ଏହି କଥାରେ, ଏକ ଶିକ୍ଷକ କିମ୍ବା ସଠିକ୍ ମିତ୍ର ସେଇଁଯିଏ ନିଜ ସମ୍ପ୍ରଜନ୍ତମାନେଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେ କେମିତି ଏହି ଉପାଧିର ଯୋଗ୍ୟ ହେବେ? ଯେଉଁଯିଏ ଲୋକଙ୍କୁ ଠିକ୍ ପଥ ଦେଖାନ୍ତି ନାହିଁ, ସେ କେମିତି ମଣିଷଙ୍କର ସତ୍ ମିତ୍ର ହେବେ? ସେବା ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର କର୍ମ ମୂଳସହିତ ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ଏଠି, ମୁଁ ଚତୁରତା କରି ତୁମକୁ ତ୍ୟାଗ କରିଛି, ମୋ ଅପରାଧକୁ ମାଫ କର, ପ୍ରିୟା। ଏବେ ମୁଁ ପୁଷ୍କରକୁ ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଯାଉଛି; ତୁମେ ଇଚ୍ଛାମତେ ଯାଉ। ନାରୀଙ୍କର ଧନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜିନିଷ ପ୍ରତି ଆସକ୍ତି ତାଙ୍କର ପ୍ରବୃତ୍ତି ଅନୁସାରେ ଚାଲେ। ଯରତ୍କାରୁଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ମନରେ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ। ସେ ମନେ ଭାବିଲେ: ମୁଁ ଯେଉଁଠି ତୁମକୁ ସ୍ମରଣ କରିବି, ସେଠି ତୁମେ ଆସିବ। ସାପେକ୍ଷଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଭାଜନ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଦୁଃଖ; ପୁଅମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବିଭାଜନ ତ ଏଠାରୁ ଅଧିକ। ଏକ ଭକ୍ତ ପତ୍ନୀ ପାଇଁ, ପତି ଏକ ଶତ ପୁଅଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ। ଯେପରି ଏକମାତ୍ର ପୁଅ ଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ, କିମ୍ବା ବୈଷ୍ଣବମାନେ ପାଇଁ ହରି ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେପରି। ଯେପରି ଭୁଖିଆ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ, କାମୀ ପାଇଁ ନାରୀ, ପଣ୍ଡିତମାନେ ପାଇଁ ଶାସ୍ତ୍ର, ବଣିକମାନେ ପାଇଁ ବ୍ୟବସାୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ। ଏପରି ଭାବି, ସେ ମନରେ ନିଜ ପତିଙ୍କ ଚରଣରେ ଶରଣ ନେଲେ। ଋଷି ଜରତ୍କାରୁ ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଝରୁଥିବା ଅଶ୍ରୁଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀଙ୍କ ମନକୁ ଶାନ୍ତ କଲେ। ଏପରି ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା, ଦୁହେଁ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ। ଋଷି ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ଭଲ ଭାବେ ଜାଗ୍ରତ କରି, ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଚାଲିଗଲେ। ପାର୍ବତୀ ଦୁଃଖରେ ଡୁବିଥିବା ମନକୁ ଜାଗ୍ରତ କଲେ। ଏକ ଶୁଭ ଦିନରେ, ଏକ ଶୁଭ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ସେ ଧର୍ମପତ୍ନୀ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଗର୍ଭରେ ଥିବାବେଳେ, ଶିଶୁ ଶଙ୍କରଙ୍କ ମୁଖରୁ ମହାଜ୍ଞାନ ଶୁଣିଲେ। ଜନ୍ମ ସଂସ୍କାର କରାଗଲା, ଶୁଭ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ ହେଲା। ଶମ୍ଭୁ ତାଙ୍କୁ ଚାରିଟିଏ ବେଦ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ର ଶିଖାଇଲେ। ସେ ନିଜ ପ୍ରିୟା, ଆଦୃତ ଦେବତା ହରି ଓ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କଲେ। ଶଙ୍କରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ସେ ପୁଷ୍କରକୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଗଲେ। ସେ ତିନି ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ଦେବ ତପସ୍ୟା କଲେ। ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ପୁଅକୁ ସାମ୍ନାରେ ରଖି ସେ ଆଗକୁ ଆସିଲେ। ତାଙ୍କ ଝିଅ ଓ ନାତିକୁ ଦେଖି, ପ୍ରଜାପତି ଭଗବାନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ସେ ଶିଶୁର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଅସଂଖ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଲେ। ସେ, ପୁଅ ସହିତ, ବହୁଦିନ ନିଜ ବାପାଙ୍କ ଘରେ ରହିଲେ। ତାପରେ, ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କ ପୁଅ ପରୀକ୍ଷିତ ଉପରେ ବ୍ରହ୍ମ ଶାପ ହେଲା: "ସାତ ଦିନ ପରେ ତକ୍ଷକ ତୁମକୁ ଦଂଶନ କରିବ।" ଏହି ଖବର ଶୁଣି, ରାଜା ଗଙ୍ଗା ତଟକୁ ଗଲେ। ସାତ ଦିନ ପରେ, ତକ୍ଷକ ରାସ୍ତାରେ ଯାଉଥିଲେ। ଦୁଇଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆଲୋଚନା ହେଲା ଓ ଦୁହେଁ ଖୁସି ହେଲେ। ଏହିଠାରେ, ରାଜା ଏକ ବିଶେଷ ଯଜ୍ଞ—ସର୍ପସତ୍ର କଲେ। ତକ୍ଷକ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ। ଏବେ, ଦେବତାମାନେ ଓ ଋଷିମାନେ ମନସା ପୁତ୍ରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆସିଲେ। ସେଠାରେ, ତାଙ୍କ ମାଆଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଆସ୍ତିକ ଯଜ୍ଞସ୍ଥଳକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା, ଦୟାବଶତଃ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ତାଙ୍କୁ ଏକ ବର ଦେଲେ। ସମସ୍ତେ ମନରେ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜି, ନିଜ ନିଜ ଗୃହକୁ ଫେରିଗଲେ। ଏଠି, ନାରଦ କହିଲେ: "ମୁଁ ଏହି ଦେବୀଙ୍କର ପୂଜା ପ୍ରକ୍ରିୟା ସଠିକ୍ ଭାବେ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ।