ପୂର୍ବେ ତୁମେ ସୁଶୀଳା ନାମରେ ପରିଚିତ ଥିଲା, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ଶୁଭ ଆଚରଣର ଅଧିକାରିଣୀ। ତୁମେ ଗୋଲୋକରୁ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛ, ଏହା ମୋର ଭାଗ୍ୟରେ ଲଭ୍ୟ ହୋଇ। ହେ ଦେବୀ, କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେବଳ ତୁମେ ସଦା ସର୍ବଦା ଫଳ ଦେଉଛ। ଯେପରି ଏଠାରେ ଗଛ ଫଳ ଦେଇଥିବା ଶାଖା ବିନା ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେପରି ତୁମ ବିନା କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ନାହିଁ। ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ମହେଶ୍ୱର, ଦିଗ୍ପାଳ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ—ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହ ବିନା ଅସମର୍ଥ। ବ୍ରହ୍ମା କାର୍ଯ୍ୟର ରୂପ, ମହେଶ୍ୱର କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳର ରୂପ। ଫଳ ଦେଇଥିବା ପରମ ବ୍ରହ୍ମ, ଗୁଣ ଓ ପ୍ରକୃତି ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ ଅବସ୍ଥିତ। ମୋ ସମସ୍ତ ଜନ୍ମରେ, ପୁନଃ ପୁନଃ, ହେ ପ୍ରିୟେ, ତୁମେ ମୋର ଶକ୍ତି। ଏପରି କହି, ଯଜ୍ଞର ଅଧିପତି ଦେବତା ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଢ଼ାଇ ରହିଲେ। ଯିଏ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରର ପାଠ କରେ, ବିଶେଷକରି ଯଜ୍ଞ ସମୟରେ—ରାଜସୂୟ, ବାଜପେୟ, ଗୋମେଧ, ମାନବ ଯଜ୍ଞରେ; ଧନ, ଭୂମି ଦାନ, ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସରେ, ପୁତ୍ର ଆଶାରେ, ହାତୀ ଯଜ୍ଞରେ; ଶିବ ପୂଜା, ରୁଦ୍ର ଯଜ୍ଞ, ଇନ୍ଦ୍ର ଯଜ୍ଞ, ବନ୍ଧନରେ; ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଧାର୍ମିକ ଯଜ୍ଞ, ପାପ ମୋଚନ ଓ ଶୁଦ୍ଧିରେ—ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଆରମ୍ଭରେ ପାଠ କରିଥିଲେ, ସେହି ଯଜ୍ଞ ସଫଳ ହୁଏ। ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ସହିତ ଧ୍ୟାନ ଓ ପୂଜା ପ୍ରକ୍ରିୟା ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ମୁଁ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ଅଂଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ପଦ୍ମକିରଣ ସ୍ୱରୂପ ଦକ୍ଷିଣାକୁ ପୂଜା କରେ। ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ, ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶକ୍ତିର ମୂର୍ତ୍ତି, ଧର୍ମିକ, ଶୁଭ ଦାତ୍ରୀ। ବେଦ ଅନୁସାରେ ପାଦ୍ୟାଦି ଦେଇ, ଓ ନାରଦ, ଦକ୍ଷିଣାଙ୍କୁ ଦେବତାମାନେ ଯଥାଯଥ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ ଶୁଭ, ଆନନ୍ଦ ଓ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ମିଳେ। ଏହି ପୂଜା ବିନା କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ଭାରତ ଭୂମିରେ ସଫଳ ହୁଏ ନାହିଁ। ଯିଏ ବିବାହିତ ନୁହଁନ୍ତି, ସେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ସୁନ୍ଦର, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ପତିପରାୟଣା ସ୍ତ୍ରୀ ପାଆନ୍ତି। ଯିଏ ଭୂମି ନାହିଁ, ସେ ଭୂମି ଲଭ୍ୟ କରନ୍ତି; ସନ୍ତାନ ନାହିଁ, ସେ ସନ୍ତାନ ପାଆନ୍ତି। ଏହି କଥା ଏକ ମାସ ଶୁଣିଲେ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ତାପରେ ନାରଦ ପଚାରିଲେ, “ହେ ବ୍ରହ୍ମନ୍, ଅନ୍ୟ ଦେବୀମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ।” ତେବେ ନାରାୟଣ କହିଲେ, “ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଦେବୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କାହା ବିଷୟରେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ?” ତାହାକୁ ନାରଦ କହିଲେ, “ମୁଁ ସତ୍ୟ ଭାବେ ତାଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛି।” ତେବେ ନାରାୟଣ କହିଲେ, “ସନ୍ତାନର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ, ବିଷ୍ଣୁମାୟା, ସନ୍ତାନ ଦାତ୍ରୀ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ମାତୃମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତିନି ଦେବସେନା ନାମରେ ବି ଜଣାଶୁଣା। ତିନି ଶିଶୁମାନଙ୍କୁ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦିଅନ୍ତି, ରକ୍ଷା ଦେବା ପାଇଁ ପାତ୍ର ଅଟୁଟ। ତାଙ୍କ ପୂଜା ପ୍ରକ୍ରିୟା କେମିତି ହୁଏ, ଏହା ଶୁଣ। ଏକ ସମୟରେ ପ୍ରିୟବ୍ରତ ନାମକ ରାଜା ଥିଲେ, ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ ମନୁଙ୍କ ପୁତ୍ର। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଓ ଚେଷ୍ଟାରେ ସେ ବିବାହ କଲେ। କଶ୍ୟପ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପୁତ୍ରେଷ୍ଟି ଯଜ୍ଞ କଲେ। ଯଜ୍ଞର ହବି ଖାଇବା ସହିତ, ତାଙ୍କ ରାଣୀ ତୁରନ୍ତ ଗର୍ଭବତୀ ହେଲେ। ଏହା ପରେ, ହେ ବ୍ରହ୍ମନ୍, ତିନି ସୁନା ପରି ଉଜ୍ୱଳ ଏକ ପୁଅ ସନ୍ତାନକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ସେହି ପୁଅକୁ ଦେଖି, ସମସ୍ତ ଜଣେ ଜଣେ ଜଣାନୀମାନେ, ସ୍ତ୍ରୀମାନେ କାନ୍ଦିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ରାଜା, ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ସେହି ପୁଅକୁ ନେଇ ଶ୍ମଶାନକୁ ଗଲେ, ହେ ଋଷି।