, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ମୋହନୀୟ ତନ୍ତ୍ର। ଶାସ୍ତ୍ରରେ ମୁଁ ରାଧାଙ୍କର ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଗୁଣଗାନ ଶୁଣିଛି। ଆଗମ ବିବରଣୀ କଥାରେ ଏହା ପୂର୍ବରୁ ଆପଣ ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଥିଲା। ତାଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି, ଧ୍ୟାନ, ତାଙ୍କର ନାମର ଶ୍ରେଷ୍ଠତା, ପୂଜା ଓ ଉପାସନା ପ୍ରଣାଳୀ—ଏସବୁ କାହିଁକି ଆଗମ କଥା କହିବାବେଳେ ଆପଣ କହିଲେ ନାହିଁ?" ଏହିପରି ପ୍ରଶ୍ନ କରିବା ସମୟରେ, ପଞ୍ଚମୁଖୀ ଭଗବାନ୍ ଶିବ ତାଙ୍କର କଣ୍ଠ, ଓଠ ଓ ତାଳୁ ଶୁଷ୍କ ହୋଇଯାଇଥିଲେ। ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ତାଙ୍କର ଇଷ୍ଟଦେବ ଓ କୃପାସାଗରଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ। "ମୁଁ ଭଗବାନ୍ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଏହି ଗୁପ୍ତତା ରଖିଛି," ବୋଲି ଶିବ କହିଲେ। "ତୁମେ ମୋର ଅର୍ଧାଙ୍ଗୀ, ତୁମର ମୂଳ ମୁଁ ହେଉଛି, ଆମେ ଏକାତ୍ମ। ରାଧା, ମୋ ଇଷ୍ଟଦେବଙ୍କର ପ୍ରିୟା, ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ସତ୍ୟ। ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜାଣେ, ହେ ଦୁର୍ଗା, ଅତୀତ ଓ ଭବିଷ୍ୟତ ସବୁ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ସନତ୍କୁମାର ବା ଚିରଞ୍ଜୀବୀ ଧର୍ମ ମଧ୍ୟ ଏହି ଗୁପ୍ତତା ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ।" "ତୁମେ ମୋଠାରୁ ବଳବତୀ, ହେ ଦୁର୍ଗା, ଏବଂ ପ୍ରୟୋଜନରେ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରିବାକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ। ଏବେ ଶୁଣ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଗୁପ୍ତ କଥା କହିବି।" "ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, ଶୋଭାମୟ ବୃନ୍ଦାବନରେ, ଗୋଲୋକ ଧାମରେ, ରାସମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟରେ, ଏଠି ଏକ ରତ୍ନସିଂହାସନ ଉପରେ ବିଶ୍ୱର ନାଥ ବସିଥିଲେ। ସେ ଜାସ୍ମିନ୍ ମାଳିକାର ଅଳିଙ୍ଗନରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିବାକୁ ଚାହିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ହେ ଦୁର୍ଗା, ସେ ଦ୍ୱିତୀୟ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।