ଯେପରି ଭୁଖା ଲୋକ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ, କିମ୍ବା ଯେପରି କାମନାରେ ଭରିଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ ଜନାନୀ ଆକର୍ଷଣୀୟ, ଏଭଳି ଯେପରି ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମୂଲ୍ୟବାନ ଏବଂ ବ୍ୟବସାୟ ବାଣିଜ୍ୟୀଙ୍କ ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ, ସେହିପରି ଦେବୀ ଏହି ସବୁ ଉପମା ଦେଇ ନିଜ ଭାବକୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ । ଏପରେ, ଦେବୀ ମନରେ ନିଜ ପତିଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମରେ ଶରଣ ନେଲେ । ଋଷି ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଅଶ୍ରୁ ବର୍ଷା କରି ତାଙ୍କ ମନକୁ ପବିତ୍ର କଲେ । ଏହି ଭାବରେ, ଜ୍ଞାନର ଆଲୋକରେ ଉଭୟେ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ । ଋଷି ନିଜ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ଭଲରେ ଜାଗ୍ରତ କରି, ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଚାଲିଗଲେ । ପାର୍ବତୀ ଦୁଃଖିତ ମନକୁ ଶାନ୍ତ କଲେ । ଏକ ଶୁଭ ଦିନ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ସେ ଧର୍ମପତ୍ନୀ ଏକ ପୁତ୍ର ସନ୍ତାନକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ । ଗର୍ଭରେ ଥିବାବେଳେ, ସେ ଶଙ୍କରଙ୍କ ମୁଖରୁ ମହାଜ୍ଞାନ ଶୁଣିଲେ । ଜନ୍ମ ସଂସ୍କାର ବିଧିମତ ହେଲା, ଶୁଭ ମନ୍ତ୍ର ଓ ସ୍ତୁତି ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଲା । ଶିଶୁକୁ ଶିବ ଚାରି ବେଦ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ର ଶିଖାଇଲେ । ସେ ନିଜ ପ୍ରିୟା, ଇଷ୍ଟଦେବ ହରି ଓ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କଲେ । ଶଙ୍କରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ସେ ପୁଷ୍କରକୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଗଲେ । ସେ ତିନି ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ଦିବ୍ୟ ତପସ୍ୟା କଲେ । ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ପୁଅକୁ ସାମ୍ନାରେ ରଖି ତାଙ୍କୁ ନେଇ ଆସିଲେ । ପ୍ରଜାପତି ତାଙ୍କ ଝିଅ ଓ ନାତିକୁ ଦେଖି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ । ସେ ଶିଶୁର କ୍ଷେମ ପାଇଁ ଅସଂଖ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇଲେ । ପରେ, ସେ ଝିଅ ଓ ନାତି ସହିତ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପିତାଙ୍କ ଘରେ ବସିଲେ । ଏହି ସମୟରେ, ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କ ପୁଅ ପରୀକ୍ଷିତ ଉପରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶାପ ମିଳିଲା—ସାତ ଦିନ ପରେ ତକ୍ଷକ ତୁମକୁ ଦଂଶନ କରିବ । ଏହି ସୂଚନା ଶୁଣି, ରାଜା ଗଙ୍ଗା ତଟକୁ ଗଲେ । ସାତ ଦିନ ପରେ, ତକ୍ଷକ ରାସ୍ତାରେ ଯାଉଥିଲେ । ଦୁଇଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆଲୋଚନା ହେଲା, ଏବଂ ସେମାନେ ପରସ୍ପରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ । ଏହାପରେ, ରାଜା ଏକ ସର୍ପସତ୍ର ନାମକ ଯଜ୍ଞ କଲେ । ତକ୍ଷକ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ । ଏହିବେଳେ, ଦେବଗଣ ଓ ଋଷିମାନେ ମନସାପୁତ୍ରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆସିଲେ । ଏଠାରେ, ଆସ୍ତିକ ମାଆଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଯଜ୍ଞସ୍ଥଳକୁ ଆସିଲେ । ସର୍ବୋତ୍ତମ ରାଜା, ଦୟାବଶତଃ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ତାଙ୍କୁ ଏକ ବର ଦେଲେ । ସମସ୍ତେ ମନରେ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ । ଏବେ ନାରଦ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—"ମୁଁ ଏହି ପୂଜା ପ୍ରକ୍ରିୟା ଠିକ୍ ଭାବେ ଜାଣିବାକୁ ଚାହେଁ ।" ତେବେ ନାରାୟଣ କହିଲେ—"ଭକ୍ତିସହିତ ଦେବୀଙ୍କୁ ମଣିମୟ ସିଂହାସନରେ ବସାଇଥିଲେ । ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଗଙ୍ଗାଜଳ ମଣିମୟ ପାତ୍ରରେ ରଖି ଅର୍ପଣ କଲେ । ଅଗ୍ନିଦ୍ଧୂତ, ମନକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରୁଥିବା ଓଷ୍ଟ୍ର ପୋଶାକ ଦେଲେ । ଗଣେଶ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ । 'ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଶ୍ରୀଂ ଦେବୀ ମନସାୟৈ ସ୍ୱାହା' ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ । ଭକ୍ତିସହିତ ହରି ଦୁର୍ଲଭ ଷୋଡଶୋପଚାର ପୂଜା କଲେ । ଏଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ସଙ୍ଗୀତ ବାଜାଉଥିଲେ ।" ଏଠାରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଦେବତା କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ । ମହେନ୍ଦ୍ର କହିଲେ—"ଏ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ମୁଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିପାରିବିନାହିଁ ।" ସ୍ତୁତିର ଲକ୍ଷଣ ବେଦରେ ଅଛି, ଏବଂ ସେମାନେ ନିଜ ଗୁଣରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ।