ତୁମେ ସତ୍ତ୍ୱ ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ୱଭାବର, କ୍ରୋଧ ଓ ହିଂସାରୁ ମୁକ୍ତ, ଓ ଶୀଳବତୀ ମାତୃ ଅଦିତି ପରି ପୂଜିତା, ମୁଁ ତୁମକୁ ପୂଜା କରୁଛି। ମମତାର ଦେହରେ ଅବତରିତ ହୋଇ, ମାତୃ ରୂପରେ ଖ୍ଷମା ତୁମେ। ମୁଁ ତୁମକୁ ପୂଜା ଯୋଗ୍ୟ କରିଛି, ଏବଂ ମୋର ଆସକ୍ତି ତୁମଠାରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛି। ତଥାପି, ମୁଁ ପୁନଃପୁନଃ ତୁମ ପୂଜା ବୃଦ୍ଧି କରୁଛି। ପ୍ରତି ମାସର ଶେଷ ଦିନ, କିମ୍ବା ପ୍ରତି ଦିନ, ପଞ୍ଚମୀ ଦିନ ମନସା ନାମକ ଦିନରେ, ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ପ୍ରଶସ୍ତ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଗୁଣବତୀ, ସେମାନେ ଲକ୍ଷ୍ମୀରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେବେ; ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସର୍ପର ଭୟ ସଦା ରହିଥାଏ। ଧନ୍ୟ ଋଷି ଜରତ୍କାରୁ, ଯିଏ ନାରାୟଣଙ୍କ ଅଂଶ, ଆମର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ମନରେ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରିଛି। ଏହିପରି, ମା ଦେବୀ, ତୁମେ ମନରେ ପୂଜିତ ଓ ନମିତ ହୁଅଛ। ଏହିପରି, ପୁରାତନ ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତୁମକୁ "ମନସା ଦେବୀ" ବୋଲି କୁହନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ କିଛି ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହାର ଶତଗୁଣ ଫଳ ପାନ୍ତି। ତାପରେ, ଦେବୀ ତାଙ୍କର ଆଭରଣ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ସେବକମାନେ ସହିତ ନିଜ ନିବାସକୁ ଚାଲିଗଲେ। ସେ ସଦା ତାଙ୍କର ଭାଇମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ସମ୍ମାନିତ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ତୁଳିତ ହେଉଥିଲେ। ଦୁଧରେ ସ୍ନାନ କରାଇ, ଉଚ୍ଚ ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରାଯାଇଥିଲା; ଦେବମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହେଇ, ସେ ପୁନଃ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଫେରିଗଲେ। ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ର ପଠନ୍ତି, ମେରିଟ୍ର ମୂଳ ହେବା — ସେମାନେ ପାଇଁ ବିଷ ମଧୁ ପରି ହୋଇଯାଏ, ଏହି ସିଦ୍ଧ ଷ୍ଟୋତ୍ର ପଠିଲେ। ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସର୍ପ ଉପରେ ଶୋଇଥିବା, କିମ୍ବା ସର୍ପ ଯାନ ହେବାର ଅଧିକାରୀ ହେବେ। ଏହିପରେ, ନାରଦ ଚାଲିଗଲେ ଓ ପ୍ରସ୍ନ କଲେ: "ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୁଁ ଦେବୀର ଜନ୍ମ ଓ କାର୍ଯ୍ୟର ସତ୍ୟ କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ।" ତାପରେ ନାରାୟଣ କହିଲେ: "ଗାଁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସୁରଭୀ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ତିନି ଗୋଲୋକରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି। ମୁଁ ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରୁ କଥା କହିବି, ଭଲ ଭାବରେ ଶୁଣ।" ଏକଥା ଏପରି, ରାଧାର ନାଥ ରାଧା ସହିତ କ୍ରୀଡା କୁତୁହଳରେ ଏକ ନିଜସ୍ଥାନରେ ଆନନ୍ଦରେ ବିହାର କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର କ୍ରୀଡା ଇଚ୍ଛାରୁ, ତାଙ୍କର ବାମପାର୍ଶ୍ୱରୁ ସୁରଭୀ ଦେବୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ଦେବୀ ସୁରଭୀ ଓ ତାଙ୍କର ଛୋଟ ଛାଣିକୁ ଦେଖି, ନାଥ ଏକ ମଣିମୟ ପାତ୍ରରେ ଦୁଧ ଦୋହିଲେ। ଗୋପିଗଣଙ୍କର ନାଥ ସେ ଉତ୍ତାପ, ମଧୁର ଦୁଧ ପିଲେ। ଏହାରୁ ବିଶାଳ, ଶତ ଯୋଜନା ବିସ୍ତୃତ ଏକ ହ୍ରଦ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା। ଏହି ହ୍ରଦ ରାଧା ଓ ଗୋପିମାନେ ପାଇଁ କ୍ରୀଡା ହ୍ରଦ ହେଲା। ହଠାତ୍ ଲକ୍ଷ-ଲକ୍ଷ କାମଧେନୁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ସେମାନଙ୍କର ପୁଅ ଓ ପୁତ୍ରପୁତ୍ରୀ ମଧ୍ୟ ଅନେକ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ପୂର୍ବେ, ମୁନି, ନାଥ ସୁରଭୀଙ୍କ ପୂଜା କରିଥିଲେ। ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ଦୀପ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରାଯାଇଥିଲା। ଧ୍ୟାନ, ଷ୍ଟୋତ୍ର, ମୂଳମନ୍ତ୍ର ଓ ଯେଉଁ ପୂଜା ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅଛି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପ୍ରୟୋଗ ହୋଇଥିଲା। "ଓଁ, ସୁରଭୀକୁ ନମସ୍କାର" — ଏହି ଛଅ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ର ହେଉଛି। ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଧ୍ୟାନ ଯଜୁର୍ବେଦରେ ମିଳିଥାଏ, ଏବଂ ପୂଜା ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗୃହୀତ। ସେ ଲକ୍ଷ୍ମୀର ରୂପ, ଶ୍ରେଷ୍ଠା, ରାଧାଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସାଥୀ। ସେ ପବିତ୍ର ରୂପର, ପୂଜା ଯୋଗ୍ୟ, ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଥାଏ। ପାତ୍ର ଉପରେ, ଗାଁର ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ, ଦୃଢ଼ ଦଣ୍ଡ ଉପରେ, କିମ୍ବା ଗାଁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ — ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନ, ପ୍ରଭାତରେ, ଭକ୍ତି ସହିତ ଦୀପ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିଯିବା ଉଚିତ। ଏକଥା, ତିନି ଲୋକରେ, ଭାରାହ ଯୁଗରେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମାୟା ଶକ୍ତିରେ ଘଟିଥିଲା।